ถ้ายอดคนไข้น้อยก็โดนoffเวร

ในวงการพยาบาล โรงพยาบาลรัฐซึ่งไม่มีปัญหาเรื่องเตียงเต็มแต่กลับเผชิญกับสถานการณ์ยอดคนไข้น้อยลง ทำให้พยาบาลต้องประสบปัญหาโดน Off เวรมากขึ้นและการลดโอทีที่เคยมีมาก่อนเพื่อชดเชยความต้องการกำลังคนที่ลดลงเหล่านี้ ผลกระทบนี้ส่งต่อถึงภาระงานของเจ้าหน้าที่ซึ่งกลับเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากในบางครั้งแม้จำนวนผู้ป่วยน้อยลง แต่หน้าที่การดูแลที่เข้มงวดและมาตรฐานอัตราส่วนการดูแลผู้ป่วย (1:4) ยังคงเดิม ทำให้พยาบาลแต่ละคนต้องรับผิดชอบเต็มที่ และเมื่อกำลังคนลดลงจากการลาหรือการลาออก เพราะผลจากการโดน Off เวรบ่อยครั้ง การจ้างงานหรือการจัดสรรงานกลับไม่สอดคล้องเหมาะสมกับสถานการณ์ที่แท้จริง ในโรงพยาบาลศูนย์แห่งหนึ่ง วอร์ดรับผู้ป่วยจำนวน 30 เตียง แบ่งเป็นผู้ป่วยประคับประคอง 12 เตียง และผู้ป่วยอายุรกรรมชาย 18 เตียง ตามมาตรฐานการดูแล 1:4 การประเมินจำนวนพยาบาลและผู้ช่วยพยาบาลสำหรับ 15 รายผู้ป่วยที่ดูแลนั้นจะต้องไม่เกิน 4 คนต่อตำแหน่งโดยเป็นการพิจารณาความเหมาะสมซึ่งอาจแตกต่างในแต่ละโรงพยาบาล อย่างไรก็ตาม การลดจำนวนเวรและโอทีเมื่อผู้ป่วยลดลงกลับกลายเป็นแรงกดดันที่ทำให้พยาบาลที่ทำงานต้องแบกรับงานล้นมือ มีแนวโน้มเกิดภาวะความเครียดเรื้อรังและความเหนื่อยล้าสูงขึ้น อีกทั้งยังส่งผลต่อการรักษาคุณภาพดูแลผู้ป่วย อันเป็นปัจจัยสำคัญที่โรงพยาบาลต้องพิจารณาในการวางแผนกำลังคนอย่างรอบคอบและยืดหยุ่นมากขึ้น การจัดการการทำงานเวรและการวางแผนกำลังคนในภาคงานพยาบาลจึงควรมุ่งเน้นถึงความสมดุลระหว่างภาระงานและความพร้อมของเจ้าหน้าที่ รวมทั้งการเปิดโอกาสให้พนักงานแสดงความคิดเห็น เพื่อหาแนวทางปรับปรุงจัดสรรงานที่เหมาะสม ลดความเครียด และรักษาคุณภาพการดูแลอย่างต่อเนื่องในสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็ว