ถ้าพูดถึง “เบอร์เซอร์” ใน Fate/Zero (และในไทม์ไลน์ Fate บางภาค) หลายคนจะจำภาพอัศวินดำที่ไล่ถล่ม Saber แบบไม่ยั้ง ซึ่งจุดที่ทำให้คนงงคือ…ทำไมเป้าหมายถึงเป็น “อาเธอร์/อาร์เธอร์ (Saber)” ตลอด ทั้งที่ตามความรู้สึกเหมือนเขาไม่ได้เกลียดราชาจริงๆ คำตอบมันอยู่ที่ “ความจริงของแลนเซลอต” และปมในอดีตของคาเมล็อตค่ะ ในตำนานว่ากันว่าแลนเซลอตมีความสัมพันธ์กับราชินีกวินิเวียร์ (Guinevere) ซึ่งสุดท้ายกลายเป็นชนวนให้ความเชื่อใจในราชสำนักพังทลาย จนเรื่องลุกลามไปสู่การแตกแยกและคาเมล็อตล่มสลาย ต่อให้รายละเอียดในแต่ละเวอร์ชันจะต่างกัน แต่แก่นคือ “ความผิด” ที่เขาแบกไว้หนักมาก พอถูกอัญเชิญมาในคลาส Berserker สติและเหตุผลของเขาแทบไม่เหลือ สิ่งที่เหลืออยู่จะเป็นอารมณ์ดิบๆ และแรงขับจากบาดแผลในใจ ดังนั้นภาพที่เราเห็นว่าเขาพุ่งใส่อาเธอร์ อาจไม่ใช่เพราะอยาก “ฆ่าราชา” แบบความแค้นส่วนตัว แต่เป็นเหมือนการบังคับให้ตัวเองต้องเผชิญหน้ากับคนที่เป็นสัญลักษณ์ของความผิดนั้น สำหรับฉันจุดสำคัญคือประโยคประมาณว่า “เขาไม่ได้เกลียดอาเธอร์ แต่เขาเกลียดตัวเอง” เพราะลึกๆ แลนเซลอตมองว่าตัวเองทำลายทุกอย่างด้วยมือของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ ความไว้วางใจ หรือแม้แต่คาเมล็อตที่เขาเคยปกป้อง การพุ่งเข้าหาอาเธอร์เลยเหมือนการเรียกหา ‘การตัดสิน’ มากกว่า เหมือนอยากได้รับการลงโทษ หรืออย่างน้อยอยากให้ราชารับรู้ว่าเขาทำพังไปขนาดไหน อีกมุมที่น่าสนใจคือทำไมเขาถึง “เรียกว่าอาเธอร์” ซ้ำๆ ในสภาพเบอร์เซอร์ มันสะท้อนว่าในหัวที่สติแตกเป็นเสี่ยงๆ ยังมีชื่อของราชาติดอยู่เป็นแกนกลางของความทรงจำ ไม่ใช่ชื่อคนรักหรือศัตรูอื่นๆ แปลว่าอาเธอร์เป็นทั้งแรงยึดเหนี่ยวและบาดแผลในเวลาเดียวกัน สรุปง่ายๆ ถ้าค้นคำว่า “เบอร์เซอร์” แล้วมาเจอฉากที่แลนเซลอตไล่ล่า Saber อย่ามองว่าเป็นแค่ความคลั่งแบบไร้เหตุผลอย่างเดียว แต่มันคือผลรวมของปมในอดีต ความรู้สึกผิด และสภาพของคลาส Berserker ที่ดึง “ด้านที่เจ็บที่สุด” ของเขาออกมา จนเหลือเพียงแรงปรารถนาจะเผชิญหน้ากับราชาที่เขาเคารพ…และเป็นคนที่ทำให้เขานึกถึงความพังทั้งหมดตลอดเวลา