จากประสบการณ์ตรงของผู้ที่เคยเจอสถานการณ์คล้ายกันเรื่องการโพสเกี่ยวกับเพื่อนในโรงเรียน ซึ่งส่งผลกระทบทั้งทางร่างกายและจิตใจ เช่น การเผชิญกับข้อห้ามที่ไม่เข้าใจ เช่น ห้ามนำน้ำดื่มเข้ามา หรือเรื่องบางอย่างที่พูดถึงช่วยทำลายชีพจรและยึดร่าง ความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นทำให้เรารู้สึกว่าควรมีเสียงของคนในวงกว้าง เช่น ดาราหรือผู้มีชื่อเสียง เพื่อช่วยเป็นกระบอกเสียงและสร้างความตระหนักรู้ให้กับผู้เกี่ยวข้อง ในฐานะคนที่เคยผ่านเรื่องนี้มา การนำเสนอเรื่องราวผ่านทางโซเชียลมีเดียหรือกระทู้ในโรงเรียนถือเป็นทางเลือกหนึ่งที่ดีในการปลดปล่อยความรู้สึกและเรียกร้องความเป็นธรรม อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญคือต้องคำนึงถึงวิธีการสื่อสาร เพื่อให้เป็นไปอย่างสร้างสรรค์และได้ผลจริง เช่น การรวมกลุ่มผู้ได้รับผลกระทบ เพื่อยื่นข้อเสนอหรือขอความช่วยเหลือจากสื่อมวลชนหรือนักแสดงที่มีความสนใจและเห็นใจ สุดท้ายนี้ เรื่องเล็กๆ ในโรงเรียนอาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ระดับสังคมได้หากได้รับการหยิบยกขึ้นมาอย่างถูกต้องและมีความรับผิดชอบ ผม / ดิฉัน จึงอยากแนะนำให้ทุกคนที่เจอเหตุการณ์หรือปัญหาอย่างนี้ กล้าพูด กล้าร่วมมือกัน และใช้สื่อสังคมอย่างสร้างสรรค์ เพื่อขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงเชิงบวกในโรงเรียนและสังคมโดยรวม