ทำไมมีน้ำตา

จากประสบการณ์ของหลายคนที่ผ่านช่วงเวลาที่ต้องเผชิญกับความรู้สึกเจ็บปวดและความเศร้า น้ำตาไม่ใช่เพียงสัญญาณของความอ่อนแอ แต่เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเยียวยาจิตใจจริงๆ หลายครั้งที่เราอาจจะใช้โทรศัพท์หรืออุปกรณ์ต่างๆ เป็นเหมือนสมุดบันทึกความรู้สึกของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นข้อความที่พิมพ์แล้วลบ เพลงที่ฟังซ้ำๆ หรือรูปภาพที่ถ่ายโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เป็นสิ่งที่สะท้อนความทรงจำและความหมายลึกซึ้งต่อจิตใจ การกอดตัวเองในวันที่รู้สึกอ่อนแอ ถือเป็นการให้กำลังใจตัวเองอย่างหนึ่ง เป็นเหมือนการบอกกับใจว่าเรายังอยู่ และไม่ต้องเผชิญความรู้สึกนั้นเพียงลำพัง จากที่เคยอ่านเจอเรื่องราวของคนที่ใช้โทรศัพท์เครื่องหนึ่งซึ่งผู้ใช้เสียชีวิตไปแล้ว แต่ข้อมูลและความทรงจำที่เก็บไว้ในโทรศัพท์นั้นยังถ่ายทอดความเป็นตัวตนของเขาออกมาได้อย่างชัดเจน ทั้งวันที่เขายิ้ม และวันที่เขาเงียบ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแม้ในวันที่เขาเก็บกดความรู้สึกไว้ ความเปราะบางของมนุษย์นั้นสามารถสะท้อนออกมาในรูปแบบที่เราอาจไม่คาดคิด สำหรับใครที่กำลังรู้สึกมีน้ำตา การเปิดใจยอมรับความรู้สึกนั้น และให้เวลาตัวเองได้กอดและดูแลใจ อาจเป็นก้าวเล็กๆ ที่สำคัญสู่การฟื้นฟูและเข้มแข็งขึ้นในวันต่อไป