ถาม -- รู้สึกเกลียดและแอบแช่งคนที่เห็นแก่ตัวบนประโยชน์ของคนหมู่มาก ห้ามไม่ให้เกลียดยากจังค่ะ แต่ไม่อยากอยู่ในวังวนหาทางออกไม่เจอ

ดังตฤณ :

ความเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว

โดยยืนพื้นอยู่บน

การไม่เห็นความเดือดร้อนของคนหมู่มาก

จะก่อให้เกิดออร่าที่น่ารังเกียจ

เป็นหลุมดำ

ดึงดูดกระแสความเกลียดชังได้มหาศาล

ยิ่งบทบาทหน้าที่ยิ่งกว้างเท่าไร

หลุมดำชนิดนี้

ก็ยิ่งกว้างใหญ่ไพศาลเป็นเงาตามตัวขึ้นเท่านั้น

นี่เป็นเรื่องตรงข้าม

กับความเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม

ดูตัวอย่างได้จากพระสงฆ์ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ

จะมีกระแสอีกแบบ

เหมือนหลุมขาวดึงดูดกระแสความรักเป็นอนันต์

(ที่ผมสัมผัสชัดเป็นส่วนตัวก็เช่นหลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)

สรุปคือเวลาจ้องคนเห็นแก่ตัวจัดๆนานเท่าไร

ก็เท่ากับยอมให้เกิดการกระตุ้นความเกลียด

ขึ้นมาในเรานานเท่านั้นครับ

ทั้งนี้ หากจะถามว่าต้องดูดาย

ปล่อยให้คนชั่วทำตามอำเภอใจใช่ไหม

ต้องแยกเป็นคนละส่วน

ถ้ามีกระบวนการยับยั้งหรือขับไล่อย่างไร

ก็อาจให้เกิดขึ้นตามนั้น

โดยไม่ต้องไปจ้องหน้ากันนานๆ

ไม่ต้องตรึกนึกถึงบ่อยๆก็ได้ครับ

ความเกลียดจะไม่ทำให้เขาน่าเกลียดขึ้น

หรือได้รับความทุกข์มากกว่าที่วิบากจะเล่นงานเขา

แต่ตัวเราเองจะได้รับความเดือดร้อน

พลอยถูกปกคลุมด้วยความมืดแห่งความเกลียด

เหมือนรับกลิ่นเหม็น หรือ

รอยเปื้อนแห่งความมืดดำ

ของเขามาด้วยเปล่าๆปลี้ๆครับ

ขอให้จำหลักการไว้อย่างหนึ่ง คือ

ความเกลียดที่รุนแรงนั้น

ถ้าเกิดขึ้นได้ครั้งหนึ่ง

ก็มีแนวโน้มจะเกิดขึ้นได้อีก

แม้เป้าหมายแห่งความเกลียดที่สอง

จะไม่ได้น่าเกลียดเท่าเป้าหมายแรกก็ตาม!

Cr. เพจ #Dungtrin

#ดังตฤณ

#คำครู

#พุทธกาล