ผู้ติดตาม 796 คน

ติดตาม

0 คนบันทึกแล้ว

Infinity Gallery Disciple Of Luang Pu Thuat 🇹🇭

Uthong Buddha image (old face)

A rare ancient Buddha image from Thailand, Uthong style, early period (Series 1), created during the 17th-18th Buddhist centuries, before the establishment of Ayutthaya as the capital city.

A key distinguishing feature of Buddha images from the Uthong period is their face, which is typically square, stern, fierce, and imposing, resembling...Among the elderly, who were influenced by a blend of Dvaravati and ancient Khom art, who were the ancestors of the Thai people in the past (to emphasize for clarity... Khom are Thai, Not "Khmer or Cambodian"!!) (Khmer (Cambodian) were slaves of the Thai people in the past!). These artifacts heavily incorporate ancient Khom art and are commonly found in the provinces of Chai Nat, Sankhaburi (Lopburi Province), and Suphan Buri (Thailand) :

- Square face: Flat, wide face, stern, serious, not smiling like in other eras.

- Hair: The face has prominent raised lines forming a clear hairline frame.

- Arched eyebrows: Prominent, straight, and not arched or crooked.

- The chin of the Buddha is depicted as broad and thick, with ridges resembling the chin of an average human.

- Hair styled like jackfruit thorns: The hair curls are relatively small and numerous, resembling jackfruit thorns.

- Halo with bumps or nodules: The top of the head is made into a round bump or a lotus bud (in some versions, this develops into a low flame).

- Straight-cut monastic robe: A large, long piece of cloth draped over the shoulder, reaching to the navel, with a straight cut at the end.

- Concave base: The base of the Buddha image is often concave inwards, resembling a ship's hull, and is usually depicted in the Maravijaya posture (victory over Mara).

The term "Ratchathani" refers to the capital city or the center of national administration, the residence of the monarch. In Thai history, this term has been used since ancient times, beginning with the era of Thailand's major kingdoms, such as the oldest kingdoms in the territory of Thailand that began using the prefix "Ratchathani."is:

- Dvaravati Kingdom

- Lavo Kingdom

- Hariphunchai Kingdom

- Srivijaya Kingdom

- Khom Empire

- Kingdom of Porn Link

- Lanna Kingdom

- Sukhothai Kingdom

- The Ayutthaya Kingdom

- The Thonburi Kingdom

- Bangkok Rattanakosin

(The present-day Kingdom of Thailand).

1. Dvaravati Kingdom

11th-16th Centuries CE. The Dvaravati Kingdom (with its center in central Thailand) was located in the lower Chao Phraya River basin. Its main centers were in Nakhon Pathom Province and Uthong City (present-day Suphan Buri Province), Thailand. The Dvaravati Kingdom is notable for its archaeological evidence, particularly its distinctive written scriptures and art and culture, which are considered among the earliest in Thailand, such as the Dharma Chakra (wheel of Dharma) and the reclining deer artifact. The kingdom is celebrated in mainstream Thai and global history as the first capital of the Thai people, and is notable for its invention of the Thai alphabet and its trade, which brought worldwide recognition to Thailand., The flourishing of Thai civilization stems from stable settlements, sustainable occupations, and permanent settlements. This led to the development of lifestyles, laws, customs, traditions, arts and sciences, magnificent temples reflecting each era, and technological advancements in tools and devices for modern and convenient use. These foundations were shaped by Thailand's Buddhist society from the past, becoming a cultural heritage passed down to the present day, allowing for a deeper understanding of Thailand's past greatness.

2. The Lavo Kingdom (12th-18th centuries CE) was centered in the city of Lavapura (present-day Lopburi) and flourished greatly during the period when it adopted cultural influences from the Khom

3. Hariphunchai Kingdom (13th-19th centuries CE): An important kingdom in the upper Ping River basin, centered in present-day Lamphun province. It was a significant center for the dissemination of Buddhism in northern Thailand.

4. The Srivijaya Kingdom (centered in southern Thailand), 13th-18th Buddhist centuries.

Location: The Indochina Peninsula, also known as the Malay Peninsula, was formerly under Thai rule, encompassing the lower southern provinces of Thailand, including Trang, Narathiwat, Pattani, Phatthalung, Yala, Songkhla, and Satun. The Srivijaya Kingdom was a prominent center of maritime power in the Eastern world and a major international trade hub. Countries from around the globe traded goods with Thailand, leading to Thailand's immense prosperity and earning it the nickname "Suvarnabhumi" (Land of Gold).

Thailand, meaning "Land of Gold," is a name that appears in Buddhist scriptures and ancient Indian documents. Historically and geographically, it refers to Thailand, located in Southeast Asia, encompassing the area of present-day Thailand. Thailand was a center of trade and ancient civilization.

Of paramount importance to the world, this Suvarnabhumi region of Thailand is also the starting point of world civilization. Thailand, the land of...Buddhism has become an integral part of the Thai way of life and has been a part of Thai culture from the past to the present.

Buddhism has been deeply rooted in Thailand since the time of Emperor Ashoka (236 CE). To this day, it has become the spiritual center and core element in shaping Thai culture, way of life, art, and architecture, ultimately serving as a model of one of the most valuable and greatest world civilizations on earth.

5. The Khom Empire (or Angkor Kingdom)

An ancient kingdom that flourished among Thailand existed between the 8th and 20th centuries CE, centered in the southeastern region of Thailand.

It covers a vast area encompassing the entire landmass of Cambodia. Historically, this territory was under the administration of Thailand and was part of the Kingdom of Thailand. Today, it is part of Cambodia.

The following provinces were officially annexed by Cambodia and become part of Thailand:

- Phibulsongkram Province: Established during the Indochina conflict (1941-1946). Currently, it comprises the areas of Siem Reap Province, Oddar Meanchey Province, and Banteay Meanchey Province in Cambodia.

- Battambang Province: This province was part of Thailand from the late 18th century before being lost to France in 1907. Battambang Province in Thailand is now part of Thai territory, with its northwestern border adjoining Sa Kaeo and Chanthaburi Provinces.

The loss of Thai territory in this area was caused by a conspiracy between France and Cambodia, who betrayed Thailand by invading and seizing Thai land to create a new country called Cambodia (or Khmer, the former name of Cambodia). This loss of Thai territory coincided with World War I.

Koh Kong Province and Chiang Taeng Province

Currently, Thailand's land in this region has been plundered by France, which then established a new country under its rule called Cambodia. This country has a history intertwined with Siam (Thailand), a consequence of the R.S. 112 crisis (1893). This is of significant historical importance.

Originally part of Thailand, it was known as "Pachanta Khiri Khet Province." Today, the majority of the area is mainland, not an island. A large portion of the population are Thai displaced persons and Thais of Koh Kong descent who have been assimilated and brainwashed by a false history orchestrated by the French and Cambodian leader Hun Sen.

Daeng rewritten the story to distort the truth. These displaced Thais were forced not to speak Thai, prohibited from living like Thais, and anyone who broke the rules would be shot. Everyone was forced to speak only Khmer and French. In the past, before France and Cambodia conspired to betray Thailand, they invaded and plundered Thai land, giving it to Cambodia. To create a country that had only emerged on the world map 73 years ago, named Cambodia. This part of Thailand was one of the eastern provinces of Thailand, which Thailand had ruled for over 3,000 years.

The once great kingdom of the Thai people in Southeast Asia was distinguished by its civilization, particularly its magnificent stone castles—a wonder of the world—as well as its city planning and grand irrigation systems that amazed people around the globe.

6. Tambralinga Kingdom was an ancient Thai state on the Malay Peninsula, or Indochina Peninsula, of Thailand (corresponding to the 6th-18th centuries CE). Its center was located in present-day Nakhon Si Thammarat Province, Thailand. It was a center of trade and a hub for the dissemination of Theravada Buddhism (Lankavamsa) to the Sukhothai Kingdom. Later, it changed its name to Nakhon Si Thammarat Kingdom. The kingdom was situated in the Hat Sai Kaeo area, encompassing the entire southern part of Thailand and extending into all of Malaysia. Important kings of Tambralinga Kingdom included King Sri Dharmasoka, who founded the city of Nakhon Si Thammarat and established the Phra Borom That Chedi (a Buddhist stupa). Another crucial king was King Chandrabhanu, a great warrior who liberated Thailand and expanded the kingdom's territory to India. In the 18th Buddhist century, he suppressed Islamic pirates who ambushed Thais and sailors carrying goods for trade with Thailand, forcing the rebels to retreat to what is now Malaysia. His military prowess allowed him to expand his territory under the Tambralinga Kingdom, extending his influence throughout the Malay Peninsula. He even led a naval expedition to suppress Islamic rebels in Sri Lanka, achieving victory and returning victorious to Siam (Thailand).

7. Lanna Kingdom (centered in northern Thailand) Dating back to the 19th-25th Buddhist centuries, the kingdom was located in upper northern Thailand, including areas such as Chiang Mai, Chiang Rai, and Lamphun. Its notable features include flourishing arts, culture, religion, and the Lanna script.

8. Sukhothai Kingdom (Dawn of Happiness): This kingdom existed from the 18th to 20th Buddhist centuries (1781-1981 CE). It was one of the first independent states in Thailand, centered in present-day Sukhothai Province. Its most prosperous era was during the reign of King Ramkhamhaeng the Great, a golden age marked by the invention of the Thai alphabet, free trade, and a paternalistic style of governance. The historical and cultural heritage of the Sukhothai Kingdom is: The first stone inscription records the history, governance, and way of life of the people of Sukhothai, reflecting the prosperity and abundance of the Thai land through the phrase "There are fish in the water, and rice in the fields." Distinguishing features of Sukhothai art include the graceful walking Buddha image, the lotus-shaped stupa, and the vast number of ancient Sangkhalok pottery found throughout Thailand. The system of governance at that time was a "father-son" system, where the king cared for his subjects as family members, and a bell was hung at the palace gate allowing citizens to lodge complaints 24 hours a day.

9. Ayutthaya Kingdom (1893-2310 BE), The Ayutthaya Kingdom, or the Kingdom of Siam, was founded by King Ramathibodi I (King Uthong) in 1893 BE, with its center on the island of Ayutthaya. It flourished for 417 years. Development of the Ayutthaya Kingdom...

The founding of this great kingdom resulted from the unification of the Suphanburi region.

And the Lavo-Ayutthaya region, an empire situated in the Chao Phraya, Lopburi, and Pa Sak river basins, where the rivers converge to form an island city, a strategically advantageous location.

It was also an international trading center where merchants from all over the world came to buy and exchange goods with Thais. During the golden age of trade in the 22nd Buddhist century, in the reign of King Narai the Great, Ayutthaya became the center of world trade.

Foreign nations that frequently visited and traded goods with Thailand, such as China, India, the Netherlands, France, England, Arabia, and Japan, engaged in extensive trade. The kingdom was ruled by a total of 33 monarchs, divided into 5 dynasties: the Uthong Dynasty, the Suphanburi Dynasty, the Sukhothai Dynasty, the Prasat Thong Dynasty, and the Ban Phluang Dynasty.

10. The Thonburi Kingdom was a short-lived kingdom of Thailand, existing from 1767 to 1782, lasting only 15 years. It was ruled by King Taksin the Great as the sole monarch. He established Thonburi as the capital on December 28, 1767. The primary purpose of establishing this new capital was its more advantageous location compared to Ayutthaya, situated near the river mouth for trade, maritime transport, and defense despite his limited manpower. The Thonburi Kingdom encompassed the Lanna region, northern and northeastern parts of Thailand, as well as present-day Cambodia, and parts of the left bank of the Mekong River and Laos.

11. Rattanakosin Era (Rattanakosin Kingdom, the present-day Kingdom of Thailand)

Bangkok was established on April 21, 1782, by King Rama I (Phra Buddha Yodfa Chulalok), the first king of the Chakri dynasty. He moved the capital from Thonburi to Phra Nakhon (the other side of the river). This kingdom has served as the administrative, economic, and cultural center of Thailand to this day.

The development of Bangkok's history can be divided into three main eras:

- Early Rattanakosin Era (1782-1851): Beginning from the reign of King Rama I to King Rama III, this period was a time of national restoration, the construction of the Grand Palace and Wat Phra Sri Rattanasadaram, warfare to protect the country, and the beginning of trade with foreign countries.

- Modernization Era (1851-1932): Beginning from the reign of King Rama IV to King Rama VII, this era saw Thailand facing colonialism. Therefore, Thailand had to accelerate development and reform to be on par with

developed nations, such as the abolition of slavery, the construction of public utilities, and the reform of the Thai bureaucracy to create quality personnel for Thai society

- The democratic era (1932-present) began after the political change in 1932. The country transitioned to a democratic system, and Bangkok grew into a world-class metropolis, a center of all aspects. This made Thailand one of the top 10 must-visit tourist destinations in the world.

The factors that have driven Thailand's rise, surrounded by Buddhism—the starting point and the source of one of the world's greatest civilizations from the past to the present—are its key strengths. Thailand possesses some of the world's most favorable geographical features, including physical characteristics of its land surface comprising natural elements such as topography, climate, water resources, vegetation, and other resources essential for human survival. Over 99 percent of the world's civilizations originated in river basins, such as the Chao Phraya River basin (Thailand), the Mesopotamian basin, the Egyptian river basin, and the Yellow River basin (China), or were situated on peninsulas conducive to trade and navigation. The Indochina Peninsula, or the Malay Peninsula, was part of Thailand in the past. Thailand lost some of this territory because France used its military forces to invade and plunder Thai land to create Cambodia.

Buddhism, faith, and Thai beliefs, along with the monarchy, are at the heart of the nation. The King is the central figure uniting the hearts of all Thais. Buddhism, the national religion of Thailand, governs social behavior, maintaining peace, order, discipline, compassion, and virtuous morality. This is the inspiration behind architectural works such as Thai temples. Temples are religious structures meticulously designed according to Buddhist beliefs. Traditional Thai architecture typically divides the main area into two parts:

- Buddhavasa (an area dedicated to Buddhism)

- Sanghawas (the living area for monks)

It is the science and art of designing, planning, and constructing buildings for practical and useful purposes. Thai architecture fulfills both physical and mental needs, requiring strength, durability, permanence, and aesthetic harmony with the environment and the Thai way of life, guided by Buddhism, which is central to world Buddhism. Thai architecture is directly related to Buddhism, characterized by traditional Thai architecture and strict adherence to specific architectural styles to preserve Thai identity. This unique characteristic reflects the nation and the Thai way of life, intricately integrated with Buddhism, cultural heritage, customs, traditions, and a way of life passed down from the past to the present.

"Buddhism is the national religion of Thailand. Thai people are Buddhists. Buddhism is widely regarded as the best religion in the world, and it is the only religion in the world that science can prove."

🔥 Image source:

Infinity Gallery, Disciples of Luang Pu Thuad, Koh Lanta District, Krabi Province, Thailand. Infinity Gallery is a gallery that collects authentic and rare Luang Pu Thuad amulets and other Buddhist Buddha images. These are highly valuable collectibles from all generations and temples, representing the largest collection in Thailand and possibly the world.

Compose articles in English, Thai 🇹🇭

By: Ms. Ratcharinda Teachaprasarn 👑🇹🇭

Queen Klearmilly 8888 👑🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

July 3, 2026, 17 : 20 p.m 🇹🇭

------------------+++

พระบูชา อู่ทอง (หน้าแก่)

พระพุทธรูปโบราณหายาก ของประเทศไทย

ศิลปะอู่ทอง รุ่นที่ 1 (ยุคต้น) ซึ่งสร้างขึ้นในช่วงพุทธศตวรรษที่ 17-18 ก่อนการสถาปนากรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี

โดยพระบูชาในยุคสมัยอู่ทอง จะมีจุดเด่นสำคัญที่ พระพักตร์ (ใบหน้า) มีลักษณะ สี่เหลี่ยมเคร่งขรึม ดุดัน และดูน่าเกรงขามคล้าย

กับผู้สูงอายุ ซึ่งได้รับอิทธิพลผสมผสานมาจากศิลปะทวารวดี และศิลปะขอมโบราณ ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของคนไทยในอดีต ( เน้นย้ำเพื่อความไม่สับสน ...ขอมคือคนไทย ไม่ใช่ "เขมร") (เขมรคือ ทาส ของคนไทยในอดีต!)

ได้ผสมผสานศิลปะขอมโบราณไว้อย่างเข้มข้นมักพบมากในแถบจังหวัดชัยนาท เมืองสรรคบุรี จังหวัดลพบุรี และ จังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศไทย

- พระพักตร์สี่เหลี่ยม: ใบหน้าแบนกว้าง หน้าดุ เคร่งขรึม ไม่ยิ้มแย้มเหมือนยุคอื่นมีไร

- พระศก: มีเส้นนูนเป็นกรอบไรผมเด่นชัดล้อมรอบวง พระพักตร์

- พระขนงปีกกา: คิ้วต่อนูนเด่นชัดและตรง ไม่โก่งงอ

- พระหนุรูปคางคน: คางป้านหนา แยกเป็นลอนคล้าย คางของมนุษย์สามัญ

- พระเกศาหนามขนุน: เม็ดพระศกค่อนข้างเล็กและถี่ คล้ายหนามขนุน

- พระรัศมีตุ่มหรือต่อม: ยอดพระเศียรทำเป็นตุ่มกลม หรือดอกบัวตูม (บางองค์พัฒนาเป็นเปลวเพลิง เตี้ย)ชาย

- สังฆาฏิปลายตัดตรง: ผ้าพาดบ่าเป็นแผ่นใหญ่ ยาว จรดพระนาภี (สะดือ) และปลายตัดเส้นตรง

- ฐานหน้า กระดานแอ่นเว้า : ฐานขององค์พระมักเว้าเข้าข้างในคล้ายสำเภา มัก สร้างเป็นปางมารวิชัย.

คำว่า "ราชธานี" หมายถึง เมืองหลวง

หรือ ศูนย์กลางการปกครองของประเทศ

ที่เป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ ในประวัติศาสตร์ไทย คำนี้เริ่มใช้เรียกมาตั้งแต่โบราณ เริ่มมาตั้งแต่ยุคสมัยของอาณาจักรหลักของไทย เช่น อาณาจักรที่เก่าแก่ที่สุดในดินแดนประเทศไทยที่เริ่มใช้คำนำหน้าว่า "ราชธานี"

คือ:

- อาณาจักรทวารวดี

- อาณาจักรละโว้

- อาณาจักรหริภุญชัย

- อาณาจักรศรีวิชัย

- อาณาจักรขอม

- อาณาจักรตามพรลิงค์

- อาณาจักรล้านนา

- อาณาจักรสุโขทัย

- อาณาจักรอยุธยา

- อาณาจักรธนบุรี

- อาณาจักรธนบุรี เมืองหลวงของประเทศไทยในปัจุบัน.

1. อาณาจักรทวารวดี พุทธศตวรรษที่ 11 -16

อาณาจักรทวารวดี (มีศูนย์กลางของอาณาจักรอยู่ในภาคกลาง ของประเทศไทย) สถานที่ตั้งของอาณาจักร อยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง มีศูนย์กลางหลักที่จังหวัดนครปฐม และ เมืองอู่ทอง ปัจุบันคือจังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศไทย ความโดดเด่น และเป็นรัฐสมัยประวัติศาสตร์ของอาณาจักรทวารวดี ที่มีหลักฐานทางโบราณคดี คือ ลายลักษณ์อักษร และศิลปวัฒนธรรมที่ ชัดเจนแห่งแรกซึ่งเกิดขึ้นในไทย เช่น ศิลาธรรมจักร และกวางหมอบ

ความโดดเด่นของอาณาจักร คือได้รับการยกย่องใน ประวัติศาสตร์กระแสหลักของไทยและโลกว่าอาณาจักรแห่งนี้เป็นราชธานีแห่ง แรกของชนชาติไทย โดดเด่นด้านการประดิษฐ์ อักษรไทยและการค้า ทำให้แผ่นดินไทยมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักรไปทั่วโลก

ความเจริญรุ่งเรืองของอารยธรรมไทย เกิดจากการตั้งถิ่นฐานที่มั่นคง มีอาชีพที่หล่อเลี้ยงชีวิต

มีถิ่นฐานที่มั่นคง นำไปสู่การพัฒนาวิถีชีวิต กฎหมาย ขนบธรรมเนียม ประเพณี ศิลปวิทยาการ วัดที่งดงามตามแต่ละยุคสมัย และเทคโนโลยีเครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตที่สะดวกสบาย เพื่อการใช้งานที่ทันสมัยและสะดวกขึ้น รากฐานเหล่านี้ถูกหล่อหลอมด้วยสังคมพุทธของไทยตั้งแต่ในอดีตจน กลายเป็นมรดกทางวะฒนธรรมที่ตกทอดมาสู่โลกมนุษย์ในยุคปัจจุบันได้รับรู้ ความยิ่งใหญ่ของไทยตั้งแต่ในสมัยอดีตได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น.

2. อาณาจักรละโว้ (พุทธศตวรรษที่ 12-18)

มี ศูนย์กลางอยู่ที่เมืองลวปุระ (ลพบุรีในปัจจุบัน) รุ่งเรืองมากในยุคที่รับวัฒนธรรมจากขอม

3. อาณาจักรหริภุญชัย (พุทธศตวรรษที่ 13-19): อาณาจักรสำคัญในลุ่มแม่น้ำปิงตอนบน มี ศูนย์กลางอยู่ที่จังหวัดลำพูนในปัจจุบัน เป็น แหล่งเผยแพร่พุทธศาสนาที่สำคัญในภาคเหนือ

4. อาณาจักรศรีวิชัย (ศูนย์กลางของอาณาจักรอยู่ทางภาคใต้ของประเทศไทย) ช่วงพุทธศตวรรษที่ 13-18

สถานที่ตั้ง: คาบสมุทรอินโดจีน หรือมีชื่่อเรียกอีกชื่อว่า คาบสมุทรมลายู ซึ่งคาบสมุทรแห่งนี้เคยอยู่ในใต้การปกครองของไทย ครอบคลุมพื้นที่ ภาคใต้ตอนล่างของไทย ได้แก่ จังหวัดตรัง นราธิวาส ปัตตานี พัทลุง ยะลา สงขลา และ สตูล

ความโดดเด่นของอาณาจักรศรีวิชัย เป็นศูนย์กลางมหาอำนาจทางทะเลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกตะวันออก เป็นศูนย์กลางการค้าขายแลกเปลี่ยนระดับนานาชาติ ที่มีจากหลากหลายประเทศทั่วโลก แวะเวียนนำสินค้าจากประเทศของตนเอง มาซื้อขายแลกเปลี่ยนสิ้นค้ากับไทย จนทำให้ไทยเจริญรุ่งเรื่องสุดขีด

จนทำให้ไทยได้รับสมญานามว่า...ดินแดนสุวรรณภูมิ (Suvarnabhumi) แปลว่า "แผ่นดินทอง" เป็นชื่อที่ปรากฏในคัมภีร์ทาง พระพุทธศาสนา และเอกสารอินเดียโบราณ ในทางประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ หมายถึง ประเทศไทยซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อุษาคเนย์) ครอบคลุม พื้นที่ประเทศไทยในปัจจุบัน โดยประเทศไทยเป็นจุดศูนย์กลางการค้าและอารยธรรมโบราณ

ที่สำคัญยิ่งของโลก และดินแดนสุวรรณภูมิของไทยแห่งนี้ยังเป็นจุดเริ่มต้นของอารยธรรมของโลก ประเทศไทยดินแดนแห่งพระพุทธศาสนา โดยศาสนาพุทธได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในวิถีชีวิตของคนไทย และอยู่เคียงคู่กับแผ่นไทยมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจุบัน

ศาสนาพุทธได้หยั่งรากลงในแผ่นดินไทย

มาตั้งแต่สมัยพระเจ้าอโศกมหาราช (พ.ศ. 236) จวบ จนปัจจุบันได้กลายเป็นศูนย์รวมจิตใจ

และแกนหลัก ในการหล่อหลอมวัฒนธรรม วิถีชีวิต รวมถึงศิลปะ และสถาปัตยกรรมของคนไทยตลอดมา จนกลายเป็นต้นแบบของอารยธรรมโลกที่ล้าค่า และยิ่งใหญ่ที่สุดในปฐพี.

5.อาณาจักรขอม (หรืออาณาจักรพระนคร)

อาณาจักรโบราณที่เคยรุ่งเรื่องของไทย อยู่ ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 8 -20 โดยมีศูนย์กลางในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศไทยครอบคลุมพื้นที่กว้างขวางปกคลุมแผ่นดินของกัมพูชาทั้งหมด ในอดีตดินแดนแห่งนี้เคยอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศไทย และเป็นดินแดนของราชอาณาจักรไทย ปัจุบันกลายที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศกัมพูชา

โดยเขมรได้ผนวกเข้าเป็นจังหวัดของไทยอย่างเป็นทางการ ได้แก่

- จังหวัดพิบูลสงคราม: ตั้งขึ้นในช่วงกรณีพิพาท อินโดจีน (พ.ศ. 2484 - 2489) ปัจจุบันคือพื้นที่ จังหวัดเสียมราฐ จังหวัดอุดรมีชัย และจังหวัด บันทายมีชัย ของกัมพูชา

- จังหวัดพระตะบอง จังหวัดนี้เคยเป็นจังหวัดของไทย ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก่อนเสียให้ ฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2450 จังหวัดพระตะบองของประเทศคือส่วนหนึ่งของแผ่นดินไทย มีพื้นที่ทาง ทิศตะวันตกเฉียงเหนือจรดชายแดนไทย โดย ติดต่อกับจังหวัดสระแก้ว และ จังหวัดจันทบุรี, ประเทศไทย

การเสียดินแดนของไทยในบริเวณนี้ สาเหตุมาจากฝรั่งเศสและกัมพูชา รวมหัวกันหักหลังประเทศไทย โดยการนำกองกำลังทหารบุกปล้นเอาแผ่นดินไทย เพื่อนำไปสร้างประเทศใหม่ที่มีชื่อว่า กัมพูชา หรือ เขมร (ชื่อในอดีตของกัมพูชา ซึ่งการเสียดินแดนของไทยในส่วนนี้ตรงกับสงครามโลกครั้งที่ 1

- จังหวัดเกาะกง และ จังหวัดเชียงแตง

ปัจุบันไทยได้ถูกฝรั่งเศสปล้นแผ่นดินส่ในนี้ของไทย ไปสร้างประเทศใต้ปกครองขึ้นมาใหม่ ที่มีชื่อว่า กัมพูชา ที่มีประวัติศาสตร์ เกี่ยวข้องกับสยาม (ไทย) ผลพวง ของวิกฤตการณ์ ร.ศ.112

ความสำคัญด้านประวัติศาสตร์

เดิมเป็นดินแดนของไทย มีชื่อเรียกว่า "จังหวัดปัจจันตคีรีเขตร์" ปัจจุบันพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นแผ่นดินใหญ่ ไม่ใช่เกาะ ประชากรในพื้นที่จำนวนมากเป็นคนไทยพลัดถิ่น และชาวไทยเชื้อสายเกาะกง ที่ถูกกลืน และล้างสมองด้วยประวัติศาสตร์จอมปลอมที่ฝรั่งเศสและนายฮุนเซนผู้นำเขมรแดง เขียนขึ้นมาใหม่เพื่อบิดเบือนความจริง คนไทยที่ผลัดถิ่นเหล่านี้ ถูกบังคับไม่ให้พูดภาษาไทย ห้ามใช้วิถีชีวิตแบบคนไทย ใครฝ่าฝืนกฎจะต้องถูกยิงทิ้ง ทุกคนจะถูกบังคับให้พูดภาษาเขมร และ ภาษาฝรั่งเศสเท่านั้น

ในอดีตก่อนที่จะถูกฝรั่งเศสและกัมพูชา ได้รวมหัวกันหักหลังประเทศไทย นำกองกำลังทำหารบุกปล้นแผ่นดินไทยไปมอบให้แก่กัมพูชา เพื่อนำไปสร้างประเทศที่เพิ่งโผล่มาบนแผนที่โลกได้เพียงแค่ 73 ปีที่มีชื่อ กัมพูชา แผ่นดินไทยส่วนนี้ คือหนึ่งของมณฑลบูรพาของประเทศไทย ที่ไทยเคยปกครองมานับ 3,000 ปี

อาณาจักรของคนไทยที่เคยยิ่งใหญ่ในภูมิภาคเอเชีย ตะวันออกเฉียงใต้ โดดเด่นด้วยอารยธรรมการสร้างปราสาทหิน การวางผังเมือง และระบบชลประทานที่ยิ่งใหญ่อลังการจนคนทั้งโลกต่างทึ่ง

6. อาณาจักรตามพรลิงค์ คือ รัฐโบราณของไทยบนคาบสมุทรมลายู หรือ คาบสมุทรอินโดจีน ของประเทศไทย ตรงกับพุทธศตวรรษที่ 6 -18) มีศูนย์กลางอยู่บริเวณ จังหวัดนครศรีธรรมราช ประเทศไทยในปัจจุบัน เป็นศูนย์กลางการค้าและเป็นศูนย์กลางในการเผยแผ่พุทธศาสนานิกายเถรวาท (ลังกาวงศ์) ไปสู่อาณาจักรสุโขทัย ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น อาณาจักรนครศรีธรรมราช อาณาจักรอยู่บริเวณหาดทรายแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศไทยทั้งหมด ครอบคลุมไปถึงประเทศมาเลเซียทั้งหมด พระมหากษัตริย์องค์สำคัญ ของอาณาจักรตามพรลิงค์ คือ พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช ซึ่งพระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ผู้สร้างเมืองนครศรีธรรมราช และ สถาปนาพระบรมธาตุเจดีย์ และพระมหากษัตริย์อีกะระองค์ที่ รงมีบทบาทสำคัญยิ่ง คือ พระเจ้าจันทรภาณุ พระมหากษัตริย์ผู้เป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่ใน พระองค์ทรงกอบกู้แผ่นไทย และขยายอาณาเขตไปจนถึงแผ่นดินอินเดีย ในพุทธศตวรรษที่ 18 และพระองค์ทรงปราบโจรสลัดอิสลามที่คอยดักปล้นคนไทยและนักเดินเรือซึ่งขนสินค้ามาค้าขายแลกเปลี่ยนกับไทย จนทำให้โจรกบฎชาวอิสลามถอยร่นไปยังแผ่นดินมาเลยเซียในปัจุบัน ความเก่งกาจชำนาญการรบของพระองค์ ทำให้ สามารถขยายแผ่นดินการปกครองให้อยู่ภายใต้ อาณาจักรตามพรลิงค์ ได้แผ่ขยายอิทธิพลไปทั่วแหลมมลายู และพระองค์ได้ยกทัพเรือไปปราบโจรกบฎชาวอิสลามถึงประเทศศรีลังกา จนได้รับชัยชนะกลับมายังแผ่นดินสยาม

7. อาณาจักรล้านนา (ศูนย์กลางของอาณาจักรอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย)

ช่วงเวลาพุทธศตวรรษที่ 19-25

สถานที่ตั้งของอาณาจักร อยู่ทางภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย เช่น เชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน เป็นต้น, ความโดดเด่นของอาณาจักร คือมีความเจริญรุ่งเรืองด้านศิลป วัฒนธรรม ศาสนา และตัวอักษรล้านนา

8. อาณาจักรสุโขทัย (สมญานาม คือรุ่งอรุณแห่งความสุข) เป็นช่วงเวลาของอาณาจักรอยู่พุทธศตวรรษที่ 18-20 (พ.ศ. 1781–1981) เป็นรัฐอิสระยุคแรกในดินแดนไทย มีศูนย์กลางอยู่ที่ จังหวัดสุโขทัยประเทศไทยในปัจจุบัน ยุคที่รุ่งเรืองที่สุดคือสมัย พ่อขุนรามคำแหงมหาราช ซึ่งเป็นยุคทองที่มีการ ประดิษฐ์อักษรไทย การค้าขายเสรี และการปกครองแบบพ่อปกครองลูก มรดกทางประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม ของอาณาจักรสุโขทัย คือ : ศิลาจารึกหลักที่ 1 ซึ่งได้มีการบันทึกเรื่องราว ประวัติศาสตร์การปกครอง และวิถีชีวิตของคน สุโขทัยที่บ่งบอกถึงความเจริญรุ่งเรื่อง และความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินไทย ผ่านคำว่า "ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว" ศิลปะสมัยอาณาจักรสุโขทัยที่ โดดเด่นคือ ด้วยพระพุทธรูปปางลีลาที่มีความอ่อนช้อย เจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ และเครื่องสังคโลกโบราณทีามีจำนวนมากมายมหาศาล

ระบบการปกครองในยุคนั้นคือ การปกครองแบบ "พ่อปกครองลูก" ที่พระมหากษัตริย์ทรงดูแล ราษฎรดั่งคนในครอบครัว และมีการแขวนกระดิ่งไว้ที่หน้าประตูวังให้ราษฎรมาร้องทุกข์ได้ตลอด 24 ขั่วโมง

9. อาณาจักร อยุธยา (พ.ศ. 1893-2310),

อาณาจักรอยุธยา หรือ ราชอาณาจักรสยาม

สถาปนาขึ้นโดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้า อู่ทอง) เมื่อปี พ.ศ. 1893 โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เกาะ เมืองอยุธยา ดำรงความรุ่งเรืองยาวนานถึง 417 ปี

พัฒนาการของอาณาจักรอยุธยา

การก่อตั้งอาณาจักรที่ยิางใหญ่แห่งนี้เกิดจากการรวมตัวกันระหว่าง แคว้นสุพรรณภูมิ

และแคว้นละโว้-อโยธยา ซึ่งเป็นอาณาจักรตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ลพบุรี และป่าสัก บรรจบกันทำให้กลายเป็นเกาะเมือง ซึ่งเป็นสถานที่ที่ได้เปรียบเชิงยุทธศาสตร์

และเป็นศูนย์กลาง การค้าในระดับนานาชาติ ที่พ่อค้าจากทั่วโลกแวะเวียนมาซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้ากับคนไทย ยุคทองของการค้า ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 22 สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช อยุธยาได้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าโลก และต่างชาติที่แวะเวียนนำสินค้ามาขายกับไทย เช่น จีน, อินเดีย ฮอลันดา, ฝรั่งเศส อังกฤษ อาหรับ และญี่ปุ่น ต่างเข้ามาติดต่อค้าขายอย่างหนาแน่น

ราชวงศ์ที่ปกครองอาณาจักรแห่งนี้ มีพระมหากษัตริย์ปกครอง รวม 33 พระองค์ แบ่งออกเป็น 5 ราชวงศ์ ได้แก่ ราชวงศ์อู่ทอง, สุพรรณภูมิ, สุโขทัย, ปราสาท ทอง และราชวงศ์บ้านพลูหลวง

10. อาณาจักรธนบุรี เป็นราชอาณาจักรของไทยใน ช่วงสั้นๆ ระหว่างปี พ.ศ. 2310 – พ.ศ 2325

มีระยะเวลา เพียง 15 ปี โดยมี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์เดียว พระองค์ทรงสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานีขึ้นเมื่อ เมื่อวันที่ 28 เดือน ธันวาคม พ.ศ. 2310 จุดประสงค์หลักของการตั้งราชธานีใหม่แห่งนี้ คือชัยภูมิที่เหมาะสมกว่ากรุงศรีอยุธยา เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำ ทำให้สะดวกต่อการค้าขาย การคมนาคมทางเรือ และการป้องกันข้าศึกด้วยกำลังพลที่จำกัด อาณาจักรธนบุรีมีอาณาเขตครอบคลุม ดินแดนล้านนาหัวเมืองฝ่ายเหนือ และภาค อีสานของประเทศไทย รวมไปถึงดินแดนของประเทศกัมพูชาในไปปัจุบัน ไปจนถึงดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงแชะประเทศลาวบางส่วน.

11. กรุงรัตนโกสินทร์ กรุงรัตนโกสินทร์ได้รับการสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 21 เดือน เมษายน พ.ศ. 2325 โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธ ยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี

โดยพระองค์ได้ย้ายราชธานีจากฝั่งธนบุรีมายังฝั่งพระนคร อาณาจักรแห่งนี้ถือเป็นศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของ ประเทศไทยมาจนถึงปัจจุบัน

พัฒนาการของประวัติศาสตร์ กรุงรัตนโกสินทร์ออกเป็น 3 ยุคหลักๆ ได้แก่:

- สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น (พ.ศ. 2325-2394): เริ่มตั้งแต่รัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลที่ 3 เป็นช่วงเวลาของการฟื้นฟูบ้านเมือง สร้างพระบรม มหาราชวัง และสร้างวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ทำศึก สงครามเพื่อปกป้องประเทศ และเริ่มเปิดทำการ ค้าขายกับต่างชาติ

- สมัยปรับปรุงประเทศให้ทันสมัย (พ.ศ. 2394-2475): เริ่มขึ้นมาตั้งแต่รัชกาลที่ 4 ถึงรัชกาลที่ 7 ซึ่งเป็นยุคที่ประเทศไทยเผชิญหน้ากับการล่าอาณานิคม ประเทศไทยจึงต้องเร่งพัฒนาและปฏิรูปประเทศให้ทัดเทียมอารยประเทศ เช่น การเลิกทาส การสร้างระบบสาธารณูปโภค และการปฏิรูประบบราชการไทย

เพื่อสร้างบุคคลากรที่มีคุณภาพออกสู่สังคม

- สมัยประชาธิปไตย (พ.ศ. 2475-ปัจจุบัน)

เริ่มต้นหลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองใน ปี พ.ศ. 2475 ประเทศเปลี่ยนผ่านสู่ระบอบ ประชาธิปไตย โดยกรุงเทพมหานครได้เติบโต กลายเป็นมหานครระดับโลกที่เป็นศูนย์กลาง

ของทุกด้าน ทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศไทยท่องเที่ยวที่ติดอันดับ 1 ใน 10 ของโลกที่ต้องเดินทางไปท่องเที่ยว

ปัจจัยที่ขับเคลื่อนให้แผ่นดินไทย รายล้อมไปด้วยพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นและเป็นแหล่งอารยธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกมาตั้งแต่อดีตจนมาถึงปัจจุบันนี้คือ ประเทศไทยมีปัจจัยแห่งความรุ่งเรือง โดยประเทศไทยมีองค์ประกอบที่สำคัญทางสภาพภูมิศาสตร์ที่ดีอันดับต้นๆของโลก คือลักษณะทางกายภาพของ พื้นที่บนพื้นผิวโลก ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบ ทางธรรมชาติ เช่น ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ แหล่งน้ำ พืชพรรณ และทรัพยากรที่เกื้อหนุนต่อความอยู่รอดของชีวิตมนุษย์ได้ แหล่งอารยธรรมส่วนใหญ่บนโลกเกิน 99 เปอร์เซ็นมักเกิดในบริเวณลุ่มแม่น้ำทั้งสิ้น เช่น บริเวณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา, ประเทศไทย ลุ่มเมโสโปเตเมีย, ลุ่มแม่น้ำอียิปต์, ลุ่มแม่น้ำฮวงโห (จีน) หรือตั้งอยู่บนคาบสมุทร ที่เอื้อต่อการค้าและการเดินเรือ อย่างเช่นคาบสมุทรอินโดจีน หรือ คาบสมุทรมลายู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทยในสมัยอดีต

ประเทศไทยต้องเสียดินแดนแห่งนี้ไปบางส่วน เพราะฝรั่งเศสได้ใช้กองกำลังทหารบุกยึดปล้นเอาแผ่นดินไทยไปสร้างประเทศ กัมพูชา.

ศาสนาพุทธ ความศัทธา และความเชื่อของไทย

พระมหากษัตริย์ คือหัวใจหลัก พระองค์ทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนไทยทั้งชาติ ศาสนาพุทธ ซึ่งเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศไทย

เป็นสิ่งที่คอยควบคุมพฤติกรรมในสังคมให้สงบสุข มีกฎระเบียบ มีวินัย มีเมตตา มีศีลธรรมอันงาม นี่คือสิ่งที่เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงานด้านสถาปัตยกรรม เช่น วัดไทย วัด คือสถาปัตยกรรมประเภทศาสนสถาน ซึ่งถูกออกแบบอย่างประณีตตามคติความเชื่อทางพุทธศาสนา โดยสถาปัตยกรรมไทยแบบดั้งเดิมจะแบ่ง พื้นที่หลักออกเป็นสองส่วนคือ

- พุทธาวาส (พื้นที่ สำหรับพระพุทธศาสนา)

- สังฆาวาส (พื้นที่พักอาศัยของพระสงฆ์)

คือ ศาสตร์และ ศิลป์แห่งการออกแบบวางแผน และก่อสร้างสิ่งก่อสร้าง เพื่อให้ใช้สอย ประโยชน์ได้จริง ตอบสนองความต้องการทั้งทาง ร่างกายและจิตใจ โดยต้องมีความแข็งแรง ทนทาน ถาวร และสวยงามกลมกลืนกับสภาพแวดล้อม และวิถีชีวิตของคนไทยทางแนวทางของพระพุทธศาสนา ที่เป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาโลก

สถาปัตยกรรมไทย มีความเกี่ยวข้องกับศาสนาพุทธโดยตรง มีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมไทยประเพณี มีการยึดถือระเบียบรูปแบบอย่างเคร่งครัดในการสร้าง เพื่อคงไว้ซึ่งอัตลักษณ์ไทย ซึ่งเป็นคุณลักษณะเฉพาะที่สะท้อนความเป็นชาติ และวิถีชีวิตของคนไทย ที่หลอมรวมความเป็นไทยไว้อย่างเหนี่ยวแน่น ซึ่งประกอบ ด้วย พระพุทธศาสนา มรดกทางวัฒนธรรม จารีตประเพณี และวิถีชีวิต ที่สืบทอดกันมายาวนานตั้งแต่อดีตจนมาถึงปัจุบัน.

" ศาสนาพุทธ ศาสนาประจำชาติไทย คนไทยนับถือศาสนาพุทธ ศาสนาพุทธ คือศาสนาที่ถูกยกย่องให้เป็นศาสนาที่ดีงามที่สุดในโลก และศาสนาพุทธเป็นเพียงศาสนาหนึ่งเดียวบนโลกที่วิทยาศาสตร์สามารถ พิสูจน์ได้. "

🔥 แหล่งที่มาของภาพ :

อินฟินิตี้แกลเลอรี่ศิษย์หลวงปู่ทวด

อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ ประเทศไทย 🇹🇭

อินฟินิตี้แกลเลอรี่ศิษย์หลวงปู่ทวด เป็นแกลเลอรี่ที่รวบรวมพระบูชาหลวงปู่ทวด และพระพุทธรูปบูชาในศาสนาพุทธ ซึ่งเป็นพระบูชาของแท้ และหายาก ควรค่ายิ่งต่อการเก็บสะสม ทุกรุ่น ทุกวัด มากที่สุดในประเทศไทย และมากที่สุดในโลก.

ผู้เขียนบทความ ภาษาอังกฤษ ไทย 🇹🇭

โดย: น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 👑🇹🇭

ควีน เคลียร์มิลลี่ 8888 👑🇹🇭

ประเทศไทย 2569 🇹🇭

วันที่ 3 เดือน กรกฎาคม พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 17 : 20 น. 🇹🇭

#BuddhismIsTheNationalReligionOfThailandAndIsPracticedByThaiPeopleBuddhism 🇹🇭

#ศาสนาพุทธศาสนาประจำชาติไทยคนไทยนับถือศาสนาพุทธ🇹🇭

#BuddhismInThailand🇹🇭

#InfinityGalleryDiscipleOfLuangPuThuat🇹🇭

#อินฟินิตี้แกลเลอรี่ศิษย์หลวงปู่ทวด🇹🇭

https://www.facebook.com/share/1S2cPmMtmh/