กินอาหารเช้าฉันทำโอยามาคุมิ 145
พระเครื่อง
"คุณได้รับจากเขาเหรอ? จริงๆ?"
ฉันใส่แว่นตากลับด้วยมือเดียวและปู่ของฉันก็พูดกับฉัน
"คุณคุยกับเขาเรื่องอะไร"
ฉันตอบอย่างตรงไปตรงมาว่าฉันลืมไปเล็กน้อยเพราะฉันพูดมาก
"ฮ่าฮ่าฮ่า ดูเหมือนคุณ"
หลังจากนั้นฉันฝึกกีตาร์อ่านหนังสือเขียนเรื่องราวที่ฉันโปรดปรานและออกไปยังสถานที่ต่าง ๆ ด้วยตัวเองด้วยจักรยาน
ฉันรู้สึกว่าฉันสามารถทำอะไรก็ได้ที่ฉันชอบ
ชายชราที่ร้านจักรยานยังสอนวิธีขัดจักรยานและทาน้ำมันโซ่ให้ฉันด้วย
หากคุณทำเช่นนั้นลูกค้าหลายคนจะมาขออะไรจากชายชราและออกจากจักรยาน
ปู่ของฉันดูยุ่ง แต่ฉันนั่งอยู่บนขอบถนนที่ปลายถนนและรอในขณะที่คิดถึงเรื่องราว
หลังจากทำงานเสร็จ ชายชราล้างมือด้วยสบู่และปฏิบัติต่อฉันด้วยขนมหายากที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
(คุณไม่ต้องทำอย่างนั้น)
ฉันมักจะมีปัญหาเพราะด้วยเหตุผลบางอย่างฉันมักจะละเว้นจากการใจดีกับผู้อื่น
อย่างไรก็ตามเนื่องจากมันทําเพื่อฉันฉันจึงพูดว่า "ขอบคุณ" อย่างร่าเริงเพื่อที่ฉันจะได้ดูเหมือนเด็กที่ซื่อสัต ย์มากที่สุด
ฉันสูญเสียสิ่งที่ปู่ของฉันมอบให้ฉันที่ไหนสักแห่งก่อนที่ฉันจะรู้
แต่ฉันสามารถเติมเต็มความฝันทั้งหมดของฉันจนถึงตอนนี้และมีชีวิตอยู่
และความฝันใหม่ยังไม่ได้ตัดสินใจ
โลกเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจและความเมตตา
ฉันยังไม่ได้พบคุณ
この物語を読んで、私は日常の中にある小さな優しさや思いやりの大切さを改めて感じました。例えば、自転車屋のお爺さんが自転車の手入れを教えてくれたり、珍しいお菓子をくれたりする場面は、とても心温まるエピソードです。 私も子どもの頃、周囲の大人たちから受けたささやかな親切が、今の自分を支えていると感じています。また、主人公が夢を叶えて新しい夢を探し続ける姿には、自分も挑戦し続けようという勇気をもらいました。 さらに、剣道の打ち込み台や打ち込み人形の自作に興味がある方には、手作りの道具を通して技術や精神を磨く楽しさについても触れてみたいと思います。実際に自分で作ることで、剣道の練習がより充実し、心も鍛えられるからです。 また、「やさしさとおもいやり 絵本」に興味がある方は、この物語のように温かなストーリーが子どもたちの心に響く絵本を通じて育まれる思いやりについても考える良い機会になるでしょう。 このように日常の小さな触れ合いから広がる優しさの輪は、誰にとっても大切な宝物です。ぜひ、あなたも周囲の人と優しい時間を共有してみてはいかがでしょうか。
