จากประสบการณ์ที่ได้เห็นปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในประเทศไทยบ่อยครั้ง ผมเชื่อว่าการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพียงอย่างเดียวนั้นไม่อาจแก้ไขรากเหง้าของปัญหาได้ ความคิดและสันดานของคนในสังคมมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่ง หากเรายังมีความคิดแบ่งฝักแบ่งฝ่าย เหยียดหยามและดูถูกกัน หรือแม้กระทั่งความเกลียดชังแบบ "ชังชาติ" ความพยายามในการปรับเปลี่ยนกฎหมายก็เป็นเพียงแค่การซ่อมแซมที่ผิวเผินเท่านั้น สิ่งที่ควรเริ่มต้นคือการสร้างความเข้าใจและความเคารพต่อกันในระดับบุคคลและสังคม ต้องตระหนักว่า "ศัตรูของชาติไม่ได้มีแค่ที่ชายแดน" แต่บางครั้งอยู่ในใจและทัศนคติของคนในชาติเองด้วย การส่งเสริมค่านิยมกตัญญูรู้คุณแผ่นดินและการเปิดใจรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างเป็นสิ่งจำเป็น การปลูกฝังความรักชาติผ่านการศึกษาที่สร้างสรรค์และการเสวนาสาธารณะอย่างจริงจังสามารถช่วยลดความคลางแคลงใจและความเกลียดชังได้อย่างแท้จริง เรื่องนี้ยังสะท้อนถึงปัญหาที่เกิดจากการสนับสนุนหรือยอมรับกลุ่มที่มีแนวคิดสุดโต่งหรือพฤติกรรมที่ขัดกับคุณค่าของสังคมไทย ซึ่งหลายครั้งแสดงออกมาในรูปแบบการทำลายความกตัญญูหรือยุยงให้เกิดความแตกแยก เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ "สถานีชีวิตต่อไปคือ'นรก'" ไม่ใช่แค่คำพูดที่กล่าวขานแต่เป็นผลลัพธ์ที่ผู้คนต้องเผชิญถ้าสังคมยังปล่อยให้ความเกลียดชังและความไม่เข้าใจก่อตัวขึ้น ผมขอแนะนำให้ทุกคนที่สนใจเรื่องการเมืองและสังคมไทยลองตั้งคำถามกับตัวเองว่า เรากำลังสนับสนุนการแก้ไขทางกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญเพียงอย่างเดียวโดยไม่เปลี่ยนแปลงทัศนคติของตนเองหรือไม่ หรือเราพร้อมจะเริ่ม "แก้สันดาน" ที่แท้จริงก่อนที่จะหวังให้สังคมเปลี่ยนแปลงอย่างยั่งยืน