🔥 Pictures used to accompany the description: Self-portrait of Opportunity near Endeavour Crater on the surface of Mars (January 6, 2014).

NASA's Opportunity rover captured several famous self-portraits (or "selfies") during its nearly 15-year mission on Mars. Unlike modern rovers with cameras specifically positioned on robotic arms to look back at the main body, Opportunity's self-portraits were assembled as mosaics from downward-looking cameras, omitting the mast to showcase its dusty solar panels and tracks.

Its most notable self-portraits include:

1. The Sol 5,000 Selfie (2018)

The Image: To celebrate its 5,000th Martian day (sol) on Mars, the rover team stitched together a mosaic from the Microscopic Imager on its robotic arm to capture the rover at "Perseverance Valley" on the slopes of Endeavour.

- The Result: Because the Microscopic Imager was designed for close-up inspections of rocks, the rover itself appears slightly out of focus.

- You can view and download the full-resolution mosaic on the NASA Jet Propulsion Laboratory (JPL) catalog.

2. The Cleaned Arrays Self-Portrait (2014)

- The Image: Captured in March 2014 by the rover's Panoramic Camera (Pancam), this portrait was made as a false-color vertical projection to help scientists easily identify differences in surface materials.

- The Result: This iconic image was taken

after wind events "cleaned" much of the accumulated Martian dust off its solar arrays, greatly increasing the rover's daily

energy output.

- Explore the image mosaic and its true-color counterpart in the NASA Science Photojournal.

3. The 2007 Dust Storm Assessment

- The Image: During the harsh Martian dust storms in the fall of 2007, the Opportunity team needed to assess exactly how much dust had accumulated on the rover's solar panels.

- The Result: They captured this downward-looking mosaic using the Pancam, which beautifully highlights the stark layer of red dust covering its hardware.

- The original 2007 mosaic and detailed logs are available directly via NASA.

Socio-economic issues

Human spaceflight has enabled only temporarily relocating a few privileged people and no permanent space migrants.

The societal motivation for space migration has been questioned as rooted in colonialism, questioning the fundamentals and inclusivity of space colonization.

Resources

Asteroid mining Raw materials

Colonies on the Moon, Mars, asteroids, or the metal-rich planet Mercury, could extract local materials. The Moon is deficient in volatiles such as argon, helium and compounds of carbon, hydrogen and nitrogen. The LCROSS Impacter was targeted at the Cabeus crater which was chosen as having a high concentration of water for the Moon. A plume of material erupted in which some water was detected. Mission chief scientist Anthony Colaprete estimated that the Cabeus crater contains material with 1% water or possibly more. Water ice should also be in other permanently shadowed craters near the lunar poles. Although helium is present only in low concentrations on the Moon, where it is deposited into regolith by the solar wind, an estimated million tons of He-3 exists over all, It also has industrially significant oxygen, silicon, and metals such as iron, aluminium, and titanium.

Launching materials from Earth is expensive, so bulk materials for colonies could come from the Moon, a near Earth object (NEO), Phobos, or Deimos. The benefits of using such sources include: a lower gravitational force, no atmospheric drag on cargo vessels, and no biosphere to damage. Many NEOs contain substantial amounts of metals. Underneath a drier outer crust (much like ail shale), some other NEOs are inactive comets which include billions of tons of water ice and kerogen hydrocarbons, as well as some nitrogen compounds. Farther out, Jupiter's Trojan asteroids are thought to be rich in water ice and other volatiles., Recycling of some raw materials would almost certainly be necessary.

Energy

Solar energy in orbit is abundant, reliable, and is commonly used to power satellites today. There is no night in free space, and no clouds or atmosphere to block sunlight. Light intensity obeys an inverse-square law. Hence, the solar energy available at distance d from the Sun is E = 1367/d² W/m², where d is measured in astronomical units (AU) and 1367 watts/m² is the energy available at the distance of Earth's orbit from the Sun, 1 AU In the weightlessness and vacuum of space, high temperatures for industrial processes can easily be achieved in solar ovens with huge parabolic reflectors made of metallic foil with very lightweight support structures. Flat mirrors to reflect sunlight around radiation shields into living areas (to avoid line-of-sight access for cosmic rays, or to make the Surn's image appear to move across their "Sky") or onto crops are even lighter and easier to build.

Large solar power photovoltaic cell arrays or thermal power plants would be needed to meet the electrical power needs of the settlers' use. In developed parts of Earth, electrical consumption can average 1 kilowatt/person (or roughly 10 megawatt-hours per person per year,) These power plants could be at a short distance from the main structures if wires are used to transmit the power, or much farther away with wireless power transmission.

A major export of the initial space settlement designs was anticipated to be large solar power satellites (SPS) that would use wireless power transmission (phase-locked microwave beams or lasers emitting wavelengths that special solar cells convert with high efficiency) to send power to locations on Earth, or to colonies on the Moon or other locations in space. For locations on Earth, this method of getting power is extremely benign, with zero emissions and far less ground area required per watt than for conventional solar panels. Once these satellites are primarily built from lunar or asteroid-derived materials, the price of SPS electricity could be lower than energy from fossil fuel or nuclear energy, replacing these would have significant benefits such as the elimination of greenhouse gases and nuclear waste from electricity generation Transmitting solar energy wirelessly from the Earth to the Moon and back is also an idea proposed for the benefit of space colonization and energy resources. Physicist Dr. David Criswell, who worked for NASA during the Apollo missions, proposed the idea of using power beams to transfer energy from space. These beams, microwaves with a wavelength of about 12 cm, would be almost untouched as they travel through the atmosphere. They could also be aimed at more industrial areas to keep away from humans or animal activities. This would allow for safer and more reliable methods of transferring solar energy.

In 2008, scientists were able to send a 20 watt microwave signal from a mountain on the island of Maul to the island of Hawall, Since then JAXA and Mitsubishi have been working together on a $21 billion project to place satellites in orbit which could generate up to 1 gigawatt of energy, These are the next advancements being dorie today to transmit energy wirelessly for space-based solar energy,

However, the value of SPS power delivered wirelessly to other locations in space will typically be far higher than to Earth. Otherwise, the means of generating the power would need to be included with these projects and pay the heavy penalty of Earth launch costs. Therefore, other than proposed demonstration projects for power delivered to Earth, the first priority for SPS electricity is likely to be locations in space, such as communications satellites, fuel depots or "orbital tugboat boosters transferring cargo and passengers between low Earth orbit (LEO) and other orbits such as geosynchronous orbit (GEO), lunar orbit or highly eccentric Earth orbit (HEEO). The system will also rely on satellites and receiving stations on Earth to convert the energy into electricity. Because this energy can be transmitted easily from dayside to nightside, power would be reliable.

Nuclear power is sometimes proposed for colonies located on the Moon or on Mars, as the supply of solar energy is too discontinuous in these locations; the Moon has nights of two Earth weeks in duration. Mars has nights, relatively high gravity, and an atmosphere featuring large dust storms to cover and degrade solar panels. Also, Mars' greater distance from the Sun (1.52 astronomical units, AU) means that only or about 43% of the solar energy is available at Mars compared with Earth orbit Another method would be transmitting energy wirelessly to the lunar or Martian colonies from solar power satellites (SPSS) as described above; the difficulties of generating power in these locations make the relative advantages of SPSs much greater there than for power beamed to locations on Earth. In order to also be able to fulfill the requirements of a Moon base and energy to supply life support, maintenance, communications, and research, a combination of both nuclear and solar energy may be used in the first colonies. For both solar thermal and nuclear power generation in airless environments, such as the Moon and space, and to a lesser extent the very thin Martian atmosphere, one of the main difficulties is dispersing the inevitable heat generated. This requires fairly large radiator areas.

Self-sustainment

In situ manufacturing

Space manufacturing could enable self-replication. Some consider it the ultimate goal because it would allow an ex increase in colonies, while eliminating costs to, and dependence on, Earth. It could be argued that the establishr colony would be Earth's first act of self-replication, Intermediate goals include colonies that expect only informa (science, engineering, entertainment) and colonies that just require periodic supply of lightweight objects, such as in circuits, medicines, genetic material and tools.

Sustaining a population

In 2002, the anthropologist John H. Moore estimated that a population of 150-180 would permit a stable societ to 80 generations-equivalent to 2,000 years.

Assuming a journey of 6,300 years, the astrophysicist Frédéric Marin and the particle physicist Camille Beluffi calcul minimum viable population for a generation ship to reach Proxima Centauri would be 98 settlers at the beginning of (then the crew will breed until reaching a stable population of several hundred settlers within the ship) In 2020, Jean-Marc Salotti proposed a method to determine the minimum number of settlers to survive on an extrat It is based on the comparison between the required time to perform all activities and the working time of all human Mars, Individuals would be required.

Advocacy

Several private companies have announced plans toward the colonization of Mars. Among entrepreneurs leading the call for space colonization are Elon Musk, Dennis Tito and Bas Lansdorp.

Involved organizations

Organizations that advocate for space colonization include:

Blue Origin and Jeff Bezos are pursuing plans for space colonization starting with a base on the moon. Blue Origin is developing the New Glenn launcher to significantly reduce access to space cost with use of a re-useable booster and is building the Blue Moon lunar lander The Mars Society promotes Robert Zubrin's Mars Direct plan and the settlement of Mars.

The National Space Society (NSS) is an organization with the vision of people living and working in thriving communities beyond the Earth. The NSS also maintains an extensive library of full-text articles and books on space settlement. The Space Frontier Foundation performs space advocacy including strong free market, capitalist views about space development. The Space Settlement Institute is searching for ways to make space colonization happen within a lifetime, SpaceX is developing extensive spaceflight transportation infrastructure with the express purpose of enabling long-term humas settlement of Mars,

The Space Studies Institute funds the study of outer space settlements, especially O'Neill cylinders.

The Alliance to Rescue Civilization plans to establish backups of human civilization on the Moon and other locations away from Earth. The British Interplanetary Society (BIS) promotes ideas for the exploration and use of space, including a Mars colony, future propulsion systems (See Project Daedalus), terraforming, and locating other habitable worlds. In June 2013 the BIS began the SPACE project to re-examine Gerard O'Neill's 1970s space colony studies in light of the advances made since then. The progress of this effort were detailed in a special edition of the BIS journal in September 2019, Asgardia (nation) an organization seeking to circumvent limitations placed by Outer Space Treaty, The Cyprus Space Exploration Organisation promotes space exploration and colonization, and fosters collaboration in space.

Experiments with terrestrial analogues

Mars analog habitat and List of Mars analogs Many space agencies build "testbeds", which are facilities on Earth for testing advanced life support systems, but these are designed for long duration human spaceflight, not permanent colonization., The most famous attempt to build an analogue to a self-sufficient settlement is Biosphere 2, which attempted to duplicate Earth's biosphere. BIOS-3 is another closed ecosystem, completed in 1972

in Krasnoyarsk, Siberia, The Mars Desert Research Station has a habitat for similar reasons, but the surrounding climate is not strictly inhospitable, Devon Island Mars Arctic Research Station, can also provide some practice for off-world outpost construction and operation.

Influence of science fiction

Space colonization is a recurring theme in science fiction, NASA began to assess space colonization issues as early as 1975 with their Space Settlements Design Study. The report directly acknowledges the foundation of various ideas for colonization in science fiction. It quotes author Robert Salkeld and highlights the role of the precursors of science fiction alongside the founders of astronautics, where for example Jules Verne rubs shoulders with Constantin Tsiolkovsky.

Indeed, colonization as a fictional theme and colonization as a research project are not independent. Research feeds fiction and fiction sometimes inspires research. Many of the most fascinating ideas in science originated not in the laboratory but in the minds of such science fiction writers as Arthur C. Clarke and Ray Bradbury. Clarke's 1945 article on communications satellites was the original idea behind modern communications satellites. Bradbury's The Martian Chronicles explores the exploration and settlement of Mars and has been attributed as the main inspiration behind NASA's many missions to Mars, Communicators and tricorders from the science fiction of Star Trek are said to be inspirations for cell phones and wireless medical triage devices, Fiction inspired innovation and Invention to develop new technologies. Communications, governance principles, and advanced technological devices, all speculated by science fiction, are all precursors to survival of an extraterrestrial colony, The European Space Agency ITSF project (Innovative Technologies in Science Fiction for Space Applications) study offers similar consideration for the cross-fertilization between fiction and science Science fiction writer Norman Spinrad highlights the role of science fiction as a visionary force that spawned the conquest of space, a term he believes betrays Its Imperialist tendencies, and the colonization of space He also shows that political scientist and science fiction writer Jerry Poumelle, in wanting to revive the conquest of space for this purpose in the early 1980s, actually launched the Reagan administration's Strategic Defense Initiative project, which he considers a failure, because instead of the military program reviving the space program, the opposite happens: the $40 billion cost of the program is actually taken away from the construction of a base on the Moon.

One of the great names in science fiction, Arthur C. Clarke, a supporter of Marshall Savage's ideas, announced in a 2001 article, the date appearing in one of his most famous titles 2001: A Space Odyssey, that by 2057 there would be humans on the Moon, Mars, Europa, Ganymede, Titan and in orbit around Venus, Neptune and Pluto, 25 Contemporary science fiction has extended the colonization vision further. The TV series The Expanse which is based on a series of novels of the same name by James S. A. Corey, addresses the politics and conflict of humanity hundreds of years in the future after it has colonized the solar system and Mars has become an independent military power. In Theresa Hutchin's essay on the series in 2021, comparisons are drawn between the fiction of the story and the reality of current corporate led development of space exploration activities.

Doctorate Degree (Ph.D) 🇹🇭

Surveyor / Recorder

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Location: Koh Lanta Island 🇹🇭

Saladan Subdistrict, Koh Lanta District, Krabi

Province, Thailand 🇹🇭

Compiled articles in English, Thai 🇹🇭

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Queen Klearmilly 8888 👑🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

June, 22, 2026, 13 : 15 p.m 🇹🇭

-----------------+++

🔥 รูปภาพที่ใช้ประกอบคำอธิบาย:

ภาพถ่ายตนเองของยาน Opportunity ใกล้กับปล่องภูเขาไฟ Endeavour บนพื้นผิวดาวอังคาร เมื่อวันที่ 6 เดือน มกราคม ค.ศ 2014

ยานสำรวจ Opportunity ของ NASA ได้บันทึกภาพตัวเอง (หรือ "เซลฟี่") อันโด่งดังหลายภาพระหว่างภารกิจเกือบ 15 ปีบนดาวอังคาร แตกต่างจากยานสำรวจสมัยใหม่ที่มีกล้องติดตั้งอยู่บนแขนหุ่นยนต์เพื่อมองย้อนกลับไปยังตัวยานหลัก ภาพเซลฟี่ของ Opportunity นั้นประกอบขึ้นจากภาพโมเสกจากกล้องที่มองลงมาด้านล่าง โดยไม่รวมเสาหลักเพื่อแสดงให้เห็นแผงโซลาร์เซลล์ที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่นและร่องรอยการเคลื่อนที่ของยาน.

ภาพเหมือนตนเองที่โดดเด่นที่สุด

ของยาน Opportunity ได้แก่:

1. ภาพเซลฟี่ Sol 5,000 (2018)

ภาพประกอบ: เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองครบรอบ 5,000 วัน (sol) บนดาวอังคาร ทีมงานยานสำรวจได้นำภาพจากกล้องจุลทัศน์ที่ติดตั้งบนแขนหุ่นยนต์มาต่อกันเป็นภาพโมเสก เพื่อบันทึกภาพยานสำรวจที่ "หุบเขาเพอร์เซเวอแรนซ์" บนเนินเขาของยานเอนเดเวอร์

- ผลลัพธ์: เนื่องจากกล้องจุลทัศน์ถูกออกแบบมาเพื่อตรวจสอบหินในระยะใกล้ ตัวยานสำรวจจึงดูเบลอเล็กน้อย

- คุณสามารถดูและดาวน์โหลดภาพโมเสคความละเอียดสูงได้ในแคตตาล็อกของห้องปฏิบัติการเจ็ทโพรพัลชันของนาซา (JPL).

2. ภาพเหมือนตนเองของอาร์เรย์ที่ทำความสะอาดแล้ว (2014)

ภาพนี้ถ่ายโดยกล้องพาโนรามา (Pancam) ของยานสำรวจในเดือนมีนาคม 2014 โดยสร้างขึ้นในรูปแบบการฉายภาพแนวตั้งสีเทียม เพื่อช่วยให้นักวิทยาศาสตร์สามารถระบุความแตกต่างของวัสดุบนพื้นผิวได้ง่ายขึ้น

- ผลลัพธ์: ภาพอันโดดเด่นนี้ถ่ายได้หลังจากเหตุการณ์ลมพัด "ชะล้าง" ฝุ่นละอองบนดาวอังคารที่สะสมอยู่บนแผงโซลาร์เซลล์ออกไปเป็นจำนวนมาก ส่งผลให้ปริมาณพลังงานที่ยานสำรวจผลิตได้ในแต่ละวันเพิ่มขึ้นอย่างมาก สำรวจภาพโมเสกและภาพสีจริงใน NASA Science

วารสารภาพถ่าย.

3. การประเมินผลกระทบจากพายุฝุ่นปี 2550

- ภาพประกอบ: ในช่วงพายุฝุ่นรุนแรงบนดาวอังคารในฤดูใบไม้ร่วงปี 2007 ทีมงานของยานออปพอร์ทูนิตี้จำเป็นต้องประเมินว่ามีฝุ่นสะสมบนแผงโซลาร์เซลล์ของยานมากแค่ไหน

- ผลลัพธ์: พวกเขาถ่ายภาพโมเสกที่มองลงมานี้โดยใช้กล้อง Pancam ซึ่งเน้นให้เห็นชั้นฝุ่นสีแดงที่ปกคลุมชิ้นส่วนฮาร์ดแวร์ได้อย่างสวยงาม

- ภาพโมเสกต้นฉบับปี 2007 และบันทึกรายละเอียดต่างๆ สามารถดูได้โดยตรงจาก NASA.

ประเด็นทางสังคมและเศรษฐกิจ

(Socio-economic issues)

การเดินทางสู่อวกาศของมนุษย์นั้นทำให้สามารถย้ายถิ่นฐานชั่วคราวได้เพียงกลุ่มคนที่มีสิทธิพิเศษเพียงไม่กี่คนเท่านั้น และยังไม่มีผู้ที่อพยพไปอยู่ในอวกาศอย่างถาวร แรงจูงใจทางสังคมในการอพยพไปอยู่ในอวกาศถูกตั้งคำถามว่ามีรากฐานมาจากลัทธิล่าอาณานิคม ซึ่งทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับพื้นฐานและความครอบคลุมของการล่าอาณานิคมในอวกาศ.

ทรัพยากร (Resources)

การขุดแร่จากดาวเคราะห์น้อย วัตถุดิบสำหรับการตั้งอาณานิคมบนดวงจันทร์ ดาวอังคาร ดาวเคราะห์น้อย หรือดาวพุธ ซึ่งเป็นดาวเคราะห์ที่อุดมไปด้วยโลหะ อาจสามารถสกัดวัตถุดิบในพื้นที่ได้ ดวงจันทร์ขาดแคลนสารระเหย เช่น อาร์กอน ฮีเลียม และสารประกอบของคาร์บอน ไฮโดรเจน และไนโตรเจน ยาน LCROSS Impacter มุ่งเป้าไปที่หลุมอุกกาบาต Cabeus ซึ่งถูกเลือกเนื่องจากมีน้ำเข้มข้นสูงบนดวงจันทร์ เกิดการปะทุของกลุ่มวัสดุซึ่งตรวจพบน้ำบางส่วน หัวหน้านักวิทยาศาสตร์ของภารกิจ Anthony Colaprete ประเมินว่าหลุมอุกกาบาต Cabeus มีวัสดุที่มีน้ำ 1% หรืออาจมากกว่านั้น น้ำแข็งน่าจะมีอยู่ในหลุมอุกกาบาตอื่นๆ ที่อยู่ในเงามืดถาวรใกล้ขั้วดวงจันทร์ด้วย แม้ว่าฮีเลียมจะมีอยู่บนดวงจันทร์ในปริมาณน้อย โดยถูกพัดพาไปสะสมในชั้นดินโดยลมสุริยะ แต่คาดว่ามี ฮีเลียม-3 (He-3) อยู่ทั่วทั้งดวงจันทร์ประมาณหนึ่งล้านตัน นอกจากนี้ยังมีออกซิเจน ซิลิคอน และโลหะต่างๆ เช่น เหล็ก อะลูมิเนียม และไทเทเนียม ซึ่งมีความสำคัญทางอุตสาหกรรม.

การขนส่งวัสดุจากโลกมีค่าใช้จ่ายสูง ดังนั้นวัสดุจำนวนมากสำหรับอาณานิคมอาจมาจากดวงจันทร์ วัตถุใกล้โลก (NEO) โฟบอส หรือดีมอส ข้อดีของการใช้แหล่งเหล่านี้ ได้แก่ แรงโน้มถ่วงที่ต่ำกว่า ไม่มีแรงต้านอากาศต่อยานขนส่ง และไม่มีชีวภาพที่จะได้รับความเสียหาย NEO หลายดวงมีโลหะในปริมาณมาก ภายใต้เปลือกนอกที่แห้งกว่า (คล้ายกับหินดินดาน) NEO บางดวงเป็นดาวหางที่ดับแล้ว ซึ่งประกอบด้วยน้ำแข็งและไฮโดรคาร์บอนเคโรเจนหลายพันล้านตัน รวมถึงสารประกอบไนโตรเจนบางชนิด ไกลออกไป ดาวเคราะห์น้อยโทรจันของดาวพฤหัสบดีเชื่อว่าอุดมไปด้วยน้ำแข็งและสารระเหยอื่นๆ การรีไซเคิลวัตถุดิบบางอย่างแทบจะแน่นอนว่าเป็นสิ่งจำเป็น

พลังงาน (Energy)

พลังงานแสงอาทิตย์ในวงโคจรมีอยู่มากมาย เชื่อถือได้ และนิยมใช้เป็นแหล่งพลังงานให้กับดาวเทียมในปัจจุบัน ในอวกาศอันกว้างใหญ่ไม่มีกลางคืน และไม่มีเมฆหรือชั้นบรรยากาศมาบดบังแสงอาทิตย์

ความเข้มของแสงเป็นไปตามกฎกำลังสองผกผัน ดังนั้น พลังงานแสงอาทิตย์ที่มีอยู่ ณ ระยะห่าง d จากดวงอาทิตย์ คือ E = 1367/d² วัตต์/ตารางเมตร โดยที่ d วัดเป็นหน่วยดาราศาสตร์ (AU) และ 1367 วัตต์/ตารางเมตร คือพลังงานที่มีอยู่ ณ ระยะห่างจากวงโคจรของโลกจากดวงอาทิตย์ 1 AU ในสภาวะไร้น้ำหนักและสุญญากาศในอวกาศ อุณหภูมิสูงสำหรับกระบวนการทางอุตสาหกรรมสามารถทำได้ง่ายในเตาอบพลังงานแสงอาทิตย์ที่มีแผ่นสะท้อนแสงพาราโบลาขนาดใหญ่ที่ทำจากฟอยล์โลหะพร้อมโครงสร้างรองรับที่เบามาก กระจกแบนใช้สะท้อนแสงแดดรอบแผ่นป้องกันรังสีไปยังพื้นที่อยู่อาศัย (เพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าถึงโดยตรงของรังสีคอสมิก หรือเพื่อให้ภาพของชาวเซิร์นปรากฏเคลื่อนที่ผ่าน "ท้องฟ้า" ของพวกเขา) หรือไปยังพืชผลนั้นเบาและสร้างได้ง่ายกว่ามาก จำเป็นต้องใช้แผงเซลล์แสงอาทิตย์ขนาดใหญ่หรือโรงไฟฟ้าพลังความร้อนเพื่อตอบสนองความต้องการพลังงานไฟฟ้าของผู้ตั้งถิ่นฐาน ในส่วนที่พัฒนาแล้วของโลก การใช้ไฟฟ้าโดยเฉลี่ยอาจอยู่ที่ 1 กิโลวัตต์ต่อคน (หรือประมาณ 10 เมกะวัตต์-ชั่วโมงต่อคนต่อปี) โรงไฟฟ้าเหล่านี้สามารถอยู่ห่างจากโครงสร้างหลักได้ในระยะทางสั้นๆ หากใช้สายไฟในการส่งพลังงาน หรืออาจอยู่ไกลออกไปมากหากใช้การส่งพลังงานแบบไร้สาย.

การส่งออกที่สำคัญอย่างหนึ่งของการออกแบบการตั้งถิ่นฐานในอวกาศในระยะเริ่มต้น คาดว่าจะเป็นดาวเทียมพลังงานแสงอาทิตย์ขนาดใหญ่ (SPS) ซึ่งจะใช้การส่งพลังงานแบบไร้สาย (ลำแสงไมโครเวฟแบบล็อกเฟส หรือเลเซอร์ที่ปล่อยคลื่นความยาวที่เซลล์แสงอาทิตย์ชนิดพิเศษแปลงได้อย่างมีประสิทธิภาพสูง) เพื่อส่งพลังงาน

พลังงานสามารถส่งไปยังสถานที่ต่างๆ บนโลก หรือไปยังอาณานิคมบนดวงจันทร์ หรือสถานที่อื่นๆ ในอวกาศ สำหรับสถานที่บนโลก วิธีการผลิตพลังงานนี้เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอย่างยิ่ง โดยไม่มีการปล่อยมลพิษ และใช้พื้นที่บนพื้นดินน้อยกว่าแผงโซลาร์เซลล์แบบดั้งเดิมต่อวัตต์มาก

เมื่อดาวเทียมเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยใช้วัสดุที่ได้จากดวงจันทร์หรือดาวเคราะห์น้อยเป็นหลัก ราคาไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์อาจต่ำกว่าพลังงานจากเชื้อเพลิงฟอสซิลหรือพลังงานนิวเคลียร์ การทดแทนพลังงานเหล่านี้จะมีประโยชน์อย่างมาก เช่น การกำจัดก๊าซเรือนกระจกและกากกัมมันตรังสีจากการผลิตไฟฟ้า การส่งพลังงานแสงอาทิตย์ แบบไร้สายจากโลกไปยังดวงจันทร์และกลับมายังโลกก็เป็นแนวคิดที่เสนอขึ้นเพื่อประโยชน์ในการตั้งถิ่นฐานในอวกาศและแหล่งพลังงาน นักฟิสิกส์ ดร. เดวิด คริสเวลล์ (Dr. David Criswell) ซึ่งทำงานให้กับนาซาในช่วงภารกิจอะพอลโล ได้เสนอแนวคิดในการใช้ลำแสงพลังงานเพื่อถ่ายโอนพลังงานจากอวกาศ ลำแสงเหล่านี้เป็นคลื่นไมโครเวฟที่มีความยาวคลื่นประมาณ 12 เซนติเมตร ซึ่งแทบจะไม่ถูกรบกวนขณะเดินทางผ่านชั้นบรรยากาศ นอกจากนี้ยังสามารถกำหนดเป้าหมายไปยังพื้นที่อุตสาหกรรมเพื่อหลีกเลี่ยงกิจกรรมของมนุษย์หรือสัตว์ได้ ซึ่งจะช่วยให้วิธีการถ่ายโอนพลังงานแสงอาทิตย์มีความปลอดภัยและน่าเชื่อถือมากขึ้น.

ในปี 2008 นักวิทยาศาสตร์สามารถส่งสัญญาณไมโครเวฟกำลัง 20 วัตต์จากภูเขาบนเกาะเมาล์ไปยังเกาะฮาวาลได้สำเร็จ นับตั้งแต่นั้นมา JAXA และมิตซูบิชิได้ร่วมมือกันในโครงการมูลค่า 21 พันล้านดอลลาร์เพื่อส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจรซึ่งสามารถผลิตพลังงานได้มากถึง 1 กิกะวัตต์ นี่คือความก้าวหน้าครั้งต่อไปที่กำลังดำเนินการอยู่ในปัจจุบันเพื่อส่งพลังงานแบบไร้สายสำหรับพลังงานแสงอาทิตย์ในอวกาศ.

อย่างไรก็ตาม มูลค่าของพลังงาน SPS ที่ส่งผ่านระบบไร้สายไปยังสถานที่อื่นในอวกาศโดยทั่วไปจะสูงกว่าที่ส่งไปยังโลกมาก มิเช่นนั้นแล้ว วิธีการผลิตพลังงานจะต้องรวมอยู่ในโครงการเหล่านี้และต้องแบกรับค่าใช้จ่ายมหาศาลในการส่งจรวดขึ้นสู่โลก ดังนั้น นอกเหนือจากโครงการสาธิตที่เสนอสำหรับการส่งพลังงานกลับสู่โลกแล้ว ลำดับความสำคัญอันดับแรกสำหรับไฟฟ้าจากระบบ SPS น่าจะเป็นสถานที่ในอวกาศ เช่น ดาวเทียมสื่อสาร คลังเชื้อเพลิง หรือ "จรวดนำส่งแบบลากจูงในวงโคจรที่ขนส่งสินค้าและผู้โดยสารระหว่างวงโคจรต่ำของโลก (LEO) และวงโคจรอื่นๆ เช่น วงโคจรค้างฟ้า (GEO) วงโคจรดวงจันทร์ หรือวงโคจรโลกที่มีความเยื้องศูนย์สูง (HEEO)" ระบบนี้ยังต้องอาศัยดาวเทียมและสถานีรับสัญญาณบนโลกเพื่อแปลงพลังงานเป็นไฟฟ้า เนื่องจากพลังงานนี้สามารถส่งผ่านได้ง่ายจากด้านกลางวันไปยังด้านกลางคืน จึงทำให้พลังงานมีความน่าเชื่อถือ.

บางครั้งมีการเสนอให้ใช้พลังงานนิวเคลียร์สำหรับอาณานิคมที่ตั้งอยู่บนดวงจันทร์ (Moon) หรือ ดาวอังคาร(Mars) เนื่องจากพลังงานแสงอาทิตย์ในบริเวณเหล่านั้นไม่สม่ำเสมอมากนัก โดยดวงจันทร์มีกลางคืนยาวนานถึงสองสัปดาห์ของโลก ดาวอังคารมีกลางคืน แรงโน้มถ่วงค่อนข้างสูง และชั้นบรรยากาศที่มีพายุฝุ่นขนาดใหญ่ปกคลุมและทำให้แผงโซลาร์เซลล์เสื่อมสภาพ นอกจากนี้ ระยะทางที่ดาวอังคารอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์มากกว่า (1.52 หน่วยดาราศาสตร์ หรือ AU) หมายความว่า พลังงานแสงอาทิตย์ที่ดาวอังคารได้รับมีเพียงประมาณ 43% เมื่อเทียบกับวงโคจรของโลก อีกวิธีหนึ่งคือการส่งพลังงานแบบไร้สายไปยังอาณานิคมบนดวงจันทร์หรือดาวอังคารจากดาวเทียมพลังงานแสงอาทิตย์ (SPSS) ดังที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น ความยากลำบากในการผลิตพลังงานในสถานที่เหล่านี้ทำให้ข้อได้เปรียบของ SPS มีมากกว่าการส่งพลังงานไปยังสถานที่ต่างๆ บนโลก เพื่อให้สามารถตอบสนองความต้องการของฐานบนดวงจันทร์และพลังงานสำหรับระบบดำรงชีวิต การบำรุงรักษา การสื่อสาร และการวิจัย อาจมีการใช้พลังงานนิวเคลียร์และพลังงานแสงอาทิตย์ร่วมกันในอาณานิคมแรกๆ สำหรับการผลิตพลังงานความร้อนจากแสงอาทิตย์และพลังงานนิวเคลียร์ในสภาพแวดล้อมที่ปราศจากอากาศ เช่น ดวงจันทร์และอวกาศ และในระดับที่น้อยกว่าในชั้นบรรยากาศที่เบาบางมากของดาวอังคาร หนึ่งในความยากลำบากหลักคือการกระจายความร้อนที่เกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ซึ่งต้องใช้พื้นที่หม้อน้ำค่อนข้างใหญ่.

การพึ่งพาตนเอง

(Self-sustainment)

การผลิตในอวกาศ (In situ manufacturing) อาจทำให้เกิดการจำลองตัวเองได้ บางคนมองว่านี่คือเป้าหมายสูงสุด เพราะจะทำให้จำนวนอาณานิคมเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ในขณะเดียวกันก็ลดต้นทุนและลดการพึ่งพาโลก อาจกล่าวได้ว่าอาณานิคมแรกที่ก่อตั้งขึ้นจะเป็นการจำลองตัวเองครั้งแรกของโลก เป้าหมายระดับกลาง ได้แก่ อาณานิคมที่คาดหวังเพียงข้อมูล (วิทยาศาสตร์ วิศวกรรม ความบันเทิง) และอาณานิคมที่ต้องการเพียงการจัดหาวัตถุที่มีน้ำหนักเบาเป็นระยะ เช่น วงจรไฟฟ้า ยา วัสดุทางพันธุกรรม และเครื่องมือ.

ดำรงไว้ซึ่งประชากร

(Sustaining a population)

ในปี พ.ศ. 2545 (2002) นักมานุษยวิทยา John H. Moore ประมาณการไว้ว่า ประชากรจำนวน 150-180 คนจะทำให้สังคมมีเสถียรภาพได้ถึง 80 รุ่น ซึ่งเทียบเท่ากับ 2,000 ปี สมมติว่าการเดินทางใช้เวลา 6,300 ปี นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ Frédéric Marin และนักฟิสิกส์อนุภาค Camille Beluffi คำนวณจำนวนประชากรขั้นต่ำที่จำเป็นสำหรับยานอวกาศที่จะเดินทางไปยัง Proxima Centauri ว่าจะต้องมีผู้ตั้งถิ่นฐาน 98 คนในตอนเริ่มต้น (จากนั้นลูกเรือจะขยายพันธุ์จนกว่าจะถึงจำนวนประชากรที่คงที่หลายร้อยคนภายในยาน) ในปี 2020 Jean-Marc Salotti เสนอวิธีการกำหนดจำนวนผู้ตั้งถิ่นฐานขั้นต่ำที่จะอยู่รอดบนดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ โดยอิงจากการเปรียบเทียบระหว่างเวลาที่จำเป็นในการทำกิจกรรมทั้งหมดกับเวลาทำงานของมนุษย์ทุกคนที่จำเป็นบนดาวอังคาร.

การสนับสนุน (Advocacy)

บริษัทเอกชนหลายแห่งได้ประกาศแผนการที่จะตั้งอาณานิคมบนดาวอังคาร ในบรรดาผู้ประกอบการที่ผลักดันการตั้งถิ่นฐานในอวกาศ ได้แก่ อีลอน มัสก์, (Elon Musk) เดนนิส ติโต (Dennis Tito)

และบาส แลนส์ดอร์ป (Bas Lansdorp).

องค์กรที่เกี่ยวข้อง

(Involved organizations)

องค์กรที่สนับสนุนการตั้งถิ่นฐานในอวกาศ ได้แก่:

(Organizations that advocate for space colonization include)

บริษัท Blue Origin และเจฟฟ์ เบโซส (Jeff Bezos)

กำลังดำเนินการตามแผนการตั้งอาณานิคมในอวกาศ โดยเริ่มต้นจากฐานบนดวงจันทร์ Blue Origin กำลังพัฒนาระบบปล่อยจรวด New Glenn เพื่อลดต้นทุนการเข้าถึงอวกาศอย่างมาก โดยใช้บูสเตอร์ที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ และกำลังสร้างยานลงจอดบนดวงจันทร์ Blue Moon ขณะเดียวกัน สมาคม Mars Society ก็สนับสนุนแผน Mars Direct ของโรเบิร์ต ซูบริน และการตั้งถิ่นฐานบนดาวอังคาร

สมาคมอวกาศแห่งชาติ (NSS) เป็นองค์กรที่มีวิสัยทัศน์ในการส่งเสริมให้ผู้คนได้ใช้ชีวิตและทำงานในชุมชนที่เจริญรุ่งเรืองนอกโลก นอกจากนี้ NSS ยังมีห้องสมุดขนาดใหญ่ที่รวบรวมบทความและหนังสือฉบับเต็มเกี่ยวกับการตั้งถิ่นฐานในอวกาศอีกด้วย

มูลนิธิ Space Frontier Foundation

สนับสนุนการพัฒนาอวกาศ รวมถึงมุมมองแบบตลาดเสรีและทุนนิยมที่แข็งแกร่งเกี่ยวกับการพัฒนาอวกาศ สถาบัน Space Settlement Institute กำลังค้นหาวิธีการที่จะทำให้การตั้งถิ่นฐานในอวกาศเกิดขึ้นได้ภายในช่วงชีวิตของมนุษย์ SpaceX กำลังพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งทางอวกาศอย่างกว้างขวางโดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อทำให้การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์บนดาวอังคารเป็นไปได้ในระยะยาว สถาบัน Space Studies Institute ให้ทุนสนับสนุนการศึกษาเกี่ยวกับการตั้งถิ่นฐานในอวกาศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทรงกระบอก O'Neill.

กลุ่มพันธมิตรเพื่อกอบกู้อารยธรรม

(Alliance to Rescue Civilization)

วางแผนที่จะสร้างฐานสำรองของอารยธรรมมนุษย์บนดวงจันทร์และสถานที่อื่นๆ ที่อยู่ห่างไกลจากโลก สมาคมระหว่างดาวเคราะห์แห่งอังกฤษ (British Interplanetary Society - BIS) ส่งเสริมแนวคิดเกี่ยวกับการสำรวจและการใช้ประโยชน์จากอวกาศ รวมถึงการสร้างอาณานิคมบนดาวอังคาร ระบบขับเคลื่อนในอนาคต (ดูโครงการเดดาลัส) การปรับสภาพดาวเคราะห์ให้เหมาะสมกับการอยู่อาศัย และการค้นหาโลกอื่นๆ ที่สามารถอยู่อาศัยได้ ในเดือนมิถุนายน 2013 BIS ได้เริ่มโครงการ SPACE เพื่อทบทวนการศึกษาเรื่องอาณานิคมอวกาศของเจอราร์ด โอ'นีล ในช่วงทศวรรษ 1970 โดยพิจารณาจากความก้าวหน้าต่างๆ ที่เกิดขึ้นนับตั้งแต่นั้นมา

ความคืบหน้าของความพยายามนี้ได้ถูกนำเสนอโดยละเอียดในวารสาร BIS ฉบับพิเศษในเดือนกันยายน 2019 โดยมี Asgardia (ประเทศ) เป็นองค์กรที่พยายามหลีกเลี่ยงข้อจำกัดที่กำหนดโดยสนธิสัญญาอวกาศ และองค์การสำรวจอวกาศไซปรัสส่งเสริมการสำรวจและการตั้งถิ่นฐานในอวกาศ รวมถึงส่งเสริมความร่วมมือในอวกาศ.

การทดลองกับสภาพแวดล้อมบนโลก สภาพแวดล้อมจำลองดาวอังคาร และรายชื่อสภาพแวดล้อมจำลองดาวอังคาร หน่วยงานอวกาศหลายแห่งสร้าง "ฐานทดสอบ" ซึ่งเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกบนโลกสำหรับการทดสอบระบบช่วยชีวิตขั้นสูง แต่สิ่งเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาสำหรับการบินอวกาศของมนุษย์ในระยะยาว ไม่ใช่การตั้งถิ่นฐานถาวร ความพยายามที่โด่งดังที่สุดในการสร้างระบบจำลองของชุมชนที่พึ่งพาตนเองได้คือ ไบโอสเฟียร์ 2 (Biosphere 2) ซึ่งพยายามจำลองระบบนิเวศของโลก BIOS-3 เป็นระบบนิเวศปิดอีกแห่งหนึ่งที่สร้างเสร็จในปี 1972 ในเมืองครัสโนยาร์สค์ ประเทศไซบีเรีย สถานีวิจัยทะเลทรายดาวอังคาร (Mars Desert Research Station) มีที่อยู่อาศัยด้วยเหตุผลที่คล้ายคลึงกัน แต่สภาพภูมิอากาศโดยรอบไม่ได้เลวร้ายจนเกินไป สถานีวิจัยอาร์กติกดาวอังคารบนเกาะเดวอน (Devon Island Mars Arctic Research Station) ก็สามารถใช้เป็นแนวทางฝึกฝนสำหรับการสร้างและปฏิบัติการฐานปฏิบัติการนอกโลกได้เช่นกัน

อิทธิพลของนิยายวิทยาศาสตร์

(Influence of science fiction)

การตั้งถิ่นฐานในอวกาศเป็นธีมที่ปรากฏซ้ำๆ ในนิยายวิทยาศาสตร์ นาซาเริ่มประเมินประเด็นการตั้งถิ่นฐานในอวกาศตั้งแต่ปี 1975 ด้วยการศึกษาการออกแบบการตั้งถิ่นฐานในอวกาศ (Space Settlements Design Study) รายงานฉบับนี้ยอมรับโดยตรงถึงรากฐานของแนวคิดต่างๆ เกี่ยวกับการตั้งอาณานิคมในนิยายวิทยาศาสตร์ โดยอ้างอิงคำพูดของโรเบิร์ต ซัลเคลด์ ผู้เขียน และเน้นย้ำถึงบทบาทของผู้บุกเบิกนิยายวิทยาศาสตร์ควบคู่ไปกับผู้ก่อตั้งด้านอวกาศยาน ซึ่งยกตัวอย่างเช่น จูลส์ เวอร์น ที่มีความเกี่ยวข้องกับ คอนสแตนติน ซิโอลคอฟสกี (Constantin Tsiolkovsky)

อันที่จริง การล่าอาณานิคมในฐานะหัวข้อในนิยายและการล่าอาณานิคมในฐานะโครงการวิจัยนั้นไม่ได้แยกจากกัน การวิจัยเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญสำหรับนิยาย และบางครั้งนิยายก็เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดการวิจัยแนวคิดที่น่าทึ่งที่สุดในวงการวิทยาศาสตร์หลายอย่างไม่ได้เกิดขึ้นในห้องทดลอง แต่เกิดขึ้นในความคิดของนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์อย่างเช่น อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก และเรย์ แบรดเบอรี

บทความของคลาร์กในปี 1945 เกี่ยวกับดาวเทียมสื่อสารเป็นแนวคิดดั้งเดิมที่อยู่เบื้องหลังดาวเทียมสื่อสารสมัยใหม่ นวนิยายเรื่อง The Martian Chronicles ของแบรดเบอรี สำรวจการสำรวจและการตั้งถิ่นฐานบนดาวอังคาร และได้รับการยกย่องว่าเป็นแรงบันดาลใจหลักเบื้องหลังภารกิจมากมายของนาซาไปยังดาวอังคาร อุปกรณ์สื่อสารและไตรคอร์เดอร์จากนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง Star Trek

เป็นแรงบันดาลใจให้กับโทรศัพท์มือถือและอุปกรณ์คัดกรองผู้ป่วยไร้สาย นิยายได้จุดประกายนวัตกรรมและการประดิษฐ์เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ๆ การสื่อสาร หลักการปกครอง และอุปกรณ์เทคโนโลยีขั้นสูง ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่นิยายวิทยาศาสตร์คาดการณ์ไว้ ล้วนเป็นปัจจัยสำคัญต่อการอยู่รอดของอาณานิคมนอกโลก โครงการ ITSF (Innovative Technologies in Science Fiction for Space Applications) ขององค์การอวกาศยุโรปได้พิจารณาถึงการผสมผสานระหว่างนิยายและวิทยาศาสตร์ในลักษณะเดียวกัน นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ Norman Spinrad เน้นย้ำถึงบทบาทของนิยายวิทยาศาสตร์ในฐานะพลังแห่งวิสัยทัศน์ที่ก่อให้เกิดการพิชิตอวกาศ ซึ่งเขาเชื่อว่าเป็นคำที่แฝงด้วยแนวคิดจักรวรรดินิยมและการตั้งอาณานิคมในอวกาศ เขายังแสดงให้เห็นว่านักรัฐศาสตร์และนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์

เจอร์รี พูเมล (Jerry Poumelle) นักรัฐศาสตร์และนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ ในความต้องการที่จะฟื้นฟูการพิชิตอวกาศเพื่อจุดประสงค์นี้ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 กลับเป็นการเริ่มต้นโครงการริเริ่มการป้องกันเชิงยุทธศาสตร์ของรัฐบาลเรแกน ซึ่งเขาถือว่าเป็นความล้มเหลว เพราะแทนที่โครงการทางทหารจะฟื้นฟูโครงการอวกาศ กลับเกิดผลตรงกันข้าม คือ งบประมาณ 40 พันล้านดอลลาร์ของโครงการนี้ถูกนำไปใช้เพื่อการก่อสร้างฐานบนดวงจันทร์แทน.

อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก

(Arthur C. Clarke)

หนึ่งในนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ชื่อดัง ผู้สนับสนุนแนวคิดของมาร์แชล ซาเวจ ประกาศในบทความปี 2001 ซึ่งเป็นวันที่ปรากฏในหนังสือชื่อดังเล่มหนึ่งของเขาคือ 2001: A Space Odyssey ว่าภายในปี 2057 จะมีมนุษย์อยู่บนดวงจันทร์ ดาวอังคาร ยูโรปา แกนีมีด ไททัน และโคจรรอบดาวศุกร์ ดาวเนปจูน และดาวพลูโต นิยายวิทยาศาสตร์ร่วมสมัยได้ขยายวิสัยทัศน์การตั้งอาณานิคมออกไปไกลกว่านั้น ซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง The Expanse ซึ่งสร้างจากนวนิยายชุดชื่อเดียวกันของเจมส์ เอส. เอ. คอรีย์ กล่าวถึงการเมืองและความขัดแย้งของมนุษยชาติในอีกหลายร้อยปีข้างหน้าหลังจากที่ได้ตั้งอาณานิคมในระบบสุริยะและดาวอังคารกลายเป็นมหาอำนาจทางทหารอิสระ ในบทความของเทเรซา ฮัทชินเกี่ยวกับซีรีส์นี้ในปี 2021 ได้มีการเปรียบเทียบระหว่างเรื่องราวในนิยายกับความเป็นจริงของการพัฒนาการสำรวจอวกาศที่นำโดยบริษัทต่างๆ ในปัจจุบัน.

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

ผู้เขียนบทความ ภาษาอังกฤษ, ไทย 🇹🇭

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

ควีน เคลียร์มิลลี่ 8888 👑🇹🇭

ประเทศไทย 2569 🇹🇭

วันที่ 22 เดือน มิถุนายน พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 13 : 15 น. 🇹🇭

#QueenKlearmilly8888👑🇹🇭

#Klearmilly8888🇹🇭

#GoogleMapsThailand🇹🇭

#StellariumThailand🇹🇭

#PhasesOfTheMoonThailand🇹🇭

https://www.facebook.com/share/18SHpK1PdU/

https://www.facebook.com/share/1Ber325t8R/

https://www.facebook.com/share/1JH3YzxGDw/