Sing City's good stuff. The fish must be given to us.🐟

ถ้าพูดถึง “ของดีเมืองสิงห์บุรี” ที่หลายคนตั้งใจขับรถไปตามหาเอง ชื่อที่โผล่มาแทบทุกครั้งคือ “ปลาช่อนแม่ลา” ค่ะ ตอนแรกเราก็สงสัยว่าแตกต่างจากปลาช่อนทั่วไปยังไง ทำไมถึงดัง พอลองได้ชิมแบบปลาช่อนแดดเดียวทอดร้อนๆ แล้วเข้าใจเลยว่าเนื้อแน่น กลิ่นหอม และรสหวานธรรมชาติจริงๆ ปลาช่อนแม่ลา คือปลาช่อนที่ขึ้นชื่อในพื้นที่สิงห์บุรี โดยเฉพาะแถบคลอง/ลำน้ำที่คนท้องถิ่นเรียกกันว่าพื้นที่แม่ลา เลยกลายเป็นชื่อเรียกติดปากว่า “ปลาช่อนแม่ลา” และถูกยกให้เป็นของขึ้นชื่อประจำถิ่นมานาน (ใครที่ค้นว่า “ปลาช่อนแม่ลา ประวัติ” มักจะเจอเรื่องเล่าความผูกพันกับวิถีประมงและการแปรรูปแบบบ้านๆ ที่สืบต่อกันมา) จุดเด่นที่เราสังเกตได้จากการลองหลายร้านคือ เนื้อค่อนข้างแน่น ไม่เละ พอทอดแล้วหนังกรอบ เนื้อด้านในยังชุ่ม ไม่คาวง่าย เวลาไปซื้อที่สิงห์บุรี เราชอบดู 3 อย่างนี้เพื่อให้ได้ของที่ถูกใจ 1) การแปรรูป: แบบ “ปลาช่อนแดดเดียว” จะมีสีออกน้ำตาลแดง/ทองๆ จากการตากและการหมักเค็มอ่อนๆ เล็กน้อย (บางร้านหมักเครื่องปรุงนิดหน่อย) เหมาะมากสำหรับทอดหรืออบ 2) กลิ่นและผิวสัมผัส: ของดีจะไม่มีกลิ่นเหม็นหืน ผิวปลาแห้งตึงพอดี ไม่แฉะน้ำ ถ้าแฉะมากอาจตากไม่ถึงหรือเก็บรักษาไม่ดี 3) ขนาดและความหนา: ถ้าชอบเนื้อแน่นแบบกินเป็นกับข้าว แนะนำเลือกตัวกลางๆ เนื้อหนา ทอดแล้วไม่แห้งเกินไป วิธีกินให้ฟินแบบบ้านๆ ที่เราชอบคือ “ปลาช่อนแดดเดียวทอด” ทอดไฟกลางค่อนอ่อนให้สุกถึงก้าง แล้วพักให้สะเด็ดน้ำมัน กินกับข้าวสวยร้อนๆ จิ้มน้ำปลาพริกมะนาว หรือกินคู่ยำมะม่วง/น้ำพริกกะปิ คือเข้ากันมาก ถ้าอยากเฮลตี้ขึ้น ลองอบหม้อทอดไร้น้ำมันแล้วค่อยย่างซ้ำให้ผิวกรอบนิดๆ ก็เวิร์ก อีกอย่างที่หลายคนไม่ค่อยรู้คือ ปลาช่อนแม่ลาเอาไปทำได้มากกว่าแค่ทอด เช่น ต้มยำปลาช่อน (ใช้ชิ้นสดหรือแดดเดียวก็ได้ รสจะเข้มขึ้น), ผัดฉ่า, หรือทำ “ปลาช่อนย่าง” แล้วแกะเนื้อคลุกข้าวคั่วเป็นลาบปลาแบบง่ายๆ ใครมีแพลนผ่านสิงห์บุรี แนะนำให้ลองซื้อกลับบ้านสักชุดค่ะ เก็บช่องฟรีซได้หลายวัน เวลาอยากกินของอร่อยแบบของดีเมืองสิงห์ก็หยิบมาทอด/อบได้เลย ช่วยให้เข้าใจว่าทำไมคำว่า “ปลาช่อน สิงห์บุรี” ถึงดังและถูกพูดถึงตลอดจริงๆ