「負担」が鏡になると、私たちは今日を生きるか、ただ生き残るかについていくつかの質問をします!
私の息子が「お父さん、私は小さなビジネスをしたい、私は魚のかみ傷を養殖したい、私は奇妙な色を混ぜたい、販売のために競争したい」と言った日、私の父は私に屋根を作る、池を作る、棚を作る、機器を買う、魚の飼育者を買う、何万ものお金がなくなる。
早い段階で興奮していましたね。アクティブ。。。
座ってペアを選び、色を勝ち取り、パターンを勝ち取り、フィッシュボールを勝ち取る
しかし、最後に、それが退屈になると、全ての負担が私にかかります。。。。
最初は悪いと思いました。。。
それを与えるか、手放すか?
あるいは、死ぬまで餌を与え続けたり、餌を与え続けたり、薬を与えたり、慣習的に水を交換したりします 。。。
しかし、毎日、それぞれの魚が食べるのを待っているのを見ると、一人で泳いだり、オスを見たり、お腹いっぱいの卵を持つメスを見たり、12人の中にいたりします。
変なことを考え始めました。。。。
彼らの人生は十数人だけであるべきですか?
食べるのを待っています。。。
人々が水を交換するのを待っています。
そしてある日死んだ。。。
実際、彼らには本能、必要性、カップル、親になる機会があります。
真剣に農業をしなかったでしょう。
そんな時間も空間もないからです。
しかし。。。。。 人生の責任を負う必要があるなら、
少なくとも。。。 彼らは生き残るだけでなく、生きるべきだった。
あなたが残したものは重荷ではなかったかもしれません。
しかし、人々が私たちを好きになるのは疑問かもしれません。。。。 長い間考えるのを忘れてしまった
จากประสบการณ์ตรงที่ได้ลองเลี้ยงปลากัด และสนับสนุนธุรกิจฟาร์มปลากัดขนาดเล็กของลูกชาย ผมได้เรียนรู้ว่าชีวิตไม่ได้หมายความแค่การ 'อยู่รอด' เท่านั้น ปลากัดในโหลแม้จะได้รับอาหารและการดูแลพื้นฐาน แต่ชีวิตของพวกมันขาดโอกาสในการแสดงออกถึงสัญชาตญาณตามธรรมชาติ เช่น การเลือกคู่ หรือการมีพื้นที่ในการดำรงชีวิตอย่างอิสระ สิ่งนี้ทำให้ผมนึกถึงว่าบางครั้งมนุษย์เราเองก็อาจติดอยู่กับชีวิตประจำวันที่ดูปลอดภัยและเจอภาระมากมาย จนลืมไปรึเปล่าว่าความสุขแท้จริงของเราคืออะไร ในฐานะที่เคยผ่านช่วงเวลาที่ต้องรับผิดชอบต่อตัวเล็ก ๆ เหล่านี้ ผมเข้าใจว่า 'ภาระ' ที่เกิดขึ้นอาจไม่ใช่เรื่องหนักหนาเสมอไป แต่เป็นกระจกเงาที่สะท้อนความคิดและชีวิตของเราเองต่างหาก คำถามที่ว่า "เราได้ใช้ชีวิต! หรือแค่อยู่รอด?" ทำให้ผมต้องกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองและวิธีการใช้ชีวิตอย่างจริงจัง อีกทั้งยังสอนให้ผมเห็นคุณค่าของการให้โอกาสสิ่งมีชีวิตได้แสดงออกถึงธรรมชาติของพวกมัน เช่นเดียวกับที่ควรเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ทำสิ่งที่รักอย่างเต็มที่ สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าฟาร์มปลากัดหรือชีวิตประจำวัน ภาระหรือความรับผิดชอบเหล่านี้มีค่าและสามารถนำไปสู่การเรียนรู้ความหมายของชีวิตที่ลึกซึ้งได้ ถ้าเรากล้าหยุดคิดและเปิดใจรับมุมมองใหม่ ๆ เพื่อให้ชีวิตไม่เป็นเพียงแค่การอยู่รอด แต่เป็นการ 'ใช้ชีวิต' อย่างแท้จริง
