จากประสบการณ์เลี้ยงลูก ผมพบว่าการเริ่มจากสิ่งเล็กๆ และค่อยๆ ให้ลูกสำเร็จในแต่ละขั้นตอน ทำให้ลูกมีความมั่นใจและเกิดความภูมิใจในตัวเองมากขึ้น สิ่งสำคัญคือการไม่ปล่อยให้ลูกเกิดนิสัยจับจด หรือทำอะไรแล้วหยุดไปกลางทาง เพราะนิสัยนี้ทำให้ความสำเร็จไปไม่ถึงฝันจริงๆ ผมมักจะสอนลูกให้ตั้งเป้าหมายไม่ไกลเกินไป เริ่มจากสิ่งที่ทำในวันนี้ก่อน และเก็บแต้มแห่งความพยายามอย่างต่อเนื่อง เหมือนกับในข้อความที่บอกว่า "เก็บแต้มแห่งความพยายามไปเรื่อยๆ อย่างไม่ย่อท้อ และไม่หยุดกลางคัน" การให้กำลังใจและชื่นชมความพยายามของลูกในทุกก้าวจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะนั่นจะเป็นแรงเสริมที่ทำให้เขาพากเพียรต่อไป หากลูกทำพลาดหรือผิดหวัง ก็ต้องสอนให้รู้ว่าผิดพลาดได้นะ แต่สิ่งสำคัญคือหัดลุกขึ้นใหม่ มีความเข้มแข็งทางใจ และไม่ยอมแพ้ สิ่งนี้จะกลายเป็นบทเรียนที่ทำให้เขาเติบโตและมีความอดทนที่แข็งแกร่งขึ้น นอกจากนี้ ควรสนับสนุนให้ลูกได้ลองทำทั้งสิ่งที่เขาชอบและสิ่งที่ไม่ชอบในวันนี้ เพราะบางครั้งสิ่งที่ไม่ชอบตอนนี้ อาจกลายเป็นสิ่งที่เขารักในวันข้างหน้า หากเขาสามารถชนะใจตัวเองได้ การสอนแบบนี้ช่วยให้ลูกมีความหลากหลายและยืดหยุ่นในการพัฒนาตัวเองด้วย สรุปคือ การเลี้ยงลูกให้ไม่จับจด ต้องเริ่มจากความรัก ความเข้าใจ และการตั้งเป้าหมายอย่างเป็นขั้นตอน เพื่อให้ลูกมีความมานะและพากเพียรอย่างไม่สิ้นหวัง ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จในอนาคตจริงๆ