กินอาหารเช้าฉันทำโอยามาคุมิ 285
รถบัสรักครั้งแรก
ตอนที่ 32 | เรอูนียง
สี่ปีต่อมา
จัตุรัสสถานีเดียวกับคืนนั้น
แต่ทิวทัศน์มีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย
ซาโอริกับฉันกำลังกลับมาจากทัวร์
หลังจากแยกทางกับรถตู้อุปกรณ์ของ JIROZ เราได้แชร์กาแฟร้านสะดวกซื้อหนึ่งถ้วย
วันสุดท้ายของการทัวร์ครั้งแรกของเรา
ขายหมดอีกครั ้ง
ตั้งแต่เปิดตัวเมื่อสองปีก่อน
ทิวทัศน์ของชีวิตเราเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
และยัง -
ลมกลางคืนที่พัดผ่านวงเวียนสถานี
มีกลิ่นเดียวกันกับในวันนั้น
"ซากิบอกว่าเธอจะมาใช่ไหม"
ซาโอริพูด
ฉันพยักหน้า
จากนั้น -
จากนอกประตูตั๋ว ร่างเล็กโบกมือ
ยังคงสวมหมวกของเธอต่ำเหนือดวงตาของเธอ
"ซากิ".
ซาโอริวิ่งก่อน
ซากิโตขึ้น
แต่ดวงตาของเธอก็เหมือนกัน
ตรงไปตรงมา
อายเล็กน้อย
"เวลานาน".
และเช่นนั้นสี่ปีก็ละลายไป
เราก้าวเข้าไปในคาเฟ่ใกล้เคียง
"เฮ้ ฟังนะ" เธอพูดหลังจากหยุดไปเล็กน้อย
"การเปิดตัวหนังสือเสียงของฉัน.. มันได้รับการตัดสินแล้ว"
ช่วงเวลาแห่งความเงียบ
จากนั้น -
ซาโอริสูดดมฉันยิ้ม
และเราทั้งคู่ก็ตะโกนพร้อมกัน
"จริงเหรอ"
เธอพยักหน้า
"เรื่องราวที่ฉันเขียนต่อไปในระหว่างการสตรีม..
มีคนหยิบมันขึ้นมา"
หน้าจอขนาดเล็กนั้น
คืนของความคิดเห็นเหล่านั้น
ทุกกำลังใจ
ทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไป
"ตอนนี้คุณเป็นมืออาชีพแล้ว" ฉันพูด
เธอส่ายหัว
"คุณสองคนเป็นมืออาชีพที่แท้จริง
ทัวร์ของคุณขายหมดแล้วใช่ไหม"
ซาโอริหัวเราะ
"แต่ก็ยัง"..
การแสดงออกของเธออ่อนลง
"รถบัสรักแรกเริ่มต้นกับเราสามคน"
หลังเวที.
ห้านาทีก่อนม่าน
ไฟดับ
คอร์ดระยิบระยับตัวแรกจากเทย์เลอร์
เราเดินไปตามถนนที่แตกต่างกัน -
แต่เราเดินต่อไป
ข้างนอกอีกครั้งใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน
"มาทำอะไรด้วยกันอีกครั้ง" ซากิกล่าว
"การอ่านและดนตรี รถบัสรักครั้งแรกพิเศษ"
ดวงตาของ Saori เป็นประกาย
ฉันแตะเคสกีตาร์เบา ๆ
"มันอาจจะขายหมดแล้ว"
ซากิหัวเราะ
ที่พรากจากกัน -
"ขอบคุณ ที่ให้ฉันยืนบนเวทีนั้นในคืนนั้น"
เสียงของ Saori สั่น
"ขอบคุณ ที่ทำให้รถบัสรักครั้งแรกมีชีวิตอยู่"
"และขอบคุณ" ฉันพูด
"สำหรับหวงแหนมัน"
เราหัวเราะ
ลมกลางคืนรู้สึกอุ่นขึ้น
ดูหลังของเธอจางหายไปในระยะไกล -
ไม่มีความเหงาอีกต่อไป
โชคชะตาเคลื่อนไหวในคืนนั้น
และมันก็ยังเคลื่อนไหวอยู่
ฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้า
ทัวร์ถัดไป
เรื่องถัดไป
การรวมตัวครั้งต่อไป
รถบัสรักครั้งแรกไม่จบ
มันเปลี่ยนรูปร่าง
มันกลายเป็นแสง
และมันก็วิ่งต่อไป
รถบัสรักครั้งแรก - จบ
รถบัสรักครั้งแรก
ตอนที่ 32 | Reencuentro
Cuatro años después
La misma estación de aquella noche
ป้า el paisaje había cambiado un poco
ซาโอริ y yo volvíamos de la gara
Tras despedernos del camión de JIROZ เปรียบเทียบ un café de tienda
öltimo día de nuestra primera gara
รวม Otra vez lleno
Desde nuestro เปิดตัว hace dos años,
la vida había cambiado vertiginosamente
Y aun así -
เอล เวียนโต น็อคตูร์โน en la rotonda
tenía el mismo กลิ่นหอม que aquel día.
"ซากิ ดิโจ คิว เวนเดรีย เวอร์ดัด?"
อาเซนติ
เอนทอน -
desde el otro lado de los torniquetes,
una pequña Figura agitó la mano
Con el sombrero bajo como siempre
"ซากิ".
Saori corrió primero
ฮาเบีย มาดูราโด,
pero su mirada seguía สี
ไดเร็กต้า
Un poco tímida
"Cuánto tiempo".
Y los cuatro años se disolvieron
Entramos en un café cercano
"Escuchen" dijo tras una pausa
"Mi เปิดตัว como audolibro.. está ยืนยัน".
ซิเลนซิโอ
Luego -
Saori tomo aire yo sonreí,
y gritamos al mismo tiempo
"£ เดอ เวอร์ดัด?"
เอลล่า อาซินติโอ
"ลาประวัติศาสตร์ que seguí escribiendo en los ไดเร็กทอส..
alguien la eligió"
Aquella pequña pantalla
Aquellas พยักหน้า de comentario
โทโด ฮาเบีย คอนตินาโด
"ใช่อาชีพ" ดิเจ
เอลล่า เนโก.
"Ustedes ลูกชาย los verdaderos มืออาชีพ
ซู กิรา está llena ไม่เหรอ"
ซาโอริ ซอนริโอ.
"เปโร"...
"รถบัสรักครั้งแรกempezó con los tres"
เอลหลังเวที
ซินโก้ มินูโตส แอนเตส
El acorde ผิวเผิน
Tomamos camino disintos
pero seguimos avanzando
Bajo la noche -
"Volvamos a hacer algo juntos" dijo Saki
"เลกตูรา วาย มูซิกา ไม่ใช่รถบัสรักครั้งแรกโดยเฉพาะ"
La noche estaba cálida
รถบัสรักครั้งแรกไม่มีเทอร์มินา
แคมเบีย เดอ ฟอร์ม
Se convierte en luz
Y ซิกคิว su camino
ครีบ
『初恋バス』の物語は、主人公たちの絆と成長が丁寧に描かれていますが、この最終回は特に感慨深いものがあります。四年の時を経て再会するエピソードは、リアルな人間関係の変化や時間の流れを感じさせ、読者としても共感が深まるでしょう。 個人的に印象的だったのは、ツアー最終日に満員御礼を達成し続けていることと、配信で書き続けてきた物語がオーディオブックとしてデビューを果たしたという話の展開です。このように夢が着実に形になっていく過程は、多くのクリエイターや表現者が共感できるテーマです。 さらに、「First Love Bus」が三人の友情からスタートし、それぞれの道を歩みながらも再び集まって新たな特別編を作る約束を交わす場面では、続けることの大切さや、創作活動における仲間の存在の意義が伝わってきます。 この物語 は、単なる青春ストーリーに留まらず、人生の節目や再出発、そして夢への挑戦を描いている点が素晴らしいと思います。作者のように、自分自身も何かを続ける中で仲間と喜びを分かち合う経験は、人生を豊かにします。 ストーリーを通じて伝わる「感謝」の気持ちや「運命が動く瞬間」を大切にする思いは、読者それぞれの人生にも重ねられる普遍的なメッセージとして響くでしょう。次回のツアーや物語、再会への期待を抱かせ、作品の世界観を生き生きと感じさせてくれる仕上がりとなっています。
