คนซึมเศร้าอยากเล่าให้ฟัง1.✅รีวิวความรักจากครอบครัว

ประโยคจากครอบครัวที่อยากบันทึกไว้ในวันที่เราดิ่งที่สุด เป็นสาเหตุหนึ่งที่ค่อยๆทำให้เราดีขึ้น

(เราแยกกันอยู่กับที่บ้าน พอรักษาจึงได้มีโอกาสกลับไปหา)

พ่อ: เราอยู่กันเป็นครอบครัววันหยุดยาวก็ชวนไปไหนไปกันไปเที่ยวด้วยกันเป็นครอบครัวเราเป็นครอบครัวที่มีความสุขนะลูกอยู่ด้วยกันนะ

แม่พูดว่าแม่น่ารักไหมล่ะคอยช่วยหนูในหลายๆเรื่อง

หนูต้องคิดสิ ว่ายังไงก็มีแม่

อาม่าพูดว่าโชคดีนะอย่าคิดมาก สู้ๆลูก

อี๊พูดว่าเป็นกำลังใจให้นะคะ วันนี้ทำอะไร

พ่อ: ใครเป็นยังไงก็ปล่อยเขาไปนะลูกคนเราไม่เหมือนกันอันนี้พ่อก็บอก

ที่ทุกๆคนพูดให้เราฟังในวันที่เป็นซึมเศร้า

เราพอรู้ว่าไม่ไหวก็ไปรักษาทันที่โรงพยาบาลจุฬาในแผนกฉุกเฉินรู้สึกว่าอะไรๆก็เกิดขึ้นกับเราได้ดังนั้น

อย่าประมาทในชีวิตและอยากบันทึกในเรื่องนี้ไว้เป็นความทรงจำดีๆเก็บไว้ถึงแม้ครอบครัวใดๆที่จะทำให้เรามีเวลาที่รู้สึกน้อยใจหรือเสียใจบ้างแต่สุดท้ายแล้วเวลาเราป่วยการกระทำของเขาก็ชัดเจนที่สุดเลยว่าพวกเขาแคร์เรามากขนาดไหนพาไปกินของอร่อย

ถึงแม้วันนั้นจะนั่งหงอยอยู่ทุกวัน ตอนนี้ดีขึ้นแล้วอยากขอบคุณบทเรียนทุกๆบทเรียนว่าควรดูแลตัวเองให้ดีไม่แคร์คนอื่นมากเกินไป

ทำในสิ่งที่รักทำในสิ่งที่ชอบมีงานอดิเรก

ไม่ตามใจตัวเองมากเกินไป

ในวันที่หัวใจเหมือนถูกเมฆหม่นปกคลุมจนมองไม่เห็นแสงอะไรเลย เราเคยคิดว่าตัวเองกำลังจมหายอยู่ในความเงียบงันของความรู้สึกที่ไม่มีใครเข้าใจ โลกทั้งใบดูหนักเกินกว่าจะลุกขึ้นใช้ชีวิตต่อ ทุกอย่างรอบตัวพร่ามัวเหมือนฝนที่ตกไม่หยุดในใจคนคนหนึ่ง แต่ท่ามกลางวันที่อ่อนแรงที่สุด ยังมีเสียงเล็ก ๆ จากคนในครอบครัวค่อย ๆ ดึงเรากลับขึ้นมาอย่างอบอุ่น

บางที “ความสุข” อาจไม่ใช่ชีวิตที่ไม่มีความเศร้าเลย

แต่คือการที่ยังพอมีลมหายใจ อาจเป็นการที่เราพูดว่า

“เป็นกำลังใจให้นะ” กับตัวเอง

และหลายๆคนที่พูดให้เราฟัง

ในวันที่เราแทบไม่มีแรงจะเดินต่อก็ได้

เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ ep.ต่อไปกำลังมา

ติดตามไว้น้า

#กว่าจะมีวันนี้ #Lemon8ชวนเล่า #ชีวิตช่วงนี้ #เรื่องราวดีๆ #ปัญหาชีวิต