🔥 Pictures used to accompany the description:

1. A pillar of gas and dust in the Carina Nebula. This Wide Field Camera 3 image, dubbed Mystic Mountain, was released in 2010 to commemorate Hubble's 20th anniversary in space

2. A Hubble Space Telescope (HST) image of Pismis 24-1, the "core" of NGC 6357

3. One of Hubble's most famous images, Pillars of Creation, shows stars forming in the Eagle Nebula

4. 33rd anniversary image - April 2023-This image shows the nearby star-forming region, NGC 1333

5. 28th anniversary image April 2018 - A portion of the Lagoon Nebulalt

6. - 15th anniversary image 2005-M51, the Whirlpool Galaxy, including NGC 5194 and NGC

- 16th anniversary image-2006-the Cigar Galaxy

7. The Extremely Large Telescope under construction in November 2025

8. Data analysis of a spectrum revealing the chemistry of hidden clouds

9. Hubble and JWST mirrors

(4.0 m² and 25m² respectively)

10. The original Magdeburg hemispheres (left) used to demonstrate Otto von Guericke's vacuum pump (right)

11. - 26th anniversary image - April 2016-the Bubble Nebula,

- 27th (2017)

12. A comparison between the combustion of a candle on Earth (left) and in a free fall environment, such as that found on the ISS (right)

13. STIS camera images Saturn aurora

14. - STIS images the Fomalhaut system

(January 8, 2013) (NASA),

- Ultraviolet image of Jupiter's aurora; the bright spot at far left is the end of field line to lo; spots at bottom lead to Ganymede and Europa

15. An extract from a WF/PC image shows the light from a star spread over a wide area instead of being concentrated on a few pixels

16. Astronauts Musgrave and Hoffman install corrective optics during SM1

17. Design of a solution : COSTAR being removed by astronaut Andrew J. Feustel during SM4 in 2009

18. Simulated image of the DECam CCD array at focal plane. Each large rectangle is a single CCD. The green rectangle circled in red in the upper left corner shows the size of the iPhone 4 camera CCD at the same scale.

Cluster Lensing and Supernova survey with Hubble

The Cluster Lensing and Supernova survey with Hubble (CLASH) was a Treasury Program from 2010 to 2013 conducted by the Hubble Space Telescope to observe 25 massive galaxy clusters by using gravitational lensing. CLASH aimed to examine the distribution of dark matter and dark energy in massive galaxy clusters with the new instruments installed in 2009. Imagery showing the effects of gravitational lensing is one means of detecting dark matter and dark energy, and CLASH focused on trying to gain a better understanding of both mysterious topics.

Photomosaic of the Andromeda Galaxy

The Panchromatic Hubble Andromeda Treasury and Panchromatic Hubble Andromeda Southern Treasury (PHAT and PHAST) were observations done by Hubble from July 2010 to October 2013 to map the northern half of the Andromeda Galaxy and from December 2021 to January 2024 to map the southern half. Andromeda is the nearest large galaxy to the Milky Way Galaxy and Hubble created the highest resolution and most detalled

photomosaic ever of Andromeda. Two hundred million stars can be seen in this combined image of both Treasury Programs out of a total one trillion stars in Andromeda. Each star looks like a grain of sand. The northern half, PHAT, was mapped in near-ultraviolet, visible, and near-infrared wavelengths in 828 orbits and was released in January 2015. The southern half, PHAST, was mapped in near-ultraviolet and visible wavelengths in 195 orbits and was released in January 2025. Observing Andromeda in this detail is the best alternative to observing the Milky Way Galaxy because Earth is within the Milky Way and cannot observe most of the Milky Way due to the galaxy itself blocking observations of 20% of the sky and most of the galaxy. To achieve this mosaic 1,023 Hubble orbits were needed. The mosaic image is made up of at least 2.5 billion pixels.

Public use

Proposal process

Anyone can apply for time on the telescope; there are no restrictions on nationality or academic affiliation, but funding for analysis is available only to U.S. institutions, Competition for time on the telescope is intense, with about one-fifth of the proposals submitted in each cycle earning time on the schedule.

Calls for proposals are issued roughly annually, with time allocated for a cycle lasting about one. year. Proposals are divided into several categories; "general observer" proposals are the most common, covering routine observations. "Snapshot observations are those in which targets require only 45 minutes or less of telescope time, including overheads such as acquiring the target. Snapshot observations are used to fill in gaps in the telescope schedule that cannot be filled by regular general observer programs.

Astronomers may make "Target of Opportunity" proposals, in which observations are scheduled if a transient event covered by the proposal occurs during the scheduling cycle. In addition, up to 10% of the telescope time is designated 'director's discretionary (DD) time. Astronomers can apply to use DD time at any time of year, and it is typically awarded for study of unexpected transient phenomena such as supernovae, Other uses of DD time have included the observations that led to views of the Hubble Deep Field and Hubble Ultra Deep Field, and in the first four cycles of telescope time, observations that were carried out by amateur astronomers.

In 2012, the ESA held a contest for public image processing of Hubble data to encourage the discovery of "hidden treasures' In the raw Hubble data.

Use by amateur astronomers

The first director of STScI, Riccardo Giacconi, announced in 1986 that he intended to devote some of his director discretionary time to allowing amateur astronomers to use the telescope. The total time to be allocated was only a few hours per cycle but excited great interest among amateur astronomers, Proposals for amateur time were stringently reviewed by a committee of amateur astronomers, and time was awarded only to proposals that were deemed to have genuine scientific merit, did not duplicate proposals made by professionals, and required the unique capabilities of the space telescope. Thirteen amateur astronomers were awarded time on the telescope, with observations being carried out between 1990 and 1997, One such study was "Transition Comets - UV Search for OH'. The first proposal, "A Hubble Space Telescope Study of Posteclipse Brightening and Albedo Changes on lo', was published in Icarus, A journal devoted to solar system studies. A second study from another group of amateurs was also published in Icarus, After that time, however, budget reductions at STScI made the support of work by amateur astronomers untenable, and no additional amateur programs have been carried out. Regular Hubble proposals still include findings or discovered objects by amateurs and citizen scientists. These observations are often in a collaboration with professional astronomers. One of the earliest such observations is the Great White Spot of 1990 on planet Saturn, discovered by amateur astronomer S. Wilber and observed by HST under a proposal by J. Westphal (Caltech).

Later professional-amateur observations by Hubble include discoveries by the Galaxy Zoo project, such as Voorwerpjes and Green Pea galaxies, The 'Gems of the Galaxies" program is based on a list of objects by Galaxy Zoo volunteers that was shortened with the help of an online vote. Additionally there are observations of minor planets discovered by amateur astronomers, such as 21/Borisov and changes in the atmosphere of the gas giants Jupiter and Saturn or the ice giants Uranus and Neptune. In the pro-am collaboration backyard worlds the HST was used to observe a planetary mass object, called WISE J0830+2837. The non-detection by the HST helped to classify this peculiar object.

Key projects

In the early 1980s, NASA and STScl convened four panels to discuss key projects. These were projects that were both scientifically important and would require significant telescope time, which would be explicitly dedicated to each project. This guaranteed that these particular projects would be completed early, in case the telescope failed sooner than expected. The panels identified three such projects: a study of the nearby intergalactic medium using quasar absorption lines to determine the properties of the intergalactic medium and the gaseous content of galaxies and groups of galaxies; a medium deep survey using the Wide Field Camera to take data whenever one of the other instruments was being used and A project to determine the Hubble constant within ten percent by reducing the errors, both external and internal, in the calibration of the distance scale.

Important discoveries

Hubble has helped resolve some long-standing problems in astronomy, while also raising new questions. Some results have required new theories to explain them.

Age and expansion of the universe

Among its primary mission targets was to measure distances to Cepheid variable stars more accurately than ever before, and thus constrain the value of the Hubble constant, the measure of the rate at which the universe is expanding, which is also related to its age. Before the launch of HST, estimates of the Hubble constant typically had errors of up to 50%, but Hubble measurements of Cepheid variables in the Virgo Cluster and other distant galaxy clusters provided a measured value with an accuracy of ±10%, which is consistent with other more accurate measurements made since Hubble's launch using other techniques, The estimated age of the universe is now 13.7 billion years. (Before the Hubble Telescope it was ten to twenty billion.) Astronomers from the High-z Supernova Search Team and the Supernova Cosmology Project used ground-based telescopes and HST to observe distant supernovae and uncovered evidence that, far from decelerating under the influence of gravity, the expansion of the universe is instead accelerating. Three members of these two groups have subsequently been awarded Nobel Prizes for their discovery The cause of this acceleration remains poorly understood; The term used for the currently unknown cause is dark energy, signifying that it is dark (unable to be directly seen and detected) to our current scientific instruments.

Black holes

The high-resolution spectra and images provided by the HST have been especially well-suited to establishing the prevalence of black holes in the center of nearby galaxies. While it had been hypothesized in the early 1960s that black holes would be found at the centers of some galaxies, and astronomers in the 1980s identified a number of good black hole candidates, work conducted with Hubble shows that black holes are probably common to the centers of all galaxies, The Hubble programs further established that the masses of the nuclear black holes and properties of the galaxies are closely related.

Extending visible wavelength images

A unique window on the Universe enabled by Hubble are the Hubble Deep Field, Hubble Ultra-Deep Field, and Hubble Extreme Deep Field images, which used Hubble's unmatched sensitivity at visible wavelengths to create images of small patches of sky that are the deepest ever obtained at optical wavelengths. The images reveal galaxies billions of light years away, thereby providing information about the early Universe, and have accordingly generated a wealth of scientific papers. The Wide Field Camera 3 Improved the view of these fields in the Infrared and ultraviolet, supporting the discovery of some of the most distant objects yet discovered, such as MACS0647-JD.

The non-standard object SCP 06F6 was discovered by the Hubble Space Telescope in February 2006,

On March 3, 2016, researchers using Hubble data announced the discovery of the farthest confirmed galaxy to date: GN-z11, which Hubble observed as it existed roughly 400 million years after the Big Bang. The Hubble observations occurred on February 11, 2015, and April 3, 2015, as part of the CANDELS/GOODS-North surveys.

Solar System discoveries

The collision of Comet Shoemaker-Levy 9 with Jupiter in 1994 was fortuitously timed for astronomers, coming just a few months after Servicing Mission 1 had restored Hubble's optical performance. Hubble images of the planet were sharper than any taken since the passage of Voyager 2 in 1979, and were crucial in studying the dynamics of the collision of a large comet with Jupiter, an event believed to occur once every few centuries.

In March 2015, researchers announced that measurements of aurorae around Ganymede, one of Jupiter's moons, revealed that it has a subsurface ocean. Using Hubble to study the motion of its aurorae, the researchers determined that a large saltwater ocean was helping to suppress the interaction between Jupiter's magnetic field and that of Ganymede. The ocean is estimated to be 100 km (60 mi) deep, trapped beneath a 150 km (90 mi) ice crust. HST has also been used to study objects in the outer reaches of the Solar System, including the dwarf planets Pluto, Eris, and Sedna. During June and July 2012, U.S. astronomers using Hubble discovered Styx, a tiny fifth moon orbiting Pluto. From June to August 2015, Hubble was used to search for a Kuiper belt object (KBO) target for the New Horizons Kuiper Belt Extended Mission (KEM) when similar searches with ground telescopes failed to find a suitable target. This resulted in the discovery of at least five new KBOs, including the eventual KEM target, 486958 Arrokoth, that New Horizons performed a close fly-by of on January 1, 2019.

In April 2022 NASA announced that astronomers were able to use images from HST to determine the size of the nucleus of comet C/2014 UN271 (Bernardinelli-Bernstein), which is the largest icy comet nucleus ever seen by astronomers. The nucleus of C/2014 UN271 has an estimated mass of fifty trillion tons which is fifty times the mass of other known comets in the Solar System.

Supernova reappearance

On December 11, 2015, Hubble captured an image of the first-ever predicted reappearance of a supernova, dubbed "Refsdal", which was calculated using different mass models of a galaxy cluster whose gravity is warping the supernova's light. The supernova was previously seen in November 2014 behind galaxy cluster MACS J1149.5+2223 as part of Hubble's Frontier Fields program. The light from the cluster took roughly five billion years to reach Earth, while the light from the supernova behind it took five billion more years than that, as measured by their respective redshifts. Because of the gravitational effect of the galaxy cluster, four images of the supernova appeared instead of one, an example of an Einstein cross. Based on early lens models, a fifth image was predicted to reappear by the end of 2015. Refsdal reappeared as predicted in 2015.

Mass and size of Milky Way

In March 2019, observations from Hubble and data from the European Space Agency's Gaia space observatory were combined to determine that the mass of the Milky Way Galaxy is approximately 1.5 trillion times the mass of the Sun, a value intermediate between prior estimates.

Other discoveries

Other discoveries made with Hubble data include proto-planetary disks (proplyds) in the Orion Nebula evidence for the presence of extrasolar planets around Sun-like stars and the optical counterparts of the still-mysterious gamma-ray bursts, Using gravitational lensing, Hubble observed a galaxy designated MACS 2129-1 approximately ten billion lightyears from Earth. MACS 2129-1 subverted expectations about galaxies in which new star formation had ceased, a significant result for understanding the formation of elliptical galaxies, In 2022 Hubble detected the light of the farthest individual star ever seen to date. The star, WHL0137-LS (nicknamed Earendel), existed within the first billion years after the Big Bang. It will be observed by NASA's James Webb Space Telescope to confirm Earendel is indeed a star.

Impact on astronomy

Many objective measures show the positive impact of Hubble data on astronomy. As of 2025, over 22,000 papers based on Hubble data have been published in peer-reviewed journals, and countless more have appeared in conference proceedings. Looking at papers several years after their publication, about one-third of all astronomy papers have no citations, while only two percent of papers based on Hubble data have no citations. On average, a paper based on Hubble data receives about twice as many citations as papers based on non-Hubble data. Of the 200 papers published each year that receive the most citations, about 10% are based on Hubble data, Although the HST has clearly helped astronomical research, its financial cost has been large. A study on the relative astronomical benefits of different sizes of telescopes found that while papers based on HST data generate 15 times as many citations as a 4 m (13 ft) ground-based telescope such as the William Herschel Telescope, the HST costs about 100 times as much to build and maintain Deciding between building ground- versus space-based telescopes is complex. Even before Hubble was launched, specialized ground-based techniques such as aperture. masking Interferometry had obtained higher-resolution optical and infrared images than Hubble would achieve, though restricted to targets about 10 times brighter than the faintest targets observed by Hubble. Since then, advances in adaptive optics have extended the high-resolution imaging capabilities of ground-based telescopes to the infrared imaging of faint objects. The usefulness of adaptive optics versus HST observations depends strongly on the particular details of the research questions being asked. In the visible bands, adaptive optics can correct only a relatively small field of view, whereas HST can conduct high-resolution optical imaging over a wider field. Moreover, Hubble can image more faint objects, since ground-based telescopes are affected by the background of scattered light created by the Earth's atmosphere.

Impact on aerospace engineering

In addition to its scientific results, Hubble has also made significant contributions to aerospace engineering, in particular the performance of systems in low Earth orbit (LEO). These insights result from Hubble's long lifetime on orbit, extensive instrumentation, and return of assemblies to the Earth where they can be studied in detail. In particular, Hubble has contributed to studies of the behavior of graphite composite structures in vacuum, optical contamination from residual gas and human servicing, radiation damage to electronics and sensors, and the long term behavior of multi-layer insulation.

One lesson learned was that gyroscopes assembled using pressurized oxygen to deliver suspension fluid were prone to failure due to electric wire corrosion. Gyroscopes are now assembled using pressurized nitrogen. Another is that optical surfaces in LEO can have surprisingly long lifetimes; Hubble was only expected to last 15 years before the mirror became unusable, but after 14 years there was no measureable degradation. Finally, Hubble servicing missions, particularly those that serviced components not designed for in-space maintenance, have contributed towards the development of new tools and techniques for on-orbit repair.

Doctorate Degree (Ph.D) 🇹🇭

Surveyor / Recorder

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Location: Koh Lanta Island/เกาะลันตา

Saladan Subdistrict, Koh Lanta District, Krabi

Province, Thailand 🇹🇭

Compiled articles in English, Thai 🇹🇭

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Klearmilly 8888 🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

May 29, 2026, 06 : 22 a.m 🇹🇭

--------------+++

🔥 ภาพที่ใช้ประกอบคำอธิบาย :

1. เสาแก๊สและฝุ่นในเนบิวลาคารินา ภาพจากกล้อง Wide Field Camera 3 นี้ ซึ่งตั้งชื่อว่า "ภูเขาลึกลับ" (Mystic Mountain) ถูกเผยแพร่ในปี 2010 เพื่อเป็นการรำลึกถึงวาระครบรอบ 20 ปีของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล

2. ภาพจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล (HST) ของ Pismis 24-1 ซึ่งเป็น "แกนกลาง" ของ NGC 6357

3. ภาพ "เสาแห่งการสร้างสรรค์" ซึ่งเป็นหนึ่งในภาพที่โด่งดังที่สุดของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล แสดงให้เห็นการก่อตัวของดาวฤกษ์ในเนบิวลาอินทรี

4. ภาพครบรอบ 33 ปี - เมษายน 2023 - ภาพนี้แสดงให้เห็นบริเวณก่อกำเนิดดาวใกล้เคียง NGC 1333

5. ภาพครบรอบ 28 ปี เมษายน 2018 - ส่วนหนึ่งของเนบิวลาลากูน

6. - ภาพครบรอบ 15 ปี 2005-M51 กาแล็กซี Whirlpool ซึ่งรวมถึง NGC 5194 และ NGC 5195

- ภาพครบรอบ 16 ปี - 2006 - เดอะ ซิการ์ กาแล็กซี

7. กล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่พิเศษ (Extremely Large Telescope) อยู่ระหว่างการก่อสร้างในเดือนพฤศจิกายน ปี 2025

8. การวิเคราะห์ข้อมูลสเปกตรัมเผยให้เห็นองค์ประกอบทางเคมีของเมฆที่ซ่อนอยู่

9. กระจกของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลและกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เว็ดสไตรค์

(4.0 ตารางเมตร และ 25 ตารางเมตร ตามลำดับ)

10. กระจกของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลและกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เว็ดสไตรค์

(4.0 ตารางเมตร และ 25 ตารางเมตร ตามลำดับ)

11. - ภาพครบรอบ 26 ปี - เมษายน พ.ศ 2559 เนบิวลาฟองสบู่,

- ครั้งที่ 27 (2017)

12. ภาพเปรียบเทียบการเผไหม้ของเทียนบนโลก (ซ้าย) กับสภาวะการตกอย่างอิสระ เช่นเดียวกับที่พบในสถานีอวกาศนานาชาติ (ขวา)

13. ภาพถ่ายจากกล้อง STIS แสดงแสงเหนือของดาวเสาร์

14. - ภาพถ่ายระบบดาว Fomalhaut จากดาวเทียม STIS (8 มกราคม 2556) (นาซา),

- ภาพถ่ายรังสีอัลตราไวโอเลตของแสงเหนือของดาวพฤหัสบดี จุดสว่างทางซ้ายสุดคือปลายเส้นสนามไปยังดาว Io จุดด้านล่างนำไปสู่ดวงจันทร์แกนีมีดและยูโรปา

15. ภาพตัวอย่างจากไฟล์ WF/PC แสดงให้เห็นว่าแสงจากดาวฤกษ์กระจายไปทั่วบริเวณกว้าง แทนที่จะกระจุกตัวอยู่เพียงไม่กี่พิกเซล

16. นักบินอวกาศมัสเกรฟ (Musgrave) และฮอฟแมน (Hoffman) กำลังติดตั้งอุปกรณ์ปรับแก้สายตาในระหว่างภารกิจ SM1

17. การออกแบบโซลูชัน : นักบินอวกาศ แอนดรูว์ เจ. เฟอุสเตล ถอดอุปกรณ์ COSTAR ออกระหว่างภารกิจ SM4 ในปี 2009

18. ภาพจำลองของอาร์เรย์ CCD ของ DECam ที่ระนาบโฟกัส สี่เหลี่ยมผืนใหญ่แต่ละอันแสดงถึง CCD หนึ่งตัว สี่เหลี่ยมสีเขียวที่วงกลมสีแดงไว้ที่มุมบนซ้ายแสดงขนาดของ CCD กล้อง iPhone 4 ในมาตราส่วนเดียวกัน.

การสำรวจปรากฏการณ์เลนส์กระจุกดาว และซูเปอร์โนวาด้วยกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิล

(Cluster Lensing and Supernova survey with Hubble )

โครงการสำรวจกระจุกกาแล็กซี และการกำเนิดซูเปอร์โนวาด้วยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล (CLASH) เป็นโครงการของกระทรวงการคลังที่ดำเนินการระหว่างปี 2010 ถึง 2013 โดยใช้กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลเพื่อสังเกตการณ์กระจุกกาแล็กซีขนาดใหญ่ 25 กระจุกโดยใช้ปรากฏการณ์เลนส์ความโน้มถ่วง โครงการ CLASH มีเป้าหมายเพื่อตรวจสอบการกระจายตัวของสสารมืดและพลังงานมืดในกระจุกกาแล็กซีขนาดใหญ่ด้วยเครื่องมือใหม่ที่ติดตั้งในปี ค.ศ 2009

ภาพที่แสดงผลกระทบของการเลนส์ความโน้มถ่วงเป็นวิธีการหนึ่งในการตรวจจับสสารมืดและพลังงานมืด และโครงการ CLASH มุ่งเน้นไปที่การพยายามทำความเข้าใจหัวข้อลึกลับทั้งสองนี้ให้ดียิ่งขึ้น.

ภาพโมเสกของกาแล็กซีแอนโดรเมดา โครงการ Panchromatic Hubble Andromeda Treasury และ Panchromatic Hubble Andromeda Southern Treasury (PHAT และ PHAST) เป็นการสังเกตการณ์โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลระหว่างเดือนกรกฎาคม 2553 ถึงตุลาคม 2556 เพื่อทำแผนที่ครึ่งเหนือของกาแล็กซีแอนโดรเมดา และระหว่างเดือนธันวาคม 2564 ถึงมกราคม 2567 เพื่อทำแผนที่ครึ่งใต้ แอนโดรเมดาเป็นกาแล็กซีขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้กับกาแล็กซีทางช้างเผือกมากที่สุด และฮับเบิลได้สร้างภาพโมเสกที่มีความละเอียดสูงสุดและรายละเอียดมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาของ

แอนโดรเมดา (Andromeda)สามารถมองเห็นดาวฤกษ์ 200 ล้านดวงในภาพรวมของโครงการ Treasury ทั้งสองโครงการ จากดาวฤกษ์ทั้งหมด 1 ล้านล้านดวงในแอนโดรเมดา ดาวฤกษ์แต่ละดวงดูเหมือนเม็ดทราย ครึ่งเหนือ (PHAT) ถูกทำแผนที่ในความยาวคลื่นใกล้อัลตราไวโอเลต แสงที่มองเห็นได้ และใกล้อินฟราเรด ใน 828 รองวงโคจร

และเผยแพร่ในเดือนมกราคม 2015 ครึ่งใต้ (PHAST) ถูกสร้างแผนที่ในย่านความยาวคลื่นใกล้อัลตราไวโอเลตและแสงที่มองเห็นได้ ใน 195 รอบการโคจร และเผยแพร่ใน เดือนมกราคม ค.ศ 2025 การสังเกต แอนโดรมีดา ในรายละเอียดเช่นนี้เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการสังเกตกาแล็กซีทางช้างเผือก เนื่องจากโลกอยู่ภายในกาแล็กซีทางช้างเผือกและไม่สามารถสังเกตกาแล็กซีทางช้างเผือกส่วนใหญ่ได้ เนื่องจากกาแล็กซีเองบดบังการสังเกตถึง 20% ของท้องฟ้าและส่วนใหญ่ของกาแล็กซี เพื่อให้ได้ภาพโมเสกนี้ ต้องใช้การโคจรของกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลถึง 1,023 รอบ ภาพโมเสกนี้ประกอบด้วยพิกเซลอย่างน้อย 2.5 พันล้านพิกเซล.

การใช้งานสาธารณะ

(Public use)

กระบวนการเสนอ

(Proposal process)

ทุกคนสามารถสมัครขอใช้เวลาใช้งานกล้องโทรทรรศน์ได้ ไม่มีข้อจำกัดเรื่องสัญชาติหรือสังกัดทางวิชาการ แต่เงินทุนสำหรับการวิเคราะห์มีให้เฉพาะสถาบันในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น การแข่งขันเพื่อขอใช้เวลาใช้งานกล้องโทรทรรศน์นั้นเข้มข้นมาก โดยมีข้อเสนอประมาณหนึ่งในห้าที่ส่งเข้ามาในแต่ละรอบเท่านั้นที่จะได้รับสิทธิ์ในการใช้งาน

โดยทั่วไปจะมีการออกประกาศเชิญชวนให้ยื่นข้อเสนอทุกปี โดยมีการจัดสรรเวลาสำหรับรอบหนึ่งๆ

มีระยะเวลาประมาณหนึ่งปี ข้อเสนอต่างๆ คือ

แบ่งออกเป็นหลายประเภท ได้แก่ "ทั่วไป" (General

observer) ข้อเสนอ "ผู้สังเกตการณ์" เป็นรูปแบบที่พบได้บ่อยที่สุดครอบคลุมการสังเกตการณ์ตามปกติ "ภาพรวม" (Overview)

การสังเกตการณ์คือการสังเกตการณ์ที่มีเป้าหมาย

ใช้เวลาเพียง 45 นาที หรือน้อยกว่านั้นในการส่องดูด้วย กล้องโทรทรรศน์ เวลา รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่นๆ

เช่น การหาตำแหน่งเป้าหมาย การสังเกตการณ์แบบฉับพลันใช้เพื่อเติมเต็มช่องว่างในตารางเวลาของกล้องโทรทรรศน์ที่ไม่สามารถเติมเต็มได้ด้วยโครงการผู้สังเกตการณ์ทั่วไปตามปกติ.

นักดาราศาสตร์อาจเสนอโครงการ "เป้าหมายฉวยโอกาส" (Target of Opportunity) ซึ่งจะมีการกำหนดเวลาสังเกตการณ์หากปรากฏการณ์ชั่วคราวที่ครอบคลุมโดยโครงการเกิดขึ้นในช่วงรอบการกำหนดตารางเวลา นอกจากนี้ เวลาใช้งานกล้องโทรทรรศน์สูงสุด 10% ยังถูกกำหนดให้เป็น "เวลาตามดุลยพินิจของผู้อำนวยการ (Director's Discretionary: DD)"

นักดาราศาสตร์สามารถยื่นขอใช้เวลา DD ได้ตลอดทั้งปี และโดยทั่วไปจะอนุมัติให้ใช้สำหรับการศึกษาปรากฏการณ์ชั่วคราวที่ไม่คาดคิด เช่น ซูเปอร์โนวา การใช้เวลา DD อื่นๆ ได้แก่ การสังเกตการณ์ที่นำไปสู่ภาพของ Hubble Deep Field และ Hubble Ultra Deep Field และในสี่รอบแรกของการอนุมัติเวลาใช้งานกล้องโทรทรรศน์ การสังเกตการณ์ที่ดำเนินการโดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่น

ในปี 2012 องค์การอวกาศยุโรป (ESA)

ได้จัดการประกวดการประมวลผลภาพจากข้อมูลของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล เพื่อส่งเสริมการค้นพบ "ขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่" ในข้อมูลดิบของฮับเบิลใช้โดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่น

ริคคาร์โด จาอัคโคนี ผู้อำนวยการคนแรกของ STSCI ประกาศในปี 1986 ว่าเขาตั้งใจจะจัดสรรเวลาส่วนหนึ่งจากดุลยพินิจของผู้อำนวยการเพื่อให้เหล่านักดาราศาสตร์สมัครเล่นได้ใช้กล้องโทรทรรศน์ เวลาที่จัดสรรให้มีเพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อรอบ แต่ก็สร้างความสนใจอย่างมากในหมู่นักดาราศาสตร์สมัครเล่น ข้อเสนอขอใช้เวลาของนักดาราศาสตร์สมัครเล่นได้รับการตรวจสอบอย่างเข้มงวดโดยคณะกรรมการที่ประกอบด้วยนักดาราศาสตร์สมัครเล่น และจะอนุมัติเวลาให้เฉพาะข้อเสนอที่ถือว่ามีคุณค่าทางวิทยาศาสตร์อย่างแท้จริง ไม่ซ้ำซ้อนกับข้อเสนอของมืออาชีพ และต้องใช้ความสามารถเฉพาะของกล้องโทรทรรศน์อวกาศเท่านั้น นักดาราศาสตร์สมัครเล่น 13 คนได้รับอนุญาตให้ใช้กล้องโทรทรรศน์ โดยมีการสังเกตการณ์ระหว่างปี 1990 ถึง 1997

มีการศึกษาเรื่องหนึ่งคือ "ดาวหางเปลี่ยนผ่าน - การค้นหา OH ในรังสี UV" ข้อเสนอแรกคือ "การศึกษาการสว่างขึ้นหลังสุริยุปราคาและการเปลี่ยนแปลงค่าอัลเบโดของ Io โดยใช้กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล" ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Icarus ซึ่งเป็นวารสารที่อุทิศให้กับการศึกษาเกี่ยวกับระบบสุริยะ การศึกษาครั้งที่สองจากกลุ่มนักดาราศาสตร์สมัครเล่นอีกกลุ่มหนึ่งก็ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Icarus เช่นกัน อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้น การลดงบประมาณที่ STS1 ทำให้การสนับสนุนงานของนักดาราศาสตร์สมัครเล่นเป็นไปไม่ได้ และไม่มีโครงการสำหรับนักดาราศาสตร์สมัครเล่นเพิ่มเติมอีก ข้อเสนอของฮับเบิลตามปกติยังคงรวมถึงการค้นพบหรือวัตถุที่ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่นและนักวิทยาศาสตร์พลเมือง การสังเกตการณ์เหล่านี้มักเป็นการทำงานร่วมกับนักดาราศาสตร์มืออาชีพ หนึ่งในการสังเกตการณ์ที่เก่าแก่ที่สุดคือจุดขาวใหญ่บนดาวเสาร์ในปี 1990

โดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่น เอส. วิลเบอร์ และสังเกตการณ์โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ภายใต้ข้อเสนอของ เจ. เวสต์ฟาล (สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย) J. Westphal (Caltech).

ต่อมา การสังเกตการณ์ร่วมกันระหว่างนักดาราศาสตร์มืออาชีพและมือสมัครเล่นโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล รวมถึงการค้นพบโดยโครงการ Galaxy Zoo เช่น กาแล็กซี Voorwerpjes และ Green Pea โครงการ "อัญมณีแห่งกาแล็กซี" นี้อิงจากรายชื่อวัตถุที่อาสาสมัครของ Galaxy Zoo รวบรวมไว้ ซึ่งถูกคัดกรองให้สั้นลงด้วยความช่วยเหลือจากการโหวตออนไลน์ นอกจากนี้ยังมีการสังเกตการณ์ดาวเคราะห์น้อยที่ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่น เช่น 21/Borisov และการเปลี่ยนแปลงในชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์ยักษ์ก๊าซอย่างดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ หรือดาวเคราะห์ยักษ์น้ำแข็งอย่างดาวยูเรนัสและดาวเนปจูน ในโครงการความร่วมมือระหว่างมืออาชีพและมือสมัครเล่น "Backyard Worlds" กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลถูกใช้เพื่อสังเกตวัตถุมวลระดับดาวเคราะห์ที่เรียกว่า WISE J0830+2837

การที่กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลตรวจไม่พบวัตถุนี้ ช่วยในการจำแนกประเภทของวัตถุแปลกประหลาดนี้.

โครงการที่สำคัญ

(Key projects)

ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 นาซา และ STScl ได้ร่วมมือกันได้จัดตั้งคณะกรรมการ 4 ชุดเพื่อหารือเกี่ยวกับโครงการสำคัญ โครงการเหล่านี้มีความสำคัญทางวิทยาศาสตร์และต้องใช้เวลาในการใช้งานกล้องโทรทรรศน์อย่างมาก ซึ่งจะมีการจัดสรรเวลาให้กับแต่ละโครงการโดยเฉพาะ เพื่อรับประกันว่าโครงการเหล่านี้จะแล้วเสร็จก่อนกำหนด ในกรณีที่กล้องโทรทรรศน์เกิดความเสียหายเร็วกว่าที่คาดไว้ คณะกรรมการได้ระบุโครงการดังกล่าว 3 โครงการ ได้แก่ การศึกษาตัวกลางระหว่างกาแล็กซีใกล้เคียงโดยใช้เส้นดูดกลืนแสงของควาซาร์เพื่อกำหนดคุณสมบัติของตัวกลางระหว่างกาแล็กซีและปริมาณก๊าซในกาแล็กซีและกลุ่มกาแล็กซี

กาแล็กซี; การสำรวจความลึกปานกลางโดยใช้

กล้องมุมกว้างสำหรับเก็บข้อมูลได้ทุกเมื่อ

หนึ่งในเครื่องดนตรีอื่นๆ กำลังถูก

ใช้แล้ว และโครงการเพื่อกำหนดกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลค่าคงที่ภายในสิบเปอร์เซ็นต์

โดยการลดข้อผิดพลาด ทั้งจากภายนอกและภายใน ในการสอบเทียบมาตราส่วนระยะทาง.

การค้นพบที่สำคัญ

(Important discoveries)

กล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลได้ช่วยไขข้อสงสัยที่ค้างคามานานในวงการดาราศาสตร์หลายประการ ขณะเดียวกันก็ก่อให้เกิดคำถามใหม่ๆ ขึ้นมาด้วย ผลลัพธ์บางอย่างจำเป็นต้องใช้ทฤษฎีใหม่มาอธิบาย.

อายุและการขยายตัวของจักรวาล

(Age and expansion of the universe)

หนึ่งในเป้าหมายหลักของภารกิจนี้คือ

การวัดระยะทางไปยังดาวแปรแสงเซเฟอิดมีข้อผิดพลาดสูงถึง 50% แต่กล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลใช้เทคนิคนี้กับกระจุกดาวเวอร์โกและกาแล็กซีที่อยู่ไกลออกไป อายุโดยประมาณของแสดงดวงดาวได้อย่างแม่นยำกว่าที่เคยเป็นมา และดังนั้นจึงจำกัดค่าของฮับเบิลค่าคงที่ ซึ่งเป็นตัววัดอัตราที่

จักรวาลกำลังขยายตัว ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นด้วย

เกี่ยวข้องกับอายุของมัน ก่อนการเปิดตัว HST

โดยทั่วไปแล้ว การประมาณค่าคงที่ฮับเบิล

การวัดค่าดาวแปรแสงเซเฟอิดใน

กลุ่มต่างๆ ให้ค่าที่วัดได้ด้วย

ความแม่นยำ ±10% ซึ่งสอดคล้องกับ

การวัดที่แม่นยำยิ่งขึ้นอื่น ๆ นับตั้งแต่การปล่อยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลโดยใช้เทคโนโลยีอื่นๆ

เอกภพมีอายุ 13.7 พันล้านปีแล้ว

(ก่อนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล อายุของจักรวาลอยู่ที่ประมาณสิบถึงยี่สิบพันล้านปี)

นักดาราศาสตร์จากทีมค้นหาซูเปอร์โนวาที่ค่า z สูง และโครงการจักรวาลวิทยาซูเปอร์โนวา ใช้กล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดินและกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลในการสังเกตซูเปอร์โนวาที่อยู่ไกลออกไป และค้นพบหลักฐานว่า การขยายตัวของจักรวาลไม่ได้ชะลอตัวลงภายใต้อิทธิพลของแรงโน้มถ่วง แต่กลับเร่งตัวขึ้น สมาชิกสามคนจากสองกลุ่มนี้ได้รับรางวัลโนเบลในเวลาต่อมาจากการค้นพบของพวกเขา สาเหตุของการเร่งตัวนี้ยังคงไม่เป็นที่เข้าใจอย่างถ่องแท้ คำที่ใช้เรียกสาเหตุที่ไม่ทราบแน่ชัดในปัจจุบันคือ พลังงานมืด ซึ่งหมายความว่ามันมืด (ไม่สามารถมองเห็น และตรวจจับได้โดยตรง) ด้วยเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบันของเรา.

หลุมดำ

(Black holes)

สเปกตรัมและภาพความละเอียดสูงที่ได้จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล (HST) เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการตรวจสอบความแพร่หลายของหลุมดำในใจกลางกาแล็กซีใกล้เคียง

แม้ว่าในช่วงต้นทศวรรษ ค.ศ 1960 จะมีการตั้งสมมติฐานว่าหลุมดำจะพบได้ที่ใจกลางของกาแล็กซีบางแห่ง และนักดาราศาสตร์ในทศวรรษ 1980 ได้ระบุผู้สมัครที่เป็นหลุมดำที่ดีจำนวนหนึ่ง แต่ผลงานที่ดำเนินการด้วยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลแสดงให้เห็นว่าหลุมดำน่าจะพบได้ทั่วไปที่ใจกลางของกาแล็กซีทุกแห่ง โครงการของฮับเบิลยังได้พิสูจน์เพิ่มเติมว่ามวลของหลุมดำใจกลางและคุณสมบัติของกาแล็กซีมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด.

การขยายภาพความยาวคลื่นที่มองเห็นได้

(Extending visible wavelength images)

ภาพถ่ายจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ได้แก่ ภาพ Hubble Deep Field, Hubble Ultra-Deep Field และ Hubble Extreme Deep Field ซึ่งใช้ความไวแสงที่ไม่มีใครเทียบได้ของฮับเบิล ในช่วงคลื่นแสงที่มองเห็นได้ เพื่อสร้างภาพของพื้นที่เล็กๆ บนท้องฟ้า ซึ่งเป็นภาพที่ลึกที่สุดเท่าที่เคยได้มาในช่วงคลื่นแสง ภาพเหล่านี้เผยให้เห็นกาแล็กซีที่อยู่ห่างออกไปหลายพันล้านปีแสง จึงให้ข้อมูลเกี่ยวกับเอกภพในยุคเริ่มต้น และก่อให้เกิดงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์มากมาย กล้อง Wide Field Camera 3 ได้ปรับปรุงมุมมองของพื้นที่เหล่านี้ในย่านอินฟราเรดและอัลตราไวโอเลต สนับสนุนการค้นพบวัตถุที่อยู่ไกลที่สุดเท่าที่เคยค้นพบมา เช่น MACS0647-JD วัตถุแปลกประหลาด SCP 06F6 ถูกค้นพบโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลในเดือนกุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ 2006)

เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2559 นักวิจัยที่ใช้ข้อมูลจากฮับเบิลได้ประกาศการค้นพบกาแล็กซีที่อยู่ไกลที่สุดเท่าที่เคยมีการยืนยันมา นั่นคือ GN-z11 ซึ่งฮับเบิลได้สังเกตการณ์ขณะที่มันมีอยู่เมื่อประมาณ 400 ล้านปีหลังจากการระเบิดครั้งใหญ่ (บิ๊กแบง) การสังเกตการณ์ของฮับเบิลเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 และ 3 เมษายน พ.ศ. 2558 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการสำรวจ CANDELS/GOODS-North.

การค้นพบระบบสุริยะ

(Solar System discoveries)

การชนกันของดาวหางชูเมกเกอร์-เลวี 9 กับดาวพฤหัสบดีในปี 1994 เกิดขึ้นในจังหวะที่โชคดีสำหรับนักดาราศาสตร์ เพราะเกิดขึ้นเพียงไม่กี่เดือนหลังจากภารกิจซ่อมบำรุงครั้งที่ 1 ได้ฟื้นฟูประสิทธิภาพด้านเลนส์ของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ภาพถ่ายของดาวพฤหัสบดีจากฮับเบิลมีความคมชัดกว่าภาพใดๆ ที่ถ่ายได้นับตั้งแต่ยานวอยเอเจอร์ 2 ผ่านเข้ามาในปี 1979 และมีความสำคัญอย่างยิ่งในการศึกษาพลวัตของการชนกันของดาวหางขนาดใหญ่กับดาวพฤหัสบดี ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในรอบหลายศตวรรษ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 นักวิจัยประกาศว่าการวัดแสงออโรราบริเวณแกนีมีด หนึ่งในดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี เผยให้เห็นว่ามันมีมหาสมุทรใต้พื้นผิว โดยใช้กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลศึกษาการเคลื่อนที่ของแสงออโรรา นักวิจัยพบว่ามหาสมุทรน้ำเค็มขนาดใหญ่ช่วยลดการปฏิสัมพันธ์ระหว่างสนามแม่เหล็กของดาวพฤหัสบดีและแกนีมีด คาดว่ามหาสมุทรนี้มีความลึกประมาณ 100 กิโลเมตร (60 ไมล์) อยู่ใต้เปลือกน้ำแข็งหนา 150 กิโลเมตร (90 ไมล์) กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลยังถูกใช้ในการศึกษาวัตถุในบริเวณรอบนอกของระบบสุริยะ รวมถึงดาวเคราะห์แคระพลูโต อีริส และเซดนา ในช่วงเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม 2012 นักดาราศาสตร์ชาวสหรัฐฯ ใช้กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลค้นพบสติกซ์ ดวงจันทร์ดวงที่ห้าขนาดเล็กที่โคจรรอบดาวพลูโต ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม 2558 กล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลถูกใช้เพื่อค้นหาวัตถุในแถบไคเปอร์ (KBO) สำหรับภารกิจขยายการสำรวจแถบไคเปอร์ของยานนิวฮอไรซอน (KEM) ของยานนิวฮอไรซันส์ เมื่อการค้นหาที่คล้ายกันด้วยกล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดินล้มเหลวในการค้นหาเป้าหมายที่เหมาะสม ส่งผลให้มีการค้นพบ KBOS ใหม่ อย่างน้อย 5 รายการ รวมถึงเป้าหมาย KEM ในที่สุด คือ 486958 Arrokoth ซึ่งยานนิวฮอไรซันส์ได้บินผ่านอย่างใกล้ชิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2019 ในเดือนเมษายน 2022 นาซาประกาศว่านักดาราศาสตร์สามารถใช้ภาพจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล (HST) เพื่อกำหนดขนาดของนิวเคลียสของดาวหาง C/2014 UN271 (Bernardinelli-Bernstein) ซึ่งเป็นนิวเคลียสดาวหางน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่นักดาราศาสตร์เคยเห็นมา นิวเคลียสของ C/2014 UN271 มีมวลประมาณห้าสิบล้านล้านตัน ซึ่งมากกว่ามวลของดาวหางอื่นๆ ที่รู้จักในระบบสุริยะถึงห้าสิบเท่า.

ซูเปอร์โนวากลับมาอีกครั้ง

(Supernova reappearance)

เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2015 กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลได้บันทึกภาพการปรากฏตัวอีกครั้งของซูเปอร์โนวาที่คาดการณ์ไว้เป็นครั้งแรก ซึ่งตั้งชื่อว่า "Refsdal" โดยคำนวณจากแบบจำลองมวลที่แตกต่างกันของกระจุกกาแล็กซีที่มีแรงโน้มถ่วงบิดเบือนแสงจากซูเปอร์โนวา ซูเปอร์โนวานี้เคยถูกพบเห็นมาก่อนในเดือนพฤศจิกายน 2014 ด้านหลังกระจุกกาแล็กซี MACS J1149.5+2223 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Frontier Fields ของฮับเบิล แสงจากกระจุกกาแล็กซีใช้เวลาประมาณห้าพันล้านปีในการเดินทางมาถึงโลก ในขณะที่แสงจากซูเปอร์โนวาที่อยู่ด้านหลังใช้เวลามากกว่านั้นอีกห้าพันล้านปี โดยวัดจากค่าเรดชิฟต์ของทั้งสอง เนื่องจากผลกระทบจากแรงโน้มถ่วงของกระจุกกาแล็กซี ทำให้ปรากฏภาพซูเปอร์โนวาถึงสี่ภาพแทนที่จะเป็นภาพเดียว ซึ่งเป็นตัวอย่างของกากบาทไอน์สไตน์ (An Einstein cross) จากแบบจำลองเลนส์ในยุคแรก คาดการณ์ว่าภาพที่ห้าจะปรากฏขึ้นอีกครั้งภายในสิ้นปี 2015 และ Refsdal ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งตามที่คาดการณ์ไว้ในปี 2015.

มวล และ ขนาด ของกาแล็กซีทางช้างเผือก

(Mass and size of Milky Way)

ในเดือนมีนาคม 2019 การสังเกตการณ์จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลและข้อมูลจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศไกอาขององค์การอวกาศยุโรปถูกนำมารวมกันเพื่อกำหนดว่ามวลของกาแล็กซีทางช้างเผือกมีค่าประมาณ 1.5 ล้านล้านเท่าของมวลของดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นค่าที่อยู่ระหว่างค่าประมาณก่อนหน้านี้.

การค้นพบอื่น ๆ

(Other discoveries)

การค้นพบอื่นๆ ที่ได้จากข้อมูลของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ได้แก่ จานดาวเคราะห์ก่อนกำเนิด (proplyds) ในเนบิวลาโอไรออน หลักฐานการมีอยู่ของดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะรอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ และคู่แสงของการระเบิดรังสีแกมมาที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ โดยใช้การเลนส์ความโน้มถ่วง กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลได้สังเกตเห็นกาแล็กซีที่ชื่อว่า MACS 2129-1 ซึ่งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 10,000 ล้านปีแสง MACS 2129-1 ได้พลิกความคาดหวังเกี่ยวกับกาแล็กซีที่การก่อตัวของดาวฤกษ์ใหม่ได้หยุดลง ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่สำคัญสำหรับการทำความเข้าใจการก่อตัวของกาแล็กซีรูปทรงรี ในปี 2022 ฮับเบิลตรวจพบแสงของดาวฤกษ์เดี่ยวที่อยู่ไกลที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ดาวฤกษ์ดวงนั้นชื่อ WHL0137-LS (มีชื่อเล่นว่า Earendel) มีอยู่ภายใน 1,000 ปีแรกหลังจากการระเบิดครั้งใหญ่ นาซาจะทำการสังเกตการณ์ดาวฤกษ์ดวงนี้ด้วยกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ เพื่อยืนยันว่า Earendel เป็นดาวฤกษ์จริงหรือไม่.

ผลกระทบต่อดาราศาสตร์

(Impact on astronomy)

การวัดผลเชิงวัตถุประสงค์หลายอย่างแสดงให้เห็นถึงผลกระทบเชิงบวกของข้อมูลจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลต่อดาราศาสตร์ ณ ปี 2025 มีบทความวิจัยที่ใช้ข้อมูลจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลตีพิมพ์ในวารสารวิชาการที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิแล้วกว่า 22,000 เรื่อง และอีกมากมายปรากฏในรายงานการประชุม เมื่อพิจารณาบทความวิจัยหลายปีหลังจากตีพิมพ์ พบว่าประมาณหนึ่งในสามของบทความวิจัยทางดาราศาสตร์ทั้งหมดไม่มีการอ้างอิง ในขณะที่บทความวิจัยที่ใช้ข้อมูลจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลมีเพียงสองเปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่ไม่มีการอ้างอิง โดยเฉลี่ยแล้ว บทความวิจัยที่ใช้ข้อมูลจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลได้รับการอ้างอิงมากกว่าบทความวิจัยที่ไม่ได้ใช้ข้อมูลจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลประมาณสองเท่า จากบทความวิจัย 200 เรื่องที่ตีพิมพ์ในแต่ละปีที่ได้รับการอ้างอิงมากที่สุด ประมาณ 10% อ้างอิงจากข้อมูลของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล แม้ว่าHST ช่วยเรื่องดาราศาสตร์ได้อย่างชัดเจน งานวิจัยนี้มีค่าใช้จ่ายทางการเงินสูงมาก

ศึกษาผลประโยชน์ทางดาราศาสตร์สัมพัทธ์

จากการใช้กล้องโทรทรรศน์ขนาดต่างๆ พบว่า

ในขณะที่เอกสารที่อ้างอิงจากข้อมูล HST สร้าง

มีจำนวนการอ้างอิงมากกว่า 4 เมตร (13 ฟุต) ถึง 15 เท่า กล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดิน เช่น

กล้องโทรทรรศน์อวกาศวิลเลียม เฮอร์เชล (HST) มีราคาเท่าไหร่ ต้องใช้เงินสร้างประมาณ 100 เท่า และรักษาการตัดสินใจระหว่างการสร้าง

กล้องโทรทัศน์ภาคพื้นดินเทียบกับกล้องโทรทัศน์อวกาศซับซ้อน แม้กระทั่งก่อนที่กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลจะถูกส่งขึ้นสู่อวกาศ เทคนิคเฉพาะทางภาคพื้นดิน เช่น การแทรกสอดแบบปิดบังรูรับแสง ก็สามารถสร้างภาพแสงและอินฟราเรดที่มีความละเอียดสูงกว่าที่ฮับเบิลจะทำได้ แม้ว่าจะจำกัดเฉพาะเป้าหมายที่สว่างกว่าเป้าหมายที่จางที่สุดที่ฮับเบิลสังเกตเห็นประมาณ 10 เท่า

ก็ตามสว่างกว่าเป้าหมายที่ริบหรี่ที่สุดที่เคยสังเกตมา

โดยกล้องโทรทัศน์ฮับเบิล นับตั้งแต่นั้นมา ความก้าวหน้าในการปรับตัวก็เกิดขึ้น

ระบบเลนส์ปรับได้ได้ขยายขีดความสามารถในการถ่ายภาพความละเอียดสูงของกล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดินไปสู่การถ่ายภาพอินฟราเรดของวัตถุที่จางมาก ประโยชน์ของระบบเลนส์ปรับได้เมื่อเทียบกับการสังเกตการณ์โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลนั้นขึ้นอยู่กับรายละเอียดเฉพาะของคำถามวิจัยที่กำลังถามอย่างมาก ในย่านแสงที่มองเห็นได้ ระบบเลนส์ปรับได้สามารถแก้ไขได้เฉพาะในขอบเขตการมองเห็นที่ค่อนข้างเล็ก ในขณะที่กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลสามารถทำการถ่ายภาพด้วยแสงความละเอียดสูงในขอบเขตที่กว้างกว่า นอกจากนี้ กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลยังสามารถถ่ายภาพวัตถุที่จางกว่าได้มากกว่า เนื่องจากกล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดินได้รับผลกระทบจากพื้นหลังของแสงที่กระจัดกระจายถูกสร้างขึ้นโดยชั้นบรรยากาศของโลก.

ผลกระทบต่อวิศวกรรมการบิน และ อวกาศ

(Impact on Aerospace engineering)

นอกจากผลลัพธ์ทางวิทยาศาสตร์แล้ว กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลยังได้มีส่วนสำคัญอย่างยิ่งต่อวิศวกรรมการบินและอวกาศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประสิทธิภาพของระบบในวงโคจรต่ำของโลก (LEO) ข้อมูลเชิงลึกเหล่านี้เกิดจากอายุการใช้งานที่ยาวนานของฮับเบิลในวงโคจร อุปกรณ์ตรวจวัดที่ครอบคลุม และการนำชิ้นส่วนกลับมายังโลกเพื่อศึกษาอย่างละเอียด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฮับเบิลได้มีส่วนช่วยในการศึกษาพฤติกรรมของโครงสร้างคอมโพสิตกราไฟต์ในสุญญากาศ การปนเปื้อนทางแสงจากก๊าซตกค้างและการซ่อมบำรุงโดยมนุษย์ ความเสียหายจากรังสีต่ออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และเซ็นเซอร์ และพฤติกรรมระยะยาวของฉนวนหลายชั้นบทเรียนหนึ่งที่ได้รับคือ ไจโรสโคปที่ประกอบโดยใช้ก๊าซออกซิเจนแรงดันสูงในการส่งของเหลวสำหรับระบบกันสะเทือน มีแนวโน้มที่จะเกิดความเสียหายเนื่องจากการกัดกร่อนของสายไฟ

ปัจจุบันไจโรสโคป ถูกประกอบขึ้นโดยใช้

ไนโตรเจนอัดความดัน อีกประการหนึ่งคือ พื้นผิวทางแสงในวงโคจรต่ำของโลก (LEO) มีอายุการใช้งานที่ยาวนานอย่างน่าประหลาดใจ กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลคาดว่าจะใช้งานได้เพียง 15 ปี ก่อนที่กระจกจะใช้งานไม่ได้ แต่หลังจาก 14 ปี ก็ไม่มีการเสื่อมสภาพที่วัดได้เลย สุดท้ายนี้ ภารกิจซ่อมบำรุงกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล โดยเฉพาะอย่างยิ่งภารกิจที่ซ่อมบำรุงชิ้นส่วนที่ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับการบำรุงรักษาในอวกาศ ได้มีส่วนช่วยในการพัฒนาเครื่องมือและเทคนิคใหม่ๆ สำหรับการซ่อมแซมในวงโคจร.

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

เรียบเรียงบทความ ภาษาอังกฤษ, ไทย 🇹🇭

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

เคลียร์มิลลี่ 8888 🇹🇭

ประเทศไทย 2569 🇹🇭

วันที่ 29 เดือน พฤษภาคม พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 06 : 22 น. 🇹🇭

#LongLiveTheKingThailand👑🇹🇭

#KingThailandKingRama10👑🇹🇭

#ThailandBrandKingRama10👑🇹🇭

#KingRama10NumberOneInTheWorld👑🇹🇭

#KingRamaXOfThailand👑🇹🇭

https://www.facebook.com/share/p/1E6dgNTNH9/

https://www.facebook.com/share/p/1BCTnx24rR/