Infinity Gallery Disciple Of Luang Pu Thuat

Buddha statue in the posture of Sukhothai art

🔥Price of worship: 75,000 Baht

(Seventy-five thousand Baht)

- Copper material

- 500 years old

- Height 15 inches

- Guaranteed 100% authentic

🔥If interested, please contact and inquire via message.

Phra Lila is a walking Buddha image.

Standing and raising one foot in a walking position The tip of the foot will touch the ground slightly, while the other foot will be placed flat on the ground. This is the walking posture, and the hands will be in the "forgiving" position. The left side is raised in front of the body and the hand The right side is placed flat beside the body, hanging down to the side.

The body in the swinging hand pose originated in the Sukhothai period. The walking pose like a Buddha image is considered a unique and distinctive art form of the Sukhothai period.

There is a level of difficulty in building it and it is believed to be, A symbol of the steady and steady walk of Buddhism, which is a gesture that conveys kindness and encouragement.

The most beautiful and well-known standing Buddha image is Phra Sri Sakya Dasapalayana.

The president of the Buddhamonthon Suthat is enshrined at Buddhamonthon, Nakhon Pathom Province, Thailand. It is regarded as the center of Buddhism in the world.

Sukhothai art is art that arose in the 18th-19th Buddhist centuries in the Yom and Nan river basins of Sukhothai, Uttaradit, Phrae, and Phitsanulok provinces, Thailand, and the Ping River basin in the southern part of Kamphaeng Phet province, Thailand. It arose from the inspiration of Buddhism among Thai people who had strong faith in Theravada Buddhism, which is the national religion of Thailand.

Sculpture

Sukhothai Buddha images follow the style of Theravada Buddhism, conveyed through shapes that arise from proportions, outer lines, and volumes that are harmonized in a graceful and refined way. Materials used to create the sculptures include cement, diamonds, lime soaked in water until it is bland, mixed with finely sifted sand, resin, bark, baked clay, bronze, gold, and sugarcane juice, pounded until sticky, then molded. When dry, it becomes hard and very durable against weather.

Sukhothai period sculptures are divided into 3 eras.

- The first era still shows the influence of Lopburi art. The creation of Buddha images in this era has its own unique style, known as the Wat Takuan style. It is a blend of Chiang Saen and Sukhothai styles. It has a round face, radiant halo, a body, and a short robe in the Chiang Saen style.

- The second period developed the style of Buddha image creation until it formed the beautiful characteristics of the Sukhothai school of craftsmen. Stone carving was not popular, even for large Buddha images. Instead, they were sculpted with plaster or cast with metal, which contained various ingredients, including pure gold. Characteristics of Sukhothai Buddha images in this period include an oval face, arched eyebrows, a hooked nose, slightly smiling lips, a head proportionate to the neck and shoulders, a small hair band, a flame-like halo, a graceful chest, large and broad shoulders, bulging breasts, and small buttocks. The monk wore a robe that was wrapped diagonally, the hem of the robe long reaching to the navel, with the tip decorated with fangs and centipede patterns. The hands were slender like ivory, with the fingers, hands, and toes naturally designed as if alive. The base was a smooth board. The most popular posture was the Mara-Vijaya posture.

- The 3rd era was more refined, more orderly and had more rules and regulations. The halo was a larger flame, the face was short and oval, the unalom was like an upturned U-shaped figure between the eyebrows, the body was graceful and beautiful, the demeanor was calm and composed, the arms were long, all five fingers were the same size, the soles of the feet were long and smooth.

Examples of Buddha images from this era include Phra Buddha Chinnarat, Phra Buddha Chinnasi, Phra Sri Satsada, and Phra Sri Sakyamuni.

The most popular Buddha images created during the Sukhothai period were those in the four postures. Sukhothai amulets were made from clay and metal. Buddha footprints were also popular, both in stone and bronze. Thailand also excelled in Sangkhalok ware. During the Sukhothai period, Sangkhalok ware from Thailand was renowned and renowned worldwide. High-quality pottery produced in the Sukhothai Kingdom's key production areas, such as Sukhothai and Si Satchanalai, produced daily utensils such as cups, plates, and jars, as well as architectural ornaments such as giants, Naga (dragons), and thep nam (prayoon). Distinctive features include strong clay, glaze, and intricately decorated patterns. Sangkhalok became an export product worldwide during the 20th-22nd

Buddhist centuries, with knowledge passed down from generation to generation. Most products are used for daily use, religious decorations, and are exported worldwide. Most commonly, these products include plates, bowls, jars, vases, dolls, interior decorations for palaces, temples, and churches, roof tiles, Sangkhalok lions, gables, and houses. Fine-grained materials such as war elephants, dolls, and pagodas are available in a variety of colors, including brown, yellow, green, khaki, and off-white.

Place of worship

It is a place for religious ceremonies, built for use in Buddhist ceremonies such as worship or as a place for religious persons (monks) to stay. Examples of religious buildings in Buddhism include temples, shrines, churches, pagodas, stupas, etc.

Religious person

It means a person who lives in Buddhism and has the duty to pass on the teachings and perform religious ceremonies, which means a clergyman, such as a Buddhist monk.

🔥Image source

Infinity Gallery of Disciple Of Luang Pu Thuat Koh Lanta District, Krabi Province,

Thailand

Compose articles in Thai, English, Chinese,

and Arabic.

By: Ratcharinda Teachaprasarn🇹🇭

Klearmilly8888🇹🇭

Thailand 2025🇹🇭

October 29, 2025, 15 : 40 p.m.🇹🇭

------------+++

พระพุทธรูปลีลา ศิลปะสุโขทัย

🔥ราคาบูชา : 75,000 บาท

(เจ็ดหมื่นห้าพันบาท)

- เนื้อทองแดง

- อายุ 500 ปี

- ความสูง 15 นิ้ว

- รับประกันของแท้ 100%

🔥สนใจ กรุณาติดต่อสอบถามได้ทางข้อความ

พระลีลา คือ พระพุทธรูปปางเดิน

ที่ยืนและทรงยกพระบาทข้างหนึ่งขึ้น ในท่าเดิน โดยปลายเท้าจะแตะพื้นเล็กน้อย ส่วนเท้าอีกข้างหนึ่งวางราบกับพื้น เป็นปางแห่งการก้าวเดิน และพระหัตถ์จะอยู่ในท่า " ประทานอภัย " พระหัตถ์ข้างซ้ายยกขึ้นด้านหน้าพระวรกาย และพระหัตถ์ด้านขวาวางราบลงข้างพระวรกาย ห้อยลงข้างลำตัวในท่าแกว่งพระหัตถ์ มีต้นกำเนิดในสมัยสุโขทัย ปางเดินแบบพระพุทธรูป ถือเป็นศิลปะที่มีเอกลักษณ์และโดดเด่นของสมัยสุโขทัย มีระดับความยากในการสร้าง และเชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งการเดินอย่างมั่นคง และมั่นคงของพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นท่าทางที่สื่อถึงความเมตตา และการให้กำลังใจ

พระพุทธรูปปางประทับยืนที่งดงาม และเป็นที่รู้จักดี คือ พระศรีศากยทศปลยาน พระพุทธรูปประธานในพุทธมณฑลสุทัศน์ ประดิษฐานอยู่ที่พุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย

ที่ถูกยกย่องให้เป็นศูนย์กลางพระพุทธศาสนาโลก

ศิลปะสุโขทัย เป็นศิลปะที่เกิดขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 18-19 ใน บริเวณลุ่มแม่น้ำยม แม่น้ำน่าน แถบจังหวัดสุโขทัย อุตรดิตถ์ แพร่ พิษณุโลก ประเทศไทย และบริเวณลุ่มแม่น้ำปิง ทางตอนใต้ของจังหวัดกำแพงเพชร ประเทศไทย ถือกำเนิดขึ้นมาจากแรงบันดาลใจ ในทางพระพุทธศาสนาของคนไทย ที่มีใจเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้าในพระพุทธศาสนา

แบบเถรวาท ซึ่งเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศไทย

ประติมากรรม

พระพุทธรูปในศิลปะสุโขทัยเป็นไปตามแบบแผนของชาวพุทธเถรวาท ถ่ายทอดผ่านรูปทรงอันเกิดจากสัดส่วน เส้นนอก และปริมาตรซึ่งประสานกลมกลืนกันได้อย่างอ่อนช้อย และปราณีต วัสดุที่นำมาสร้างประติมากรรม มีปูนเพชร ปูนขาวแช่น้ำจนจืด ผสมกับทรายที่ร่อนละเอียด ยางไม้ เปลือกไม้ ดินเผา โลหะสำริด ทองคำ และน้ำอ้อยนำมาโขลกให้เหนียว แล้วนำมาปั้นเมื่อแห้งจะแข็ง และทนทานต่อดินฟ้าอากาศมาก

ประติมากรรม สมัยสุโขทัย เป็น 3 ยุค

- ยุคที่ 1 ยังคงแสดงอิทธิพลของศิลปะลพบุรี การ สร้างพระพุทธรูปในยุคนี้ มีแบบเฉพาะเป็นของตนเองที่ เรียกกันว่า แบบวัดตะกวน เป็นพระพุทธรูปแบบเชียงแสน และสุโขทัย ผสมผสานกัน มีพระพักตร์กลม พระรัศมีเปล่งประกาย พระวรกาย และชายสังฆาฏิสั้นแบบเชียงแสน.

- ยุคที่ 2 พัฒนารูปแบบการสร้างพระพุทธรูป จน ก่อรูปพุทธลักษณะอันงดงามของสกุลช่างสุโขทัยเอง ไม่นิยมสลักหิน แม้จะเป็นพระพุทธรูปขนาดก็ตาม จะปั้นด้วยปูน หรือหล่อด้วยโลหะซึ่งมีส่วนผสมต่าง ๆ รวมทั้งทองคำบริสุทธิ์ ลักษณะพระพุทธรูปสุโขทัยยุคนี้ คือ พระพักตร์รูปไข่ พระขนงโก่ง พระนาสิกงุ้ม พระโอษฐ์อมยิ้มเล็กน้อย พระเศียร สมส่วนกับพระศอ และพระอังสา หมวดพระเกศา เล็ก พระรัศมีเป็นเปลว พระอุระผายสง่า พระอังสา ใหญ่ กว้าง พระถันโปน บั้นพระองค์เล็ก ครองจีวร ห่มเฉียง ชายจีวรยาวจรดมาถึงพระนาภี ปลาย เป็นลายเขี้ยวตะขาบ พระกรเรียวดุจงาช้าง นิ้ว พระหัตถ์ และนิ้วพระบาททำแบบธรรมชาติ ดุจมีชีวิต ฐานเป็นหน้ากระดานเกลี้ยง ปางที่นิยมคือปางมารวิชัย.

- ยุคที่ 3 มีความประณีต มีระเบียบ และกฎเกณฑ์มากขึ้น พระรัศมีเป็นเปลวมีขนาดใหญ่ขึ้น พระพักตร์รูปไข่สั้น พระอุณาโลม เป็นตัวอุหงายระหว่างหัวพระขนง พระวรกายมีความอ่อนช้อยงดงาม พระอาการสงบเสงี่ยมแลดูสงบนิ่งพระกรยาว นิ้วพระหัตถ์ทั้ง 5 เสมอกัน ฝ่าพระบาทเรียบยาว

ตัวอย่าง พระพุทธรูปยุคนี้เช่น พระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ พระศรีศาสดา และพระศรีศากยมุนี เป็นต้น

พระพุทธรูปที่นิยมสร้างในสมัยสุโขทัย

คือพระสี่อิริยาบถ พระพิมพ์ในสมัยสุโขทัยทำด้วยดินเผา และโลหะ ยังนิยมสร้างพระพุทธบาทมีทั้งทำด้วยศิลา และสัมฤทธิ์ สำหรัประเทศไทยยังมีความโดดเด่นใน เครื่องสังคโลก สำหรับในสมัยสุโขทัย เครื่องสังคโลกของประเทศไทยเป็นที่กล่าวขานและมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก เครื่องปั้นดินเผาคุณภาพดีที่ผลิตในแหล่งผลิตสำคัญของอาณาจักรสุโขทัย เช่น เมืองสุโขทัย และศรีสัชนาลัย มีการผลิตทั้งเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น ถ้วย จาน ไห และเครื่องประดับสถาปัตยกรรม เช่น ยักษ์, พญานาค(มังกร) เทพนม โดยมีลักษณะเด่นคือเนื้อดินแกร่ง เคลือบผิว และประดับลวดลายอันประณีต สังคโลกกลายเป็นสินค้าส่งออกไปขายยังทั่วโลก ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 20 - 23 โดยได้รับการถ่ายทอดวิทยาการส่งต่อกันจากรุ่นสู้อีกรุ่น ตั้งแต่สมัยอดีตมาจนถึงในปัจจุบัน

ส่วนใหญ่ เป็นเครื่องใช้สอยในชีวิตประจำวัน ประดับ ตกแต่งศาสนสถาน และส่งออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศทั่วโลก โดยมากทำเป็นจาน ชาม ไห แจกัน ตุ๊กตา เครื่องตกแต่งภายในพระราชวัง วัด โบสถ์ กระเบื้องมุงหลังคา, สิงห์ สังคโลก, ช่อฟ้า และบ้าน วัสดุมีเนื้อละเอียด เช่น รูปช้างศึก ตุ๊กตา เจดีย์ ส่วนใหญ่มีสีน้ำตาล ปนเหลือง สีเขียว สีเขียวไข่กา และสีขาวทึบ.

ศาสนสถาน

คือ สถานที่ประกอบพิธีกรรมทาง ศาสนา ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการประกอบ พิธีกรรมทางศาสนาพุทธ เช่นการสักการะบูชา หรือเป็นที่พำนักของศาสนบุคคล ( พระสงฆ์)

ตัวอย่างศาสนสถานใน ศาสนาพุทธ

วัด, วิหาร, โบสถ์, เจดีย์, สถูป เป็นต้น.

ศาสนบุคคล

คือ ผู้ที่ดำรงอยู่ในศาสนาพุทธ และมีหน้าที่สืบทอดคำสอนและประกอบศาสนพิธี ซึ่งหมายถึง นักบวช เช่น ภิกษุ ในพระพุทธศาสนา เป็นต้น.

🔥แหล่งที่มาของภาพ

อินฟินิตี้แกลเลอรี่ศิษย์หลวงปู่ทวด, เกาะลันตา

อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ ประเทศไทย

เรียบเรียงบทความภาษาไทย อังกฤษ จีน อาหรับ

โดย : รัชรินทร์ดา เตชะประสาน🇹🇭

เคลียร์มิลลี่8888🇹🇭

ประเทศไทย2568🇹🇭

วันที่ 29 เดือนตุลาคม พ.ศ 2568, 15 : 40 น.🇹🇭

-------------+++

素可泰藝術姿態的佛像

🔥禮拜費用：75,000泰銖

（七萬五千泰銖）

- 銅材質

- 500歲

- 高度 15 英寸

- 保證100%正品

🔥有興趣的話請留言聯絡詢問。

帕麗拉 (Phra Lila) 是一尊行走的佛像。

站立，單腳抬起，呈行姿，腳尖微微著地，另一腳平放在地面上。此為行姿，手呈「饒恕」式。左手舉於體前，右手平放在體側，以擺手的姿勢垂於身旁。此行姿起源於素可泰時期。彷彿像行姿被認為是素可泰時期獨特而傑出的藝術。

它的製作相當困難，被認為是佛教穩健步行的象徵，是一種傳達慈悲和鼓勵的姿勢。

美麗而受歡迎的立佛像

最著名的是 Phra Sri Sakya Dasapalayana，它是 Phutthamonthon Suthat 的主佛像，供奉在泰國佛統府的 Phutthamonthon，該地被認為是世界佛教的中心。

素可泰藝術是佛教18至19世紀興起於泰國素可泰府、程逸府、帕府和彭世洛府永河流域和南河流域，以及甘烹碧府南部平河流域的藝術。素可泰藝術的靈感來自泰國民眾對泰國國教上座部佛教的虔誠信仰。

雕塑

素可泰佛像秉承上座部佛教風格，其造型由比例、外輪廓和體積構成，優雅精緻地協調統一。佛像製作材料包括水泥、鑽石、用水浸泡至無味的石灰，與細篩的沙子混合，再加入樹脂、樹皮、燒製的粘土、青銅、黃金和甘蔗汁，搗碎至粘稠，然後塑形。乾燥後，佛像會變得堅硬，非常耐用，能夠抵禦風雨。

素可泰時期的雕塑分為三個時代。

- 第一個時期仍保留著華富裡藝術的影響。這時期的佛像創作風格獨特，被稱為塔庫安寺風格。它融合了清盛和素可泰風格。佛像圓潤的面容、璀璨的光環、修長的身軀和清盛風格的短袍，都體現了這一時期的風格。

- 第二時期，佛像創作風格逐漸發展，最終形成了素可泰工藝流派的精美特徵。石雕工藝不再盛行，即使是大型佛像也不例外。取而代之的是石膏雕刻或金屬鑄造，金屬材料包含各種成分，包括純金。這時期素可泰佛像的特徵是橢圓形臉、拱形眉毛、鷹鉤鼻、微微微笑的嘴唇、頭與頸肩的比例勻稱、小髮帶、火焰般的光環、優美的胸部、寬闊的肩膀、豐滿的乳房和小巧的臀部。僧侶身穿斜裹的袈裟，袈裟下擺長及肚臍，袈裟末端飾有獠牙和蜈蚣紋。雙手纖細如像牙，手指、手掌和腳趾自然呈現出栩栩如生的形象。底座是一塊光滑的木板。最受歡迎的姿勢是摩羅維賈亞姿勢。

—第三紀元更加精緻，秩序更加有序，規矩也更加豐富。光環是更大的火焰，臉龐短小橢圓，上身呈倒U形，眉心與身軀的距離優雅優美，舉止沉穩，手臂修長，五指大小一致。

他的腳又光滑又長。

這個時代的佛像包括 Phra Buddha Chinnarat、Phra Buddha Chinnasi、Phra Sri Satsada 和 Phra Sri Sakyamuni。

素可泰時期流行的佛像

這是佛陀的四種姿態。素可泰時期的佛牌是用燒製的黏土和金屬製成的。佛像的腳印也很流行，可以用石頭和青銅製作。在泰國，桑卡洛陶器至今仍是傑出的。

素可泰時期，泰國的桑卡洛陶器享譽全球。素可泰王國的主要產區，例如素可泰和西薩查那萊，生產的高品質陶器不僅用於製作杯、盤、罐等日常用具，還用於製作巨像、那伽（龍）和帕雲（prayoon）等建築裝飾。其獨特之處包括堅硬的黏土、釉質和繁複的裝飾圖案。在 20 至 22 世紀的佛教世紀期間，桑卡洛陶器成為全球出口產品，其製作知識代代相傳。大多數陶器產品用於日常用品、宗教裝飾，並出口到世界各地。盤子、碗、罐子、花瓶、玩偶以及宮殿、寺廟和教堂的室內裝飾經常被使用，包括屋頂瓦片、桑卡洛獅子、山牆和房屋。細粒陶器包括戰象、玩偶和寶塔的雕像。大多數有棕色、黃色、綠色、卡其色和灰白色。

禮拜場所

這是舉行宗教儀式的地方

為舉行佛教宗教儀式（如禮拜）或作為宗教人士（僧侶）的住所而建造。

佛教中的宗教建築包括寺廟、神社、教堂、寶塔、佛塔等。宗教人士

指生活在佛教中，負有傳承教法、主持宗教儀式義務的人，即僧侶等教職人員。

🔥圖片來源

Infinity Gallery，龍普托 (Luang Pu Thuat) 弟子，泰國甲米府蘭達島蘭達島

用泰語、英語、中文和阿拉伯語撰寫文章。

作者：Ratcharinda Teachaprasarn🇹🇭

透明米莉 8888🇹🇭

泰國2025🇹🇭

2025年10月29日晚上 15 : 40🇹🇭

------------+++

تمثال بوذا في وضعية فن سوخوثاي

🔥سعر العبادة: 75000 بات

(خمسة وسبعون ألف بات)

- مادة النحاس

- 500 سنة

- الارتفاع 15 بوصة

- مضمونة 100٪ أصلية

🔥في حالة الاهتمام، يرجى الاتصال والاستفسار عبر الرسالة.

فرا ليلا هي صورة بوذا المتجول.

الوقوف ورفع إحدى القدمين في وضعية المشي، بحيث تلامس طرف القدم الأرض قليلاً، بينما تُوضع القدم الأخرى مسطحة على الأرض. هذه وضعية مشي، واليد في وضعية "متسامحة". تُرفع اليد اليسرى أمام الجسم، واليد اليمنى مسطحة على جانب الجسم، مُتدلية بجانبه في وضعية يد متأرجحة. نشأ هذا الفن في فترة سوخوثاي. يُعتبر المشي على شكل تمثال بوذا فنًا فريدًا ومتميزًا في فترة سوخوثاي.

من الصعب جدًا إنشاؤه ويُعتقد أنه رمز للمشي الثابت والمستقر في البوذية، وهو وضع ينقل التعاطف والتشجيع.

تمثال بوذا واقف جميل وشائع

الأكثر شهرة هو فرا سري ساكيا داسابالايانا، صورة بوذا الرئيسية في فوتامونتون سوثات، الموجودة في فوتامونتون، مقاطعة ناخون باثوم، تايلاند، والتي تعتبر مركز البوذية في العالم.

فن سوخوثاي فنٌّ نشأ في القرنين الثامن عشر والتاسع عشر للميلاد البوذي في أحواض نهري يوم ونان بمقاطعات سوخوثاي، وأوتاراديت، وفراي، وفيتسانولوك في تايلاند، وفي حوض نهر بينغ جنوب مقاطعة كامفاينغ فيت. نشأ هذا الفنّ من تأثير البوذية بين التايلانديين الذين آمنوا إيمانًا راسخًا ببوذية ثيرافادا، الديانة الوطنية لتايلاند.

النحت

تتبع صور بوذا سوخوثاي أسلوب البوذية الثيرافادية، حيث تُجسّد من خلال أشكالٍ تنبع من أبعادٍ وخطوطٍ خارجيةٍ وأحجامٍ متناسقةٍ برشاقةٍ وراقية. تشمل المواد المستخدمة في صنع المنحوتات الأسمنت والماس والجير المنقوع في الماء حتى يصبح فاترًا، ثم يُمزج بالرمل المنخل بدقة، والراتنج، ولحاء الشجر، والطين المخبوز، والبرونز، والذهب، وعصير قصب السكر، ويُدقّ حتى يصبح لزجًا، ثم يُشكّل. عندما يجف، يصبح صلبًا ومتينًا جدًا في مواجهة العوامل الجوية.

تنقسم منحوتات فترة سوخوثاي إلى ثلاثة عصور.

لا يزال العصر الأول يُظهر تأثير فن لوبوري. تميّزت تماثيل بوذا في هذا العصر بأسلوبها الفريد، المعروف باسم أسلوب وات تاكوان. وهو مزيج من أسلوبي تشيانغ ساين وسوخوثاي. يتميز هذا الأسلوب بوجه مستدير، وهالة مشعة، وجسم، ورداء قصير.

- تطورت في الفترة الثانية أساليب صنع تماثيل بوذا حتى شكّلت السمات الجميلة لمدرسة سوخوثاي للحرفيين. لم يكن نحت الحجر شائعًا، حتى لتماثيل بوذا الكبيرة. بدلاً من ذلك، كانت تُنحت بالجص أو تُصبّ بالمعدن، الذي يحتوي على مكونات مختلفة، بما في ذلك الذهب الخالص. تشمل سمات تماثيل بوذا سوخوثاي في هذه الفترة وجهًا بيضاويًا، وحواجب مقوسة، وأنفًا معقوفًا، وشفتين مبتسمتين قليلاً، ورأسًا متناسبًا مع الرقبة والكتفين، وربطة شعر صغيرة، وهالة تشبه اللهب، وصدرًا رشيقًا، وأكتافًا كبيرة وعريضة، وثديين منتفخين، وأردافًا صغيرة. كان الراهب يرتدي رداءً ملفوفًا بشكل قطري، ويصل طرفه إلى السرة، وطرفه مزين بأنياب وأنماط حريش. كانت اليدين نحيلتين كالعاج، مع تصميم طبيعي للأصابع واليدين وأصابع القدمين كما لو كانت حية. كانت القاعدة عبارة عن لوح أملس. كانت الوضعية الأكثر شيوعًا هي وضعية مارا فيجايا.

كان العصر الثالث أكثر رقيًا وترتيبًا، وقواعده ولوائحه أكثر. كانت الهالة لهبًا أكبر، وكان الوجه قصيرًا وبيضاويًا، وكان الـ"أونالوم" أشبه بحرف U مقلوب بين الحاجبين، وكان الجسد رشيقًا وجميلًا، وكان السلوك هادئًا ورصينًا، وكانت الذراعان طويلتين، وكانت الأصابع الخمسة متساوية الحجم، وكان باطن القدمين طويلًا وناعمًا.

تشمل أمثلة صور بوذا من هذا العصر فرا بوذا تشينارات، وفرا بوذا تشيناسي، وفرا سري ساتسادا، وفرا سري ساكياموني.

كانت أشهر تماثيل بوذا التي أُنتجت خلال فترة سوخوثاي هي تلك التي تتخذ أربعة أوضاع. صُنعت تمائم عصر سوخوثاي من الطين والمعدن. كما كانت آثار أقدام بوذا شائعة، مصنوعة من الحجر والبرونز. تفوقت تايلاند أيضًا في صناعة خزف سانغخالوك. خلال فترة سوخوثاي، اشتهر خزف سانغخالوك عالميًا. أنتج الفخار عالي الجودة المُنتج في مناطق الإنتاج الرئيسية بمملكة سوخوثاي، مثل سوخوثاي وسي ساتشانالاي، أدوات يومية مثل الأكواب والأطباق والجرار، بالإضافة إلى الزخارف المعمارية مثل العمالقة والناغا (التنانين) وثيب نام (برايون). تشمل السمات المميزة الطين القوي والتزجيج والأنماط المزخرفة بدقة. أصبح خزف سانغخالوك منتجًا للتصدير، حيث تم تصديره إلى جميع أنحاء العالم خلال القرنين البوذيين العشرين والثاني والعشرين.

توارثته الأجيال من الماضي إلى الحاضر. يُستخدم معظمه في الحياة اليومية، كزينة للمباني الدينية، ويُصدّر للبيع حول العالم. يُصنع معظمه في أطباق وأوعية وجرار ومزهريات ودمى وديكورات داخلية للقصور والمعابد والكنائس وبلاط الأسقف وأسود السانغخالوك والجملونات والمنازل. المواد المستخدمة دقيقة الحبيبات، مثل تماثيل فيلة الحرب والدمى والمعابد البوذية. معظمها بني، وأصفر، وأخضر، ومخضر، وأبيض خالص.

مكان العبادة

هو مكان لإقامة الاحتفالات الدينية، تم بناؤه لاستخدامه في الاحتفالات البوذية مثل العبادة أو كمكان لإقامة الأشخاص الدينيين (الرهبان).

تشمل أمثلة المباني الدينية في البوذية المعابد والأضرحة والكنائس والباغودات والستوبا وما إلى ذلك.

شخص متدين

يعني الشخص الذي يعيش في البوذية ولديه واجب نقل التعاليم وأداء الطقوس الدينية، وهذا يعني رجل الدين، مثل الراهب البوذي.

🔥مصدر الصورة

معرض إنفينيتي لتلاميذ لوانغ بو ثوات، كوه لانتا

منطقة كوه لانتا، مقاطعة كرابي، تايلاند

كتابة المقالات باللغة التايلاندية، الإنجليزية، الصينية، والعربية.

بقلم: راتشاريندا تيكابراسان🇹🇭

واضح Klearmilly8888🇹🇭

تايلاند2025🇹🇭

29 أكتوبر 2025، الساعة 3:40 مساءً🇹🇭

#BuddhaStatuesForWorship100PercentAuthentic🇹🇭

#พระพุทธรูปบูชาพระแท้100เปอร์เซ็นต์🇹🇭

#ศาสนาพุทธศาสนาประจำชาติไทยคนไทยนับถือศาสนาพุทธ🇹🇭

#InfinityGalleryDiscipleOfLuangPuThuat🇹🇭

#อินฟินิตี้แกลเลอรี่ศิษย์หลวงปู่ทวด🇹🇭

You can visit the gallery page by following the link below.👇

https://www.facebook.com/share/r/1Ao1wct2Fj/

https://www.facebook.com/share/19kYCT2oJP/

https://www.facebook.com/share/r/1JscR8iBBA/

https://youtube.com/shorts/dhU9zz4sD54?si=bftDizcuTN4BgD_j