อัปเดตซึมเศร้า 4 ปีจากวันแรก…ถึงวันนี้
หลายคนอาจคิดว่าเข้ารักษาแล้ว ทุกอย่างจะกลับมาเหมือนเดิม
แต่สำหรับเรา…มันไม่ได้ง่ายน่ะสิ ถ้าเทียบกับวันแรกที่เริ่มรักษา
เราดีขึ้นนะ ดีขึ้นจริง ๆ
⏮️เมื่อก่อนเราร้องไห้บ่อยมาก ใช้ชีวิตวนลูป หมดกำลังใจ
ไม่อยากคุยกับใคร สมองตื้อ คิดอะไรไม่ออก เหมือนตัวเองค่อย ๆ หายไปจากชีวิตตัวเอง
▶️ แต่ปัจจุบัน เราไม่ได้เศร้าหนั กเหมือนเดิมแล้ว ไม่ได้ร้องไห้บ่อยเหมือนก่อน แต่ก็พูดไม่ได้เต็มปากว่า “กลับมาเป็นคนเดิม”
เพราะเรายังไม่ค่อยมีความสุข ไม่มีความร่าเริงสดใสแบบเดิม
ใช้ชีวิตแบบอยู่ไปวัน ๆ ในหัวอยากทำหลายอย่าง แต่ร่างกายกับใจเหมือนไม่มีแรงจะเริ่ม
บางวันอยากนอนอย่างเดียว พอนอนก็รู้สึกผิดกับตัวเอง บางวันก็เครียด อยากหาทางออก แต่ก็รู้สึกตันไปหมด
วันนี้เลยถามตัวเองว่า
💬แบบนี้เรียกว่าดีขึ้น หรือแย่ลงกันแน่?
🧑⚕️ พอได้คุยกับหมอวันนี้ เล่าไปเล่ามา หมอก็บอกว่า “อืม…ยังกังวลมาก ๆ อยู่เลยเนาะ เครียดเรื่องงานมากเลยใช่ไหม”
แล้วสุดท้ายหมอก็บอกว่า ยาตัวเดิมน่าจะเอาไม่อยู่แล้ว
คงต้องปรับยาใหม่
😭 ฮื้อออ…ตอนนั้นมันก็รู้สึกหลายอย่างนะ เราไม่ได้คิดไปเอง
ที่ผ่านมาร่างกายกับใจมันแบกหนักจริง ๆ ในวิกฤติเศรษฐกิจแบบนี้ เอาจริง ๆ ใครไม่เครียดบ้าง เราพยายามไม่เครียดแล้วนะ
พยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร แต่สุดท้ายความเครียดบางอย่าง มันก็สะสมแบบที่เราไม่รู้ตัว
⚠️ นอนไม่หลับ
⚠️ คิดเยอะ
⚠️ ไม่มีแรง
⚠️ อาการหดหู่บางอย่างก็กลับมาอีก
อาจจะไม่ได้แย่เท่าวันแรก แต่ก็ยังไม่ได้ดีพอที่จะใช้ชีวิตได้อย่างสบายใจ
▪️การไม่ร้องไห้ ไม่ได้แปลว่าหายแล้ว
▪️การยังใช้ชีวิตได้ ไม่ได้แปลว่าไม่เหนื่อย
▪️การไม่มีแรง ไม่ได้แปลว่าเราไม่พยายาม
อีกอย่างที่เราได้เห็นจากการไปหาหมอวันนี้คือ คนไข้จิตเวชเยอะกว่าเมื่อ 4 ปีที่แล้วมาก ๆๆๆๆ มีทั้งคนอายุน้อยและคนอายุมาก
มันทำให้เรารู้สึกว่า ในสังคมยุคนี้ ถ้าใครยังไหวอยู่ ก็ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้วจริง ๆ
แต่ในอีกมุมหนึ่ง เราก็ดีใจนะ ที่หลายคนเริ่มยอมรับตัวเองมากขึ้น เริ่มเข้าใจตัวเองมากขึ้นและกล้าที่จะพาตัวเองมาหาหมอ
เพราะการมาหาหมอ ไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอ แต่มันแปลว่าเรายังรักตัวเองมากพอ ที่จะไม่ปล่อยให้ตัวเองพังไปเงียบ ๆ
ตอนนี้เรายังอยู่ระหว่างทาง ยังรักษา ยังพยายามและยังอยากมีวันที่ตัวเองรู้สึกมีความสุขจริง ๆ อีกครั้ง
📝อัปเดตล่าสุดวันนี้ หมอปรับยาใหม่ยกแผง เหมือนเริ่มจัดระบบร่างกายและใจใหม่อีกครั้งก็…สู้กันอีกตั้ง 🤍
ไม่รู้ว่าทางข้างหน้าจะดีขึ้นแค่ไหน แต่วันนี้อย่างน้อยเรายังพาตัวเองมาหาหมอ ยังยอมรับว่ายังไม่โอเคและยังเลือกที่จะรักษาต่อ
สำหรับเรา แค่นี้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว👍🏻
ยาวหน่อยนะคะ 😅
#ซึมเศร้า #รีวิวซึมเศร้า #ติดเทรนด์ #รักษาซึมเศร้า #lemon8ไดอารี่
จากประสบการณ์ที่ได้อ่านเรื่องราวของผู้ที่รักษาโรคซึมเศร้ามาแล้ว 4 ปี ผมรู้สึกว่าโรคนี้เป็นเรื่องที่ต้องใช้ความอดทนและการดูแลอย่างต่อเนื่องจริง ๆ การรักษาอาจไม่ได้หมายความว่าร่างกายและจิตใจจะกลับมาเหมือนเดิมทันที แต่เป็นการปรับสมดุลเพื่อให้สามารถใช้ชีวิตได้ดีขึ้นในแต่ละวัน สิ่งที่ผมอยากแนะนำสำหรับผู้ที่กำลังต่อสู้กับซึมเศร้า คือการยอมรับความรู้สึกของตัวเองและเปิดใจคุยกับแพทย์อย่างตรงไปตรงมา ถึงแม้บางครั้งการใช้ยาเดิมอาจจะไม่ได้ผลเหมือนก่อน การปรับเปลี่ยนยาใหม่ก็มีความสำคัญมาก เพราะสภาพร่างกายและจิตใจอาจเปลี่ยนแปลงไปตามเวลาหรือสถานการณ์ที่เผชิญ เช่น ความเครียดจากวิกฤตเศรษฐกิจหรือปัจจัยอื่น ๆ นอกจากนี้ การที่เริ่มเห็นจำนวนคนไข้จิตเวชเพิ่มขึ้น ก็สะท้อนให้เห็นถึงความตระหนักรู้และการยอมรับในเรื่องสุขภาพจิตที่มากขึ้นในสังคม ซึ่งนับเป็นเรื่องดีที่ช่วยลดอคติและสนับสนุนให้มีการเข้ารับการรักษาตั้งแต่เนิ่น ๆ เพราะการมาหาหมอไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอ แต่มันหมายความว่าเราดูแลตัวเองและมีความรักต่อตัวเองอย่างแท้จริง ผมเองเคยเจอสถานการณ์ที่รู้สึกหมดแรงและไม่มีแรงบันดาลใจเหมือนกัน แต่การพาตัวเองไปพบแพทย์และปรึกษาคนรอบข้างช่วยให้ใจสงบลง และได้พลังที่จะเดินหน้าต่อ แม้ว่าจะต้องใช้เวลานานกว่าจะดีขึ้นเป็นปกติแต่เชื่อว่าทุกความพยายามนั้นคุ้มค่า สุดท้าย สิ่งสำคัญคือการให้เวลากับตัวเอง การใช้ชีวิตทีละน้อย และการอย่ากดดันตัวเองมากเกินไป เพราะสุขภาพจิตก็เหมือนกับร่างกายที่ต้องได้รับการฟื้นฟูและพักผ่อน การมองโลกในแง่ดี การออกกำลังกายเบา ๆ และหากิจกรรมที่ชอบทำเป็นประจำ ก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้น ส่งเสริมให้เรากลับมามีความสุขอีกครั้งอย่างแท้จริง
เข้ามากอดๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ เรารักษาสิริรวม 11 ปี ปัจจุบันยังรักษาเรื่องความเครียดอยู่บ้างค่ะ แถมยังเป็น double depression ด้วยนะคะ ตอนนี้รู้สึกแฮปปี้กับตัวเองมาก โฟกัสตัวเองได้ดีขึ้นค่ะ สังคมที่เราอยู่ก็มีส่วนนะคะ ลองเอาตัวเองออกจากสภาพแวดล้อมเดิมๆดู อาจจะทำให้เราดีขึ้นค่ะ