วิ่งกับกลุ่มดี แต่อย่าให้ Pace กลุ่ม กลายเป็นตารางซ้อมของเรา
วิ่งกับกลุ่มดี แต่อย่าให้ Pace กลุ่ม กลายเป็นตารางซ้อมของเรา
การวิ่งกับกลุ่มเป็นหนึ่งในสิ่งที่ทำให้นักวิ่งหลายคนรักการวิ่งมากขึ้น
มีเพื่อนรอ
มีคนลาก
มีบรรยากาศ
มีแรงจูงใจ
มีวันที่เราไม่อยากออกไปซ้อม แต่สุดท้ายก็ออกไปได้เพราะนัดกับกลุ่มไว้
ทั้งหมดนี้คือข้อดีของการวิ่งกับกลุ่ม
แต่ปัญหาจะเริ่มเกิดขึ้นเมื่อเรา ไม่ได้ไปวิ่งกับกลุ่มเพื่อ “ซ้อม”
แต่เริ่มปล่อยให้ pace ของกลุ่มกลายเป็นตารางซ้อมของเราโดยไม่รู้ตัว
วัน easy กลายเป็น tempo
วัน recovery กลายเป็น progression
วันที่ควรวิ่งเบาๆ กลับต้องเร่งเพราะไม่อยากหลุดกลุ่ม
วันที่ร่างกายล้า แต่ก็ยังฝืนตาม เพราะกลัวดูอ่อนกว่าคนอื่น
สุดท้ายเราอาจไม่ได้เหนื่อยเพราะซ้อมหนักอย่างมีแผน
แต่เหนื่อยเพราะซ้อมตามบรรยากาศ
การซ้อมที่ดีไม่ใช่การวิ่งให้ทันคนอื่นทุกวัน
แต่คือการรู้ว่าวันนี้เราควรวิ่งเพื่ออะไร
ถ้าวันนี้คือ easy run
หน้าที่ของมันคือทำให้ร่างกายได้สะสมระยะ ได้ฟื้นตัว และยังเหลือแรงสำหรับวันสำคัญ
ถ้าวันนี้คือ recovery run
เป้าหมายไม่ใช่ pace สวย แต่คือการขยับร่างกายเบาๆ เพื่อให้วันต่อไปเรากลับมาซ้อมได้ดีขึ้น
ถ้าวันนี้คือ workout
ค่อยใส่คุณภาพให้ตรงจุด ไม่ใช่ใส่ทุก วันเพราะกลุ่มพาไป
การวิ่งกับกลุ่มไม่ได้ผิด
แต่เราต้องเข้าใจบทบาทของมัน
บางวันกลุ่มคือแรงผลัก
บางวันกลุ่มคือสังคม
บางวันกลุ่มคือความสนุก
แต่ไม่ใช่ทุกวันที่กลุ่มควรเป็นคนกำหนดความหนักในการซ้อมของเรา
นักวิ่งที่พัฒนาได้ดี ไม่ใช่คนที่ตาม pace กลุ่มได้ตลอด
แต่คือคนที่รู้ว่าเมื่อไหร่ควรตาม เมื่อไหร่ควรถอย และเมื่อไหร่ควรปล่อยให้กลุ่มไปก่อน
เพราะร่างกายของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
พื้นฐานไม่เท่ากัน
เป้าหมายไม่เหมือนกัน
ตารางซ้อมก็ไม่ควรถูกกำหนดด้วย pace เดียวกัน
วิ่งกับกลุ่มให้สนุก
ใช้พลังของกลุ่มให้เป็นประโยชน์
แต่ต้องไม่ลืมว่าแผนซ้อมของเรายังเป็นของเรา
บางครั้งการยอมวิ่งช้ากว่ากลุ่ม
อาจเป็นสิ่งที่ทำให้เราแข็งแรงขึ้นในระยะยาว
และบางครั้งการไม่ตามใคร
อาจเป็นการซ้อมที่ฉลาดที่สุดของวันนั้น











































