ตารางชีวิต ”กันตุ้บ“ ฉบับทำได้จริง

จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยพยายามจัดตารางชีวิตแบบเต็มเปี่ยมจนเกิดความเครียด ทำตามไม่ได้ กลายเป็นท้อแท้และเหนื่อยล้า การปรับเปลี่ยนมาใช้คำว่า "Buffer Time" หรือเวลากันตุ้บ เป็นการยืดเวลาจากที่คาดไว้ให้มากขึ้น จะช่วยลดความตึงเครียดและความกดดันได้ดีมาก เพราะเมื่อมีช่วงเวลาว่างเผื่อไว้ เราจะไม่รู้สึกว่าเวลาส่วนตัวถูกบีบจนหมดไปอย่างไม่มีพัก อีกวิธีที่ช่วยเยอะมากคือต้องเข้าใจ "Energy Mapping" ว่าเราเป็นคนแบบไหน ถ้าเราตื่นเช้าแล้วสมองปลอดโปร่ง งานยากควรทำช่วงนั้น แต่ถ้าเราเป็นคนบ่ายมืดค่ำคึกก็ควรจัดตารางให้เหมาะกับช่วงเวลาแห่งพลังงานของเราเอง ไม่จำเป็นต้องฝืนทำงานอย่างที่คนอื่นแนะนำผลักดันให้ทำบางอย่างตอนไม่พร้อม เพราะจะทำให้งานไม่ได้คุณภาพและเสียเวลาไปฟรีๆ อย่างที่เขียนแนะนำว่าการซ้อมปฏิเสธให้เป็น ก็สำคัญมาก เพราะการใจดีรับงานหรือขอความช่วยเหลือตลอดเวลาโดยไม่กำหนดขอบเขต จะทำให้ตารางชีวิตสะเปะสะปะและพลังงานหมดไปกับเรื่องที่ไม่สำคัญ จงใจดีแต่กับตัวเองด้วยการปฏิเสธหรือเลื่อนออกไปเมื่อจำเป็น และอย่าลืมใส่เวลาชาร์จพลังอย่างตั้งใจในตาราง เช่น เวลาดูซีรีส์หรือเวลาพักผ่อนในคาเฟ่ เพราะนั่นเป็นการฟื้นฟูตัวเองให้พร้อมสู้กับวันต่อไปเต็มที่จริงๆ โดยเราควรยึดหลักว่า การจัดตารางชีวิตไม่จำเป็นต้องตึงเครียด หรือเป๊ะเว่อร์เสมอ วันไหนทำไม่ได้ตามแผน ก็ให้อภัยตัวเอง และตั้งใจเริ่มต้นใหม่ในวันถัดไปอย่างมีสติและความสุข การจัดตารางชีวิตแบบกันตุ้บจึงเป็นสูตรสำเร็จที่ทำได้จริง ไม่เหมือนฝันกลางวัน แต่คือการจัดการชีวิตอย่างเป็นธรรมชาติและยั่งยืน ที่จะช่วยให้เราทำงานสำคัญเสร็จ และมีเวลาพักผ่อนอย่างไม่รู้สึกผิด ทั้งยังช่วยป้องกันความรู้สึกนอยด์หรือท้อแท้จากการสับสนกับตารางงานที่ล้นเกินไปอีกด้วย