ประเมินผลงานอยู่ที่ปลายปากกานายจริงๆ
ในปีที่ผ่านมา นอกจากงานประจำแล้วหลายครั้งเราถูกใช้ให้ไปทำงานพิเศษ บางครั้งให้ไปถึงพัทยาภายใน 1 วัน ค่าน้ำมันก็ต้องจ่ายเองทำงานกว่าจะถึงบ้านเกือบ 5 ทุ่ม บาง บางครั้งเรียกให้ไปทำงานกว่าจะเสร็จเกือบเที่ยงคืน ให้เราไปทำงานโครงการอีก 4 เดือน ตรวจเอกสารหลายพันบัญชี แต่สุดท้ายผลประเมินออกมาเรากลับไม่ได้เงินเดือนขึ้นเพิ่มพิเศษ ขณะที่น้องๆในทีมที่ทำ งานร่วมกันได้เพิ่มกันทุกคน เรารู้สึกไร้ค่ามากที่ผู้บริหารทำกับเราแบบนี้ ถึงมีคนบิกว่า
ทำงานแทบตายสุดท้ายก็อยู่ที่ปลายปากกานายว่าจะให้เท่าไร 😞
จากประสบการณ์ตรงในการทำงานที่ต้องรับผิดชอบทั้งงานประจำและงานพิเศษที่ต้องไปไกลถึงพัทยาในเวลาอันสั้น ยอมรับเลยว่าการทำงานหนักเกินกว่าที่กำหนดไว้ แต่ผลตอบแทนที่ได้รับไม่สมเหตุสมผล ทำให้รู้สึกเหมือนความทุ่มเททั้งหมดนั้นไร้ค่า เพราะสุดท้ายการประเมินผลงานและการขึ้นเงินเดือนขึ้นอยู่กับผู้บริหารที่อาจจะมีข้อจำกัดหรือมุมมองที่แตกต่างกัน การทำงานแบบนี้ส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจอย่างมาก เมื่อเราทุ่มเทเต็มที่ แต่กลับไม่ได้รับการตอบแทนที่เหมาะสม อาจทำให้เกิดความรู้สึกท้อแท้และไม่อยากตั้งใจทำงานต่อไป ความรู้สึกในบทความนี้สะท้อนถึงความไม่เป็นธรรมที่พนักงานหลายคนพบเจออยู่ในชีวิตจริง หากจะพูดถึงการแก้ไขปัญหานี้ จากประสบการณ์ของผม ขอแนะนำให้ผู้บริหารเปิดโอกาสให้มีการสื่อสารที่ชัดเจนเกี่ยวกับเกณฑ์การประเมินผลงาน และทำให้พนักงานรับรู้ว่าเขามีคุณค่าและผลงานได้รับการยอมรับอย่างแท้จริง การให้รางวัลหรือค่าตอบแทนควรสะท้อนความพยายามอย่างเป็นธรรม เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและแรงจูงใจให้ทีมงาน นอกจากนี้ ในฐานะพนักงานเองก็ควรที่จะสื่อสารความรู้สึกและความคาดหวังของตนต่อผู้บริหารด้วยความสุภาพและมีเหตุผล เพื่อช่วยให้ได้รับการพิจารณาอย่างเหมาะสม เพราะการทำงานแต่ละวันอยู่ที่ปลายปากกานายจริงๆ อาจเป็นเรื่องของมุมมองที่ต่างกัน แต่สามารถแก้ไขได้ด้วยความเข้าใจร่วมกันและความโปร่งใสในองค์กร ท้ายที่สุด ความยุติธรรมและความชัดเจนในการประเมินผลจะช่วยสร้างสภาพแวดล้อมการทำงานที่ดี ส่งผลให้ผู้ที่ทุ่มเทรู้สึกมีคุณค่าและอยากทำงานต่อไปอย่างเต็มใจ
ทำใจครับทำงานดีแต่ไม่มีความดีอยู่ไปก็ไร้ค่าคับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก