🇹🇼 ไต้หวันกำลังเปลี่ยนแนวคิดการป้องกันเกาะ จากอาวุธราคาแพงไม่กี่ชิ้น สู่ระบบไร้คนขับจำนวนมหาศาล

จากแผนการของไต้หวันที่จะเพิ่มขีดความสามารถทางกลาโหมด้วยฝูงโดรนและเรือไร้คนขับจำนวนมาก ทำให้ผมเห็นว่าเทคโนโลยีกลาโหมไม่จำเป็นต้องเน้นแค่ความล้ำหน้าหรือความแพง แต่ยังต้องมองความรวดเร็วและจำนวนด้วย ซึ่งโดรนเหล่านี้สามารถกระจายอยู่ทั่วช่องแคบไต้หวัน ช่วยสร้างความยุ่งยากและต้นทุนสูงให้ฝ่ายตรงข้ามมากขึ้น การที่ไต้หวันพยายามยกระดับกำลังผลิตจากน้อยกว่า 10,000 ลำต่อปีเป็นระดับอุตสาหกรรม แสดงให้เห็นถึงความพยายามของประเทศในการสร้างความแข็งแกร่งให้กับระบบป้องกันตัวเองอย่างต่อเนื่อง ซึ่งก็สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ "Hellscape" ที่จะใช้จำนวนมากทดแทนความซับซ้อนและราคาแพงของอาวุธแบบเดิมๆ ในมุมมองผู้ใช้งานและคนที่ติดตามข่าวเทคโนโลยีกลาโหม การที่ไต้หวันมุ่งเน้นนักผลิตภายในประเทศนี้ยังช่วยผลักดันให้วงการอุตสาหกรรมในประเทศเติบโตและพัฒนาไปพร้อมกัน ซึ่งเป็นผลดีต่อเศรษฐกิจและความมั่นคงโดยรวมด้วย นอกจากนี้ ฝูงโดรนและเรือไร้คนขับสามารถใช้ในภารกิจต่างๆ เช่น สอดแนม การตรวจสอบ และโจมตีเป้าหมาย โดยไม่ต้องเสี่ยงชีวิตของเจ้าหน้าที่ การเปลี่ยนแปลงแนวคิดนี้จึงมีศักยภาพที่จะเป็นรูปแบบใหม่ของสงครามยุคหน้า ที่จะไม่ได้วัดกันที่ความแพงแต่ที่จำนวนและความรวดเร็วในการผลิต สิ่งที่น่าสนใจคือการบริหารงบประมาณของรัฐบาลไต้หวันที่ยอมตัดรายการบางส่วนและเน้นแผนที่มีผลกระทบสูงสุด การวางหมากแบบนี้แสดงถึงความรอบคอบและการวางแผนระยะยาวที่ตอบโจทย์ภาวะภัยคุกคามในปัจจุบันและอนาคต จากประสบการณ์และความเห็นส่วนตัว ผมมองว่าการใช้เทคโนโลยีกลาโหมที่แพร่หลายและเน้นจำนวนนี้ จะเป็นโมเดลที่หลายประเทศน่าจะศึกษาและนำไปปรับใช้ตามสถานการณ์ความมั่นคงของตนเองในอนาคต