ในชีวิตประจำวัน เราแทบจะสัมผัสกับการกระตุ้นโดปามีนผ่านโซเชียลมีเดียอย่างไม่รู้ตัว ความไวของความสุขที่ได้รับจากคลิปไวรัลหรือยอดไลก์ ทำให้เกิดความรู้สึกติดใจและต้องการเสพต่อเรื่อยๆ เมื่อลองสังเกตตัวเอง ผมพบว่าการไถฟีดอย่างต่อเนื่องเกิดจากความคาดหวังที่จะได้รับความสุขสั้นๆ อีกครั้ง แม้บางครั้งจะรู้สึกเสียเวลา แต่ก็หยุดไม่ได้ง่ายๆ อย่างไรก็ตาม ผมได้ทดลองตั้งเวลาให้ใช้โซเชียลมีเดียจำกัด ไม่เกินวันละ 1 ชั่วโมง และหันมาทำงานอดิเรก เช่น วาดรูปหรืออ่านหนังสือแทน ซึ่งกิจกรรมเหล่านี้แม้ให้ความสุขล่าช้าแต่ยั่งยืนกว่า และช่วยพัฒนาความสามารถส่วนตัว อีกทั้งยังทำให้สมองได้พักจากวงจรเสพติดโดปามีนนี้ด้วย นอกจากนี้การรับรู้ถึงวงจรนี้และอุปนิสัยการเสพย์บ่อยๆ ช่วยให้เราสามารถตั้งกฎเกณฑ์กับตัวเอง ทำให้ลดแรงกดดันและเบี่ยงเบนความสนใจไปยังกิจกรรมที่มีคุณค่าจริงๆ เช่น การออกกำลังกาย หรือการใช้เวลากับครอบครัว สิ่งเหล่านี้จะสร้างโดปามีนในรูปแบบที่ช่วยกระตุ้นสมองส่วนหน้าซึ่งมีบทบาทในสมาธิและการวางแผนชีวิตระยะยาวมากกว่า สุดท้าย อยากแนะนำให้ทุกคนลองทบทวนพฤติกรรมการใช้โซเชียลและเสพข่าวสารสั้นๆ ผ่านแอพต่างๆ เพราะหากปล่อยให้ความสุขจากวงจรโดปามีนบนโซเชียลมีเดียครอบงำ อาจทำให้สมองเหนื่อยล้าและทำให้เราทำกิจกรรมที่ต้องใช้สมาธิได้น้อยลง ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อสุขภาพจิตในระยะยาวเลยครับ