ผมเองเคยมีช่วงเวลาที่รู้สึกเหมือนสูญเสียไปครึ่งปีเต็มๆ โดยที่ไม่ได้ทำอะไรให้ชีวิตมีความหมายมากนัก ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ผมเผลอให้ตัวเองล่องลอยกับความคิดและการกระทำที่ไม่ได้สร้างสรรค์ หลายครั้งรู้สึกเหมือนไม่ได้พัฒนาอะไรเลย ทำให้เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่าทำไมเดือนเวลาผ่านไปเร็วแต่ชีวิตยังไม่ก้าวหน้า ในที่สุดผมได้เริ่มประเมินตนเองด้วยการจดบันทึกสิ่งที่ทำและคิด วิเคราะห์ว่าสิ่งไหนเป็นสิ่งที่ทำให้เปลืองเวลาและไม่ก่อประโยชน์ เลือกตัดสิ่งเหล่านั้นออกจากชีวิตและเติมเต็มด้วยกิจกรรมที่ช่วยพัฒนา เช่น การอ่านหนังสือ การเรียนรู้สิ่งใหม่ หรือการตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่ทำได้ง่าย สิ่งนี้ทำให้ผมเริ่มรู้สึกว่าชีวิตมีเป้าหมายและมีคุณค่ามากขึ้น จุดสำคัญอีกข้อคือการให้อภัยตัวเอง ไม่ว่าครึ่งปีที่ผ่านมาจะดูเหมือนไม่มีค่าแค่ไหนก็ตาม แต่เราสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ตลอดเวลา ไม่มีคำว่าสายเกินไปเมื่อเราตั้งใจจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง จากความรู้สึกของผม ผมอยากแนะนำว่าเมื่อรู้สึกสูญเสียเวลา ให้ลองหยุดและคิดทบทวนถึงสิ่งที่ต้องการจริงๆ แล้วค่อยๆ ปรับเปลี่ยนอย่างมีสติ เพื่อชีวิตที่ดีขึ้นในครึ่งปีต่อไป