สงครามที่ไม่มีวันจบ... คือสงครามในหัวของเราเอง
ในชีวิตเรา... มีสงครามหลายรูปแบบที่เราต้องเจอ
เราสู้กับเดดไลน์งานที่รัดตัว สู้กับคำวิจารณ์ของคนอื่น สู้กับโชคชะตา หรือสู้กับปัญหาปากท้องในแต่ละวัน... แต่เชื่อไหมคะ ว่าไม่มีสงครามไหนที่สูสี น่ากลัว และเหนื่อยสายตัวแทบขาด เท่ากับสงครามที่เกิดขึ้นเงียบๆ 'ในหัวของเราเอง
การต่อสู้ที่ยากที่สุดในชีวิต... คือการต่อสู้กั บตัวเอง
เพราะศัตรูคนนี้รู้จักเราดีที่สุด มันรู้ว่าเราอ่อนแอตรงไหน รู้ว่าเรากลัวอะไร และรู้ว่าคำพูดคำไหนที่จะทำให้เราล้มลงได้ง่ายที่สุด เวลาที่เราอยากจะเริ่มต้นทำสิ่งใหม่ๆ อีโก้ในใจมันจะคอยกระซิบว่า 'แกทำไม่ได้หรอก' เวลาที่เราพยายามจะลุกขึ้นสู้ ความขี้เกียจมันจะบอกว่า 'พักก่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้' และเวลาที่เราทำผิดพลาด ความรู้สึกผิดมันจะคอยตอกย้ำว่า 'เห็นไหม... แกมันห่วยแตก'
มันเป็นศึกที่เราหนีไปไหนไม่ได้ เพราะไม่ว่าเราจะวิ่งหนีไปสุดขอบฟ้า... เราก็ยังต้องหันกลับมาเจอศัตรูคนนี้ในกระจกอยู่ดี
การสู้กับตัวเอง ไม่ได้แปลว่าเราต้องเกลียดตัวเอง หรือต้องเอาชนะด้วยความรุนแรงนะคะ แต่มันคือการหัดดึงสติกลับมาในวันที่ใจเราเริ่มงอแง
มันคือการบังคั บตัวเองให้ลุกจากเตียงในวันที่ไร้แรงบันดาลใจ
มันคือการกลืนความกลัวลงคอ แล้วก้าวขาออกไปทำทั้งๆ ที่ยังมือสั่น..
และที่สำคัญที่สุด... มันคือการให้อภัยตัวเองในวันที่เราพ่ายแพ้ เพื่อที่วันพรุ่งนี้เราจะได้มีแรงตื่นมาสู้กับมันใหม่อีกครั้ง
ไม่มีใครชนะใจตัวเองได้ในวันเดียวหรอก มันคือการสะสมชัยชนะเล็กๆ ในแต่ละวัน... ชนะความขี้เกียจได้หนึ่งนาที ชนะความกลัวได้หนึ่งก้าว นั่นก็คือชัยชนะแล้ว
ถ้าชอบผลงานชิ้นนี้ ฝากกดหัวใจดวงน้อยๆ และกดติดตามเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ💖
