จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมมองว่าปัญหาการเมืองในประเทศไทยไม่สามารถแก้ไขได้เพียงแค่เปลี่ยนรัฐธรรมนูญเท่านั้น สิ่งที่สำคัญคือการปรับเปลี่ยนทัศนคติและสันดานของผู้คนในสังคมก่อน เพราะความขัดแย้งและการแบ่งขั้วทางความคิดมักสร้างปัญหาซ้ำซาก เช่น การมองเห็นพรรคการเมืองหรือกลุ่มคนอื่นในแง่ลบอย่างรุนแรง การใช้ถ้อยคำที่ขัดแย้งกันอย่างหนัก รวมทั้งความไม่อดทนและอคติที่ขยายตัวในโลกออนไลน์ ประเด็นที่ถูกหยิบยกขึ้น เช่น #ส้มเน่า ซึ่งสะท้อนถึงความไม่พอใจในพฤติกรรมบางอย่างของนักการเมือง หรือการเรียกร้องให้ยุบพรรคเพื่อแก้ไขปัญหาทางการเมืองอย่างเร่งด่วน แต่การแก้ไขด้วยการยุบพรรคหรือการเปลี่ยนกฎหมายหากสังคมยังไม่มีการปรับปรุงทัศนคติร่วมกัน ก็อาจไม่ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นได้ ในฐานะประชาชนธรรมดา สิ่งที่ผมเห็นคือ การศึกษาสาระของรัฐธรรมนูญและสิทธิเสรีภาพควรเป็นจุดเริ่มต้นที่ทุกคนต้องให้ความสำคัญ เพื่อให้เกิดความเข้าใจและเคารพในระบบประชาธิปไตยอย่างแท้จริง นอกจากนี้ การเปิดรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างและลดความขัดแย้งในชีวิตประจำวันก็เป็นหนทางหนึ่งที่จะช่วยให้สังคมไทยเดินหน้าต่อไปได้อย่างมั่นคง ดังนั้น การแก้ไขสันดานในที่นี้หมายถึงการสร้างความเป็นกลาง ความอดทน และความเคารพซึ่งกันและกันในสังคมก่อนที่จะไปแตะต้องโครงสร้างทางการเมืองที่ลึกซึ้งกว่านั้น การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนต้องเริ่มที่ผู้คนทุกระดับ เพื่อให้ประเทศไทยสามารถพัฒนาไปข้างหน้าได้อย่างสันติและยั่งยืน